Belg o podwójnym paszporcie W³oskim nie marzy o grze w kraju obecnych Mistrzów Ã…Å¡wiata a w mokrym i zimnym Londynie.
Sebastien Pocognoli jest wychowankiem ma³ego klubiku RFC Senesien.
Wysoki 181 centymetrów wzrostu gracz króluje po lewej stronie boiska.
Mo¿e graæ na tej flance w obronie jak i pomocy.
Piłka nożna,portal
Sta³e fragmenty gry ( rogi lub wolne )to ³akomy dla niego k¹sek , lubi wykonywaæ.
Sebastien ma do tego jak najbardziej predyspozycje dobrze doœrodkowuje oraz mocno uderza z dystansu.
Cechy przydatne w defensywie to dobry odbiór , nie najgorsze krycie.
Dobry drybling, gra z pierwszej pi³ki , podania , szybkoœæ i technika to cechy przemawiaj¹ce za gr¹ w linii pomocy.
Jak do tej pory zawodnik ten przywdziewa³ tylko niebiesk¹ koszulkê RC Genk.
Statystyki kariery
sezon 2003 – 04 1 mecz
sezon 2005 – 06 15 meczy
sezon 2005 – 07 31 meczy
———————————————————————-
Zasady gry w pi³kê no¿n¹
Wymiary pola gry
1. Zawody mistrzowskie szczebla centralnego mog¹ byæ rozgrywane jedynie na polach gry, których d³ugoœæ jest nie mniejsza ni¿ 100 m, a szerokoœæ nie mniejsza ni¿ 64 m Wszystkie inne pola gry nale¿y wyznaczyæ w wymiarach okreœlonych warunkami lokalnymi, jednak zgodnie z obowi¹zuj¹cymi przepisami, zachowuj¹c proporcje miêdzy ich d³ugoœci¹ i szerokoœci¹.

Oznaczenie pola gry
2. Prowadzenie zawodów bez wyraŸnie oznaczonych linii maj¹cych zasadnicze znaczenie dla prawid³owego przebiegu gry jest niedozwolone. Linie te na polecenie sêdziego musz¹ byæ poprawione. 3. Szerokoœæ linii bramkowej musi odpowiadaæ g³êbokoœci s³upków bramkowych oraz poprzeczki i byæ wykreœlona w taki sposób, aby krawêdzie linii oraz s³upków wzajemnie pokrywa³y siê. 4. Szerokoœæ linii wyznaczaj¹cych poszczególne pola na polu gry stanowi czêœæ sk³adow¹ tych pól. 5. Linia œrodkowa jest lini¹ neutraln¹ – nale¿y jednoczeœnie do obu po³ów pola gry. Zawodnik znajduj¹cy siê na linii œrodkowej uwa¿any jest za zawodnika przebywaj¹cego na swojej po³owie pola gry.
6. Zwi¹zki krajowe, szczególnie podczas zawodów miêdzynarodowych powinny: – ograniczyæ iloœæ fotografów wokó³ pola gry, – wyznaczyæ liniê fotografa poza liniami bramkowymi w odleg³oœci co najmniej 2 metrów od chor¹giewki ro¿nej, przez punkt oddalony co najmniej 6 metrów za s³upkami bramkowymi, – zakazaæ fotografom przekraczania tych linii, – zabroniæ u¿ywania sztucznego œwiat³a lamp b³yskowych. Przebywanie fotoreporterów podczas zawodów poza lini¹ fotografa dozwolone jest pod warunkiem uzyskania zgody organizatora zawodów na wykonywanie swoich czynnoœci. Organizator zawodów powinien jednolicie oznakowaæ uprawnionych fotoreporterów.
7. Ka¿dy zwi¹zek krajowy organizuj¹cy zawody miêdzynarodowe zobowi¹zany jest do powiadomienia dru¿yny przeciwnej przed zawodami o miejscu zawodów i wymiarach pola gry.
Chor¹giewki
8. Chor¹giewki ro¿ne i œrodkowe o wymiarach 30 cm x 40 cm powinny byæ koloru ¿ó³tego wzglêdnie innego jasnego. Dopuszcza siê stosowanie chor¹giewek ro¿nych i œrodkowych o barwach klubowych, jednak takich, aby by³y z daleka widoczne.
9. Drzewce chor¹giewek o wysokoœci nie niniejszej ni¿ 1,5 m musz¹ byæ umocowane w pod³o¿u tak, aby poddawa³y siê naporowi zawodników.
10. Sêdziemu nie wolno prowadziæ zawodów bez chor¹giewek ro¿nych, a zawodnikom nie wolno ich usuwaæ lub odchylaæ. Uszkodzenie chor¹giewki ro¿nej musi powodowaæ zast¹pienie jej inn¹ chor¹giewk¹.
Bramki 11. S³upki bramkowe i poprzeczki maj¹ szerokoœci i g³êbokoœæ 10. -12 cm. 12. S³upki bramkowe i poprzeczka o przekroju innym ni¿ okr¹g³y musz¹ mieæ zaokr¹glone krawêdzie. 13. Siatki bramkowe musz¹ byæ sporz¹dzone z materia³ów nie zagra¿aj¹cych bezpieczeñstwu zawodników.
Weryfikacja pola gry
14. Ka¿de pole gry i jego najbli¿sze otoczenie przeznaczone do rozgrywania zawodów musi byæ zweryfikowane. W pracach komisji weryfikacyjnej musi z urzêdu braæ udzia³ przedstawiciel Wydzia³u Sêdziowskiego. Komisja sporz¹dza protokó³ weryfikacji w 2 egzemplarzach, z których jeden otrzymuje gospodarz obiektu i ma obowi¹zek umieœciæ go w szatni sêdziowskiej na widocznym miejscu.
Przydatnoœæ pola gry do zawodów
15. Organizator zawodów ma obowi¹zek powiadomienia przeciwnika o terminie i miejscu zawodów, zgodnie z regulaminem danych rozgrywek oraz przygotowania pola gry zgodnie z Przepisami gry w pi³kê no¿n¹.
16. O przydatnoœci pola gry do zawodów rozstrzyga sêdzia w dniu zawodów. Oceniaj¹c przydatnoœæ pola gry do zawodów, sêdzia bierze pod uwagê stan nawierzchni pola gry, jego niezbêdne wyposa¿enie oraz oznakowanie. Ocenia równie¿ czy stan przygotowanego do zawodów pola gry nie zagra¿a bezpieczeñstwu uczestników zawodów. Decyzja podjêta przez sêdziego jest ostateczna 17. Je¿eli stan pola gry zagra¿a bezpieczeñstwu zawodników, wyznaczone na ten czas zawody, zarówno o mistrzostwo jak i towarzyskie, nie mog¹ byæ rozegrane.
18. Je¿eli sêdzia uzna³ pole gry za niezdatne do rozegrania na nim zawodów ze wzglêdów technicznych – uszkodzenie s³upka lub poprzeczki bramki, brak chor¹giewki ro¿nej, niedostateczne oznakowanie pola gry – to wyznaczone na ten czas zawody o mistrzostwo nie mog¹ byæ rozegrane. Za zgod¹ zainteresowanych stron mog¹ byæ rozegrane jako zawody towarzyskie. Zgoda ta musi byæ potwierdzona odpowiednim zapisem w sprawozdaniu z zawodów, który poœwiadczaj¹ podpisem kapitanowie i kierownicy dru¿yn.
19. Rozegranie przedmeczu przed zawodami miêdzynarodowymi jest dozwolone jedynie w przypadku uzgodnienia przedstawicieli obu zwi¹zków z sêdzi¹ spotkania miêdzynarodowego. Uzgodnienie to powinno mieæ miejsce w dniu spotkania i uwzglêdniaæ stan pola gry. 20. Je¿eli stan pola gry, na skutek warunków atmosferycznych, uniemo¿liwia prawid³owe przeprowadzenie zawodów g³ównych – sêdzia wyznaczony do prowadzenia przedmeczu winien zg³osiæ swoje zastrze¿enia organizatorowi zawodów. W tym przypadku organizator musi przenieœæ przedmecz na inne pole gry lub odwo³aæ go;
21. Je¿eli w czasie zawodów zostanie uszkodzona bramka, chor¹giewka ro¿na lub linie maj¹ce zasadnicze znaczenie dla prawid³owego przebiegu gry stan¹ siê niewidoczne, wówczas sêdzia nie koñczy zawodów przed up³ywem ustalonego czasu gry, lecz okreœla po konsultacji z organizatorem zawodów, czas niezbêdny dla naprawienia bramki, dostarczenia w³aœciwej chor¹giewki ro¿nej lub poprawienia linii i czeka zgodnie z ‘ ustaleniem na usuniêcie usterek, a nastêpnie kontynuuje grê. Je¿eli organizator zawodów nie spe³ni tych warunków, zawody o mistrzostwo nale¿y zakoñczyæ: Sêdzia w ka¿dym przypadku winien wyczerpaæ wszystkie œrodki i mo¿liwoœci pozwalaj¹ce na doprowadzenie zawodów do koñca. 22. Przeszkody sta³e znajduj¹ce siê w bezpoœrednim s¹siedztwie pola gry, mog¹ce stanowiæ zagro¿enie bezpieczeñstwa zawodników,musz¹ byæ usuniête albo odpowiednio zabezpieczone przed rozpoczêciem zawodów, o ile znajduj¹ siê bli¿ej ni¿ 3 m od linii bocznej lub 8 m od linii bramkowej.
Protesty dotycz¹ce stanu pola gry
23. Protesty dotycz¹ce stanu pola gry mog¹ byæ wnoszone do sêdziego jedynie przed rozpoczêciem zawodów. PóŸniejsze zg³oszenia nie bêd¹ przyjmowane, chyba ¿e dotycz¹ spraw zaistnia³ych w czasie trwania zawodów. Protesty musz¹ byæ przez sêdziego zbadane, a w przypadkach uzasadnionych sêdzia musi wyznaczyæ kapitanowi dru¿yny gospodarzy czas na usuniêcie ewentualnych usterek. 24. Sêdzia musi umieœciæ w sprawozdaniu z zawodów treœæ protestu, jak równie¿ wydane zarz¹dzenia – o ile przyczyna protestu nie wygas³a.
Organizacja widowisk pi³karskich
25. Organizator zawodów odpowiedzialny jest za utrzymanie porz¹dku i spokoju publicznego na widowni i obiekcie, na którym rozgrywane s¹ zawody przed ich rozpoczêciem, w czasie ich trwania jak i po ich zakoñczeniu. Organizator zawodów musi zabezpieczyæ niezbêdn¹ iloœæ s³u¿b porz¹dkowych odpowiednio oznakowanych. Wykaz porz¹dkowych powinien byæ wrêczony sêdziemu przed rozpoczêciem zawodów. 26. Organizator zawodów musi przygotowaæ dla uczestników zawodów oddzielne, odpowiednio wyposa¿one szatnie znajduj¹ce siê w pobli¿u pola gry. Przez okres ich u¿ytkowania musz¹ one pozostawaæ pod sta³ym nadzorem organizatora zawodów. 27. Przejœcia dla uczestników zawodów pomiêdzy szatni¹ a polem gry powinny byæ odpowiednio zabezpieczone lub wyodrêbnione od miejsc przeznaczonych dla publicznoœci. 28. Organizator zawodów w bezpoœrednim s¹siedztwie pola gry wydziela specjalne miejsca dla zawodników rezerwowych i osób towarzysz¹cych dru¿ynom. Ã…?awki dla zawodników rezerwowych musz¹ byæ ustawione za liniami bocznymi pola gry. 29. Organizator zawodów musi zapewniæ uczestnikom rozgrywanych zawodów pomoc medyczn¹ w zakresie okreœlonym przez regulamin danych rozgrywek przez ca³y czas ich trwania. 30. Organizator zawodów ma obowi¹zek zakazaæ wstêpu na obiekt, na którym rozgrywane s¹ zawody, osobom nietrzeŸwym. Osoby zak³ócaj¹ce porz¹dek, prowokuj¹ce do agresji, wznosz¹ce ordynarne okrzyki musz¹ byæ bezzw³ocznie usuniête poza obiekt sportowy. Odpowiednie zarz¹dzenia informuj¹ce publicznoœæ musz¹ byæ zawarte w regulaminach umieszczonych w miejscach ³atwo dostêpnych i widocznych.
31. Zawody pi³ki no¿nej nie mog¹ odbywaæ siê w ¿adnym przypadku na polach gry zamkniêtych na mocy decyzji zwi¹zkowego organu dyscyplinarnego lub pañstwowej w³adzy administracyjnej. Przed ka¿dymi zawodami sêdziowie oraz obserwatorzy PZPN maj¹ obowi¹zek sprawdzenia dokumentów zezwalaj¹cych na przeprowadzenie zawodów pi³ki no¿nej na danym poili gry. 32. Je¿eli zawody nie odbêd¹ siê lub zostan¹ przerwane przez sêdziego i niedokoñczone z przyczyn niezale¿nych od obu dru¿yn (awaria oœwietlenia, warunki atmosferyczne itp.), to nale¿y rozegraæ je w nastêpnym dniu przy œwietle dziennym. Do podjêcia decyzji w sprawie powtórzenia zawodów upowa¿niony jest delegat – obserwator PZPN wyznaczony na dane zawody, natomiast w innym przypadku Wydzia³ Gier PZPN. Koszty organizacji powtórzonych zawodów, w tym koszty zakwaterowania sêdziów, obserwatora i delegata PZPN oraz ewentualnego noclegu dla dru¿yny goœci, ponosi gospodarz zawodów.
Ocena przydatnoœci i wybór pi³ek do gry
1. O przydatnoœci pi³ki do gry rozstrzyga wy³¹cznie sêdzia. 2. Przed rozpoczêciem zawodów sêdzia zobowi¹zany jest dokonaæ wyboru pitki i pi³ek zapasowych oraz sprawdziæ ich cechy fizyczne: “wagê, obwód 7 ciœnienie. Pi³ki musz¹ byæ tak napompowane, aby dobrze odbija³y siê od nawierzchni pola gry.
3. Cechy pi³ek przeznaczonych do gry: – obwód 68 cm – 70 cm – waga 410 g – 450 g – ciœnienie 0,6 – 1,1 atmosfery 4. Wybrane do gry pi³ki pozostaj¹ pod kontrol¹ sêdziego do koñca zawodów. Przed rozpoczêciem zawodów sêdzia – na polu gry – przekazuje zawodnikom wybran¹ pi³kê do gry, a po zakoñczeniu ka¿dej czêœci zawodów zabiera j¹ ze sob¹ do szatni. Podobnie sêdzia asystent z chor¹giewk¹ czerwon¹ sprawuje pieczê nad jedn¹ Ÿ pi³ek zapasowych. 5. Sêdzia powinien w ka¿dym przypadku zarz¹dziæ wymianê pi³ki w czasie trwania zawodów, je¿eli jego zdaniem, wymiana ta u³atwi zawodnikom grê, a widzom jej obserwacjê. 6. W czasie zawodów pi³ka mo¿e byæ zmieniona tylko za zgoda sêdziego. 7. Na zawody rozgrywane podczas deszczu lub na rozmok³ym polu gry, organizator zawodów powinien dostarczyæ do gry pi³kê wykonan¹ ze skóry impregnowanej lub tworzywa nie przepuszczaj¹cego wodê 8. Impregnowanie pow³oki pi³ki, a tak¿e przystosowanie jej do gry przy sztucznym œwietle, jest dozwolone pod warunkiem, ¿e w wyniku tych zabiegów powierzchnia pi³ki nie ulegnie zmianie.
Wymiana pi³ki niezdatnej do gry
9. Je¿eli podczas zawodów pi³ka oraz pi³ki zapasowe stan¹ siê niezdatne do gry wzglêdnie zabraknie pi³ki do kontynuowania gry – sêdzia nie koñczy zawodów przed up³ywem ustalonego czasu gry, lecz wyznacza 10 minutowy okres na dostarczenie pi³ki zdatnej do gry. Niedostarczenie przez organizatora zawodów zdatnej do gry pi³ki w wyznaczonym czasie zobowi¹zuje sêdziego do zakoñczenia zawodów po up³ywie 10 minuty licz¹c od chwili wydania polecenia.
Obowi¹zki organizatora zawodów
10. Organizator zawodów zobowi¹zany jest przygotowaæ tak¹ iloœæ pi³ek do gry, jaka bêdzie niezbêdna do przeprowadzenia zawodów.
11. Podczas zawodów rozgrywanych o mistrzostwo I, El i III ligi, organizator zobowi¹zany regulaminem rozgrywek do zapewnienia odpowiedniej iloœci ch³opców do podawania pi³ek. Musi on pouczyæ ich o koniecznoœci szybkiego dostarczania pi³ki zawodnikom. Nie wywi¹zywanie siê ch³opców do podawania pi³ek z tych obowi¹zków musi byæ odnotowane przez sêdziego w sprawozdaniu z zawodów. Okrêgowe Zwi¹zki Pi³ki No¿nej zobowi¹zane s¹ do okreœlenia zawodów mistrzowskich, w czasie których organizator mo¿e byæ zwolniony od.tego wymogu. 12. Celem wyeliminowania tendencji do marnowania czasu gry, organizator, zawodów zobowi¹zany jest zabezpieczyæ dodatkowe pi³ki, które winny byæ rozmieszczone wokó³ pola gry (poza nim). Zaleca siê, aby do dyspozycji by³o co najmniej 6 pi³ek, po dwie z nich znajdowa³y siê .przy ka¿dej linii bocznej i po jednej za ka¿d¹ lini¹ bramkow¹.
Zasady korzystania z wiêkszej iloœci pi³ek:
- wszystkie pi³ki pozostaj¹ pod kontrol¹ sêdziego, – jedna pi³ka zostaje zarezerwowana dla sêdziego, – dwie pi³ki s¹ przeznaczone dla czwartego sêdziego – po jednej pi³ce nale¿y przekazaæ ka¿demu z szeœciu ch³opców do podawania pi³ek, którzy winni byæ poinstruowani, – w ka¿dej chwili, gdy pi³ka wyjdzie z gry, ch³opiec, który jest najbli¿ej zawodnika oczekuj¹cego na powrót pi³ki, winien rzuciæ swoj¹ pi³kê do tego zawodnika, – ch³opcy do podawania pi³ek winny byæ skoncentrowane na zawodach, aby nie rzucaæ pi³ki do zawodnika zbyt szybko, celem unikniêcia sytuacji, w której dwie pi³ki bêd¹ równoczeœnie na polu gry, – ch³opcy do podawania pi³ek musz¹ odzyskaæ pi³kê, która wysz³a z gry, – ch³opcy do podawania pi³ek musz¹ pozostaæ poza tablicami reklamowymi i nie mog¹ ograniczaæ widocznoœci publicznoœci,
- ch³opcy do podawania pi³ek nie mog¹ rzuciæ pi³ki do gry, gdy pi³ka meczowa znalaz³a siê pomiêdzy linia boczn¹ i tablicami reklamowymi; mog¹ rzuciæ tylko pi³kê do najbli¿szego zawodnika nie wychodz¹c przed tablice reklamowe,
- we wszystkich czterech naro¿nikach nale¿y pozostawiæ odpowiednia przestrzeñ w celu umo¿liwienia ch³opcom do podawania pi³ek odzyskanie pi³ek, u³atwienia w poruszaniu siê i dla swobodniejszego wykonania rzutu z rogu, – celem unikniêcia zamieszania ch³opcy do podawania pi³ek winny nosiæ koszulki sportowe tego samego koloru lecz ró¿nego od kolorów noszonych przez obie dru¿yny na polu gry.
Zagrywanie pi³k¹ w pobli¿u pola gry
13. Zabrania siê zawodnikom rezerwowym i ch³opcom do podawania pi³ek zagrywania przez nich pi³k¹ poza liniami bramkowymi lub bocznymi w czasie trwania zawodów. Obowi¹zkiem sêdziego jest niedopuszczenie do tego rodzaju postêpowania.
Zawodnicy
1. Do sprawozdania z zawodów dopuszcza siê wpisanie maksimum siedmiu zawodników rezerwowych. 2. Zawodnik nie posiadaj¹cy aktualnie wa¿nej karty zdrowia nie mo¿e zostaæ dopuszczony do wziêcia udzia³u w zawodach.
Kapitan dru¿yny
3. Ka¿da dru¿yna musi mieæ kapitana. Prawo zwracania siê do sêdziego w sposób taktowny, w sprawach dotycz¹cych zawodów, przys³uguje wy³¹cznie kapitanowi dru¿yny i tylko w czasie przerwy w grze. Na ewentualne pytanie kapitana dru¿yny sêdzia udziela zwiêz³ej i jednoznacznej odpowiedzi – nie dopuszczaj¹c do polemiki.
Sprawozdanie z zawodów
4. Przed rozpoczêciem ka¿dych zawodów kierownicy dru¿yn wpisuj¹ czytelnie do sprawozdania z zawodów imiona i nazwiska zawodników oraz zawodników rezerwowych. Ka¿dy zawodnik zobowi¹zany jest z³o¿yæ podpis obok swojego nazwiska umieszczonego w sprawozdaniu z zawodów. Nazwiska kapitanów dru¿yn musz¹ byæ podkreœlone. Do wziêcia udzia³u w zawodach uprawnieni s¹ jedynie zawodnicy i zawodnicy rezerwowi, których personalia zosta³y podane sêdziemu przed rozpoczêciem zawodówZakłady bukmacherskie,sport
5. Kapitan i kierownik ka¿dej dru¿yny, czytelnie podpisuj¹ wype³nione w sprawozdaniu z zawodów sk³ady dru¿yn, poœwiadczaj¹c w ten sposób uprawnienia do udzia³u w zawodach zg³oszonych przez nich zawodników i zawodników rezerwowych. Sprawozdanie z zawodów z wype³nionymi sk³adami dru¿yn sêdzia musi otrzymaæ przed ich rozpoczêciem. 6. Przed rozpoczêciem zawodów kapitanowi dru¿yny przys³uguje prawo do zmiany sk³adu dru¿yny, o ile zawiadomi o tym sêdziego. Wykreœla on imiê i nazwisko ju¿ wpisanego zawodnika i odnotowuje imiê i nazwisko zg³oszonego.
Niekompletny sk³ad dru¿yny
7. Dru¿yna rozpoczynaj¹ca zawody w niekompletnym sk³adzie – licz¹ca mniej ni¿ jedenastu zawodników – mo¿e w ci¹gu ca³ego okresu trwania zawodów uzupe³niæ swój sk³ad. O uzupe³nianiu podstawowego sk³adu dru¿yny sêdzia musi zostaæ powiadomiony przez jej kapitana. Je¿eli imiê i nazwisko wchodz¹cego do gry zawodnika nie by³o wpisane do sprawozdania z zawodów, to sêdzia obowi¹zany jest uzupe³niæ je i po dope³nieniu tej formalnoœci dopuœciæ zawodnika do gry.
Wejœcie i opuszczenie pola gry przez zawodnika
8. Dru¿yny zobowi¹zane s¹ do stawienia siê na polu gry w takim czasie, aby sêdzia móg³ (po sprawdzeniu ubioru i przeprowadzeniu losowania) punktualnie o wyznaczonej godzinie rozpocz¹æ zawody. Taki sam obowi¹zek musi byæ przestrzegany przez dru¿yny po zakoñczeniu przerwy miêdzy pierwsz¹ i drug¹ po³ow¹ zawodów, a tak¿e ewentualnych dogrywek. 9. Zawodnik, który – w czasie gry – wyjdzie poza liniê pola gry i zatrzyma siê tu¿ przy niej celem doraŸnej poprawy ubioru, mo¿e wróciæ na pole gry bez obowi¹zku zg³aszania siê u sêdziego. 10. Je¿eli zawodnik, bior¹cy udzia³ w akcji znajdzie siê przejœciowo poza polem gry, to musi on bezzw³ocznie powróciæ na nie bez koniecznoœci uzyskania zgody sêdziego. 11. Zawodnik od momentu otrzymania od sêdziego zgody na opuszczenie pola gry, do czasu jego opuszczenia, nie mo¿e braæ udzia³u w grze. Je¿eli zawodnik, zanim opuœci pole gry, bierze czynny udzia³ w grze, to zostanie napomniany za niesportowe zachowanie – zobaczy ¿ó³t¹ kartkê. 12. Zawodnik, który opuœci³ pole gry za zgod¹ sêdziego, mo¿e powróciæ na nie jedynie za jego zgod¹. 13. Kontuzjowany zawodnik, nie mo¿e powróciæ na pole gry w tej samej przerwie w grze, w której je opuœci³.
14. Je¿eli zawodnik zamierza z powrotem wejœæ na pole gry w czasie gry i zostanie powstrzymany przez sêdziego odpowiednim gestem, a mimo to wejdzie na pole gry, sêdzia musi przerwaæ grê, udzieliæ winnemu zawodnikowi napomnienia (¿ó³ta kartka) za niew³aœciwe zachowanie i zarz¹dziæ rzut wolny poœredni przeciwko jego dru¿ynie z miejsca, gdzie znajdowa³a siê pi³ka w chwili przerwania gry. 15. Zawodnik, którego wejœcie na pole gry wymaga zgody sêdziego, powinien: – zwróciæ na siebie uwagê sêdziego spoza linii ograniczaj¹cej pole gry, – czekaæ do czasu otrzymania od sêdziego przyzwalaj¹cego znaku. Sêdzia nie musi czekaæ do czasu najbli¿szej przerwy w grze – tylko jemu przys³uguje prawo ustalenia momentu, w którym gestem wyra¿a swoj¹ zgodê na wejœcie zawodnika na pole gry. 16. Zawodnik, który wchodzi na pole gry lub rozmyœlnie je opuszcza, nie uzyskawszy uprzednio wymaganej zgody sêdziego, zachowuje siê niew³aœciwie i zostanie napomniany – zobaczy ¿ó³t¹ kartkê. Je¿eli gra zosta³a przerwana przez sêdziego w celu udzielenia zawodnikowi napomnienia (¿ó³ta kartka) – to zostanie wznowiona rzutem wolnym poœrednim, który wykona zawodnik dru¿yny przeciwnej z miejsca, gdzie znajdowa³a siê pi³ka w chwili przerwania gry.
Wymiana zawodnika
17. Regulamin ka¿dych rozgrywek okreœla maksymaln¹ iloœæ wymian zawodników, do której uprawniona jest dru¿yna podczas trwania zawodów. 18. Wymiana zawodników musi byæ przeprowadzon¹, wy³¹cznie w czasie przerwy w grze, z zachowaniem porz¹dku i mieæ nastêpuj¹cy przebieg: – kierownik dru¿yny wrêcza wyznaczonemu sêdziemu asystentowi (z chor¹giewk¹ czerwon¹) kartkê wymiany zawodnika, która zawiera: nazwisko, imiê i numer zawodnika wprowadzanego do gry oraz te same dane zawodnika opuszczaj¹cego pole gry, minutê dokonanej wymiany i nazwê dru¿yny, której ta wymiana dotyczy, – zawodnik rezerwowy – wchodz¹cy do gry – oczekuje przy linii œrodkowej na pozwolenie sêdziego na wejœcia na pole gry, po uprzednim opuszczeniu go przez schodz¹cego wspó³partnera, – do oczekuj¹cego zawodnika rezerwowego nie ma prawa podchodziæ trener, asystent trenera, lekarz ani te¿ masa¿ysta – pozostaje z.nim tylko kierownik dru¿yny, – sêdziowie powinni przyspieszyæ procedurê wymiany zawodników tak, aby nie traciæ niepotrzebnie czasu trwania zawodów. 19. W zawodach prowadzonych z udzia³em klubowych sêdziów asystentów wymiana zawodnika na zawodnika rezerwowego nastêpuje na wniosek kapitana dru¿yny. Obowi¹zki sêdziego asystenta w zakresie wymiany zawodnika przejmuje sêdzia. Ustne zg³oszenie wymiany przez kapitana dru¿yny zobowi¹zuje sêdziego do odnotowania odpowiednich danych. 20. Je¿eli podczas przerwy miêdzy czêœciami zawodów dokonana zosta³a w dru¿ynie wymiana zawodnika lub zawodników, wówczas kapitan dru¿yny musi zawiadomiæ o tym sêdziego przed wznowieniem gry. Niedope³nienie tego obowi¹zku przez kapitana dru¿yny nie stanowi o braku wa¿noœci ka¿dej dokonanej wymiany – wymianê zawodnika uwa¿a siê za dokonan¹. Kapitan tej dru¿yny zostanie ukarany napomnieniem – zobaczy ¿ó³t¹ kartkê – w czasie najbli¿szej przerwy w grze.
Zawodnicy rezerwowi
21. Na ³awce dla zawodników rezerwowych, poza siedmioma zawodnikami rezerwowymi wpisanymi do sprawozdania z zawodów, mo¿e przebywaæ maksimum piêæ osób, a mianowicie: trener, asystent trenera, kierownik dru¿yny, lekarz i masa¿ysta. Nazwiska tych osób winny byæ wpisane na dodatkowym za³¹czniku do sprawozdania s, zawodów – przed zawodami. 22. Zawodnicy rezerwowi nie s¹ upowa¿nieni do udzielania jakichkolwiek wskazówek zawodnikom. 23. Sêdzia nie ma prawa udzielania kar indywidualnych osobom towarzysz¹cym dru¿ynom, uprawnionym do zajmowania miejsc na ³awce dla zawodników rezerwowych lub przebywaj¹cych w strefie technicznej. 24. Zawodnik rezerwowy mo¿e rozgrzewaæ siê za liniami bocznymi pola gry nie wp³ywaj¹c swoj¹ osob¹ na przebieg gry i komfort pracy sêdziów (nie mo¿e równie¿ przebywaæ po przeciwnej stronie sêdziego asystenta). Zawodnik rezerwowy podczas rozgrzewki nosi ubiór, którego kolor odró¿nia go od ubioru zawodników obu dru¿yn. 25. Zabrania siê zawodnikom rezerwowym przebywania podczas trwania zawodów poza liniami bramkowymi pola gry. 26. Je¿eli zawodnik rezerwowy, nie melduj¹c siê uprzednio sêdziemu, wejdzie na pole gry i zagra pi³kê rêk¹ na w³asnym polu karnym lub w innej czêœci pola gry, wzglêdnie dokona przekroczenia przepisów gry z Artyku³u 12 zawartych w czêœci “Rzut wolny bezpoœredni”, sêdzia winien przerwaæ grê i po wykluczeniu z gry zawodnika rezerwowego wznowiæ j¹ rzutem sêdziowskim z miejsca, gdzie znajdowa³a siê pi³ka w chwili przerwania gry. Rzut karny, wzglêdnie rzut wolny bezpoœredni w tym przypadku nie mo¿e byæ zastosowany. Je¿eli przewinienie zosta³o dokonane przez zawodnika rezerwowego, którego dru¿yna gra³a w niekompletnym sk³adzie, to na miejsce wykluczonego zawodnika nie mo¿e byæ wprowadzony do gry inny zawodnik rezerwowy. 27. W czasie zawodów, przed ich rozpoczêciem, jak równie¿ po ich zakoñczeniu, zawodnicy, trenerzy i inne osoby towarzysz¹ce dru¿ynie, zobowi¹zani s¹ do przestrzegania zasad sportowego zachowania oraz do odnoszenia siê z nale¿ytym szacunkiem do wszystkich uczestników zawodów, a szczególnie do zawodników, trenerów i dzia³aczy przeciwnej dru¿yny, sêdziów oraz publicznoœci. Zawodnicy i zawodnicy rezerwowi wykluczeni z gry (czerwona kartka) 28. Zawodnik lub zawodnik rezerwowy wykluczony z gry (czerwona kartka) nie ma prawa zajmowaæ miejsca na ³awce dla zawodników rezerwowych i w najbli¿szym otoczeniu pola gry, niezale¿nie od tego w jakim ubiorze znajduje siê.

Klub Sportowy Znicz Pruszków powsta³ w 1923 roku,
dzia³aj¹c jako TUR Pruszków, a w roku 1928 przyjêto
nazwê znan¹ po dzieñ dzisiejszy Znicz. Pierwsz¹
powsta³¹ sekcj¹ sportow¹ by³a sekcja pi³ki no¿nej.
Od roku 1933 dzia³alnoœæ klubu zwi¹zana jest ze
Zwi¹zkiem Zawodowym Kolejarzy przy Warsztatach
G³ównych PKP w Pruszkowie i taki stan rzeczy trwa
do koñca lat 80. Od 1947 roku Znicz funkcjonuje
jako Robotniczy Klub Sportowy, a od pocz¹tku 1950
roku pruszkowski klub podzieli³ los innych klubów
w Polsce i zmieniono jego nazwê na Kolejarz Pruszków,
pod któr¹ dzia³a do roku 1955, kiedy to powrócono do
tradycyjnej nazwy. Sekcja pi³ki no¿nej jest najstarsz¹
sekcj¹ klubu i stanowi odbicie ca³ej historii
pruszkowskiego Znicza. Do roku 1939 sekcja pi³karska
bierze udzia³ w rozgrywkach okrêgu warszawskiego, a
po roku 1945 mecze swe rozgrywa w A-klasie /odpowiednik
dzisiejszej III ligi/, gdzie dwukrotnie bierze udzia³
w bara¿ach o wejœcie do II ligi /1949 i 1952/ do roku
2000 dru¿yna Znicza gra w ligach okrêgowych, w latach
1966-1972 i 1986-1987 bierze udzia³ w rozgrywkach III
ligi. Od roku 2000 Znicz wystêpuje w III lidze, a
sezonie 2004/05 dru¿yna rozegra³a dwumecz bara¿owy
o wejœcie do II Ligi z chorzowskim Ruchem,
przegrywaj¹c awans “jedn¹ bramk¹” Najlepsi
zawodnicy w historii Znicza to: Witold Wypijewski
( w latach 1926-39 zawodnik warszawskiej Legii,
rekordzista gier ligowych przed wojn¹- 201 meczów,
piêciokrotny reprezentant Polski), Jacek Gmoch
( w latach 1960-68 zawodnik Legii Warszawa, 29-krotny
reprezentant Polski, asystent i trener reprezentacji
Polski)i Ryszard Szymczak (jako zawodnik Gwardii Warszawa
bra³ udzia³ w Igrzyskach Olimpijskich w Monachium 1972).
Jednak pruszkowski sport i najwiêksze sukcesy to koszykówka,
wprawdzie inny klub (MKS Pruszków), ale w Zniczu grano w
koszykówkê ju¿ od roku 1932. W latach 1974 oraz 1982-1984
koszykarki pruszkowskiego Znicza wystêpuj¹ w I lidze, a
w roku 1982 dru¿yna zdobywa Puchar Polski. Mêska sekcja
koszykówki to gra w III i II lidze. Najbardziej znane
nazwiska to Andrzej Nowak, wychowanek Znicza, a póŸniej
ju¿ jako zawodnik warszawskiej Polonii wielokrotny
reprezentant Polski, Jacek Gembal i Krzysztof Żolik
obaj obecnie s¹ cenionymi trenerami. Po likwidacji
klubu MKS Pruszków na krótki okres koszykówka powraca
do Znicza, jednak po awansie do I ligi w roku 2005,
dru¿yna przyjmuje nazwê MKS Znicz Basket Pruszków i
dzia³a jako odrêbna od klubu sekcja.
Pi³ka no¿na
Likwidacja klubu przez niemieckie w³adze 1939-1945
Po wybuchu wojny w 1939 roku niemieckie w³adze okupacyjne zlikwidowa³y klub
i na jego miejsce powo³a³y BismarckhÃ?Ÿtter Ballspiel Club (póŸniej BismarckhÃ?Ÿtter
Sport Vereingung 1899 e.V), gdzie dalej grali niektórzy przedwojenni gracze Ruchu.
Powrót klubu i lata 1945-1960
Pierwsze próby reaktywacji klubu nast¹pi³y 27 lutego 1945 roku. Oficjalnie
klub rozpocz¹â€š dzia³alnoœæ 4 marca 1945 kiedy to odby³o siê walne zgromadzenie
dzia³aczy klubowych, którzy wy³onili nowego prezesa: Feliksa Kurcza. 15 marca
1945 roku Ruch rozegra³ pierwszy powojenny mecz, derbowy, z AKS Chorzów remisuj¹c 2:2.
W 1948 roku wznowiono ogólnokrajowe rozgrywki w pi³ce no¿nej na szczeblu I
ligi, do których “Niebiescy” zakwalifikowali siê m.in. po wygranym dwumeczu
z Widzewem Ã…?ódŸ 11:1 i 9:1. Z koñcem sezonu Ruch uplasowa³ siê na 3.
miejscu. W klubie gra³ ju¿ wychowanek i przysz³a gwiazda pi³karska Gerard
Cieœlik. W 1950 “Niebiescy” zdobyli tytu³ wicemistrza Polski, by rok póŸniej
zdobyæ Puchar Polski i decyzj¹ PZPN Mistrzostwo Polski (w ten sposób chciano
uhonorowaæ zwyciêzcê reaktywowanych rozgrywek pucharowych w Polsce, podnieœæ
jej rangê i zainteresowanie; Ruch ukoñczy³ rozgrywki ligowe na 6. miejscu).
Dziêki m. in. Henrykowi Alszerowi, Ewaldowi Cebuli, Gerardowi Cieœlikowi,
Czes³awowi Susczykowi, Ryszardowi Wyrobkowi “Niebiescy” zdobywaj¹ kolejne
tytu³y Mistrza Polski w 1952 i 1953 ju¿ na tradycyjnych zasadach. W 1954
móg³ zdobyæ czwarte z rzêdu mistrzostwo Polski, jednak remis 1:1 z Gwardi¹
Warszaw¹ w ostatniej kolejce zniweczy³o t¹ szansê, a postawa Gwardii rzekomo
mia³a byæ kar¹ za wygran¹ Ruchu w meczu towarzyskim z Dynamo Kijów 5:0
(1 listopada 1954, bramki: Pohl 29, Cieœlik 57, 88, Suszczyk 66, Alszer 79).
Rywalizacja z Górnikiem Zabrze 1961-1978
Dominacjê Górnika Zabrze (5 mistrzostw z rzêdu) uda³o siê przerwaæ w sezonie
1967/68, na Stadionie Ã…Å¡l¹skim przy widowni 80 tys. kibiców w decyduj¹cym
starciu Ruch pokona³ Górników z Zabrza 3:1. Jeszcze w tym samym sezonie
równie¿ na Stadionie Ã…Å¡l¹skim przy widowni 100 tys. kibiców nie uda³o
siê jednak odebraæ Górnikom Pucharu Polski po pora¿ce 0:3. Najcenniejsi
gracze tych czasów to: Bronis³aw Bula, Antoni Nieroba, Antoni Piechniczek,
Eugeniusz Faber, Zygmunt Maszczyk, Józef Janduda. Powrót na szczyt
ligowych zmagañ nast¹pi³ w 1973/74 i 1974/75, tak¿e w tym samym czasie
Ruch zdoby³ Puchar Polski (1974), a tak¿e doszed³ do æwieræfina³u Pucharu
UEFA i æwieræfina³u Pucharu Europy. W po³owie lat 70′ najbardziej wyró¿niali
siê gracze: Bronis³aw Bula, Zygmunt Maszczyk, Joachim Marx pod wodz¹ trenera
Michala Vicana.Kolejne sukcesy, pierwszy spadek do II ligi oraz powrót 1961-1978
Kolejny sezon zwieñczony sukcesem to 1978/79, ostatecznie tytu³ trafi³ do
Chorzowa dziêki lepszemu bilansowi bezpoœrednich spotkañ z Widzewem Ã…?ódŸ.
A¿ do sezonu 1986/87 Ruch Chorzów by³ jedyn¹ dru¿yn¹, która rywalizowa³a we
wszystkich oficjalnych rozgrywkach o Mistrzostwo Polski w I lidze. Jednak po
przegranej w bara¿ach o utrzymanie z Lechi¹ Gdañsk (1:2 i 1:2) “Niebiescy”
opuœcili szeregi Ekstraklasy, by tylko po jednym sezonie spêdzonym w II lidze
powróciæ i jako beniaminek zdobyæ tytu³ Mistrza Polski w 1988/89. W dru¿ynie
grali m. in. : Mieczys³aw Szewczyk i Krzysztof Warzycha.
Lata 1990-2003Lata 90. czyli okres po reformach ustrojowych, to dla chorzowskiego klubu nie
najchlubniejszy w historii czas, pojawi³y siê k³opoty finansowe, pieni¹dze z
transferu Krzysztofa Warzychy do Panathinaikosu Ateny szybko siê skoñczy³y, a
zespó³ jako Mistrz Polski sezon 1989/1990 zakoñczy³ zaledwie na 12. miejscu, a
nastêpny sezon na 13. pozycji. W sezonie 91/92 “Niebiescy” grali lepiej koñcz¹c
sezon na 5. pozycji. Nastêpny sezon uwieñczony zosta³ wy¿sz¹ – 4. pozycj¹ podczas
gdy rezerwy klubu dosz³y do fina³u PP, gdzie przegra³y z GKS-em Katowice. Kolejny
sezon to 7. miejsce. W sezonie 1994/95 zakoñczy³ na 17. miejscu i drugi raz w
historii chorzowianie zostali zdegradowani do II ligi. Pobyt w II lidze trwa³
jak za pierwszym razem tylko jeden sezon i z 2. miejsca (za Odr¹ Wodzis³aw) i
dziêki pracy trenera Jerzego Wyrobka szybko awansowa³ do Ekstraklasy równoczeœnie
zdobywaj¹c Puchar Polski (1995/96). Pi³karze nie potwierdzili wysokiej dyspozycji
w sezonie 1996/1997 (14. miejsce) maj¹c tyle samo punktów co GKS Be³chatów Ruch
uchroni³ siê przed spadkiem dziêki lepszej ró¿nicy bramek i najlepszemu bilansowi
bezpoœrednich spotkañ (w dwumeczu dwa razy 2:0). Kolejny sezon zakoñczy³ siê
nadspodziewanie dobrze: 6. miejsce a koronê króla strzelców z 14 golami zdoby³
Mariusz Ã…Å¡rutwa. W 1998 uda³o siê awansowaæ do fina³u Pucharu Intertoto -
dwie pora¿ki z FC Bologna (0:1,0:2) sezon 1998/1999 skoñczyli na 10. pozycji,
a nastêpny sezon to ostatni znacz¹cy sukces w historii klubu to 3. miejsce w
1999/2000, dwa kolejne sezony to odpowiednio 6. i 7. miejsce(grupa mistrzowska).
Wystêpy w II lidze 2003-2007
Zdecydowany kryzys w klubie nast¹pi³ w sezonie 2002/2003 kiedy to “Niebiescy” po
raz trzeci w historii spadli do II ligi. Nie uda³o siê powróciæ w ci¹gu jednego
roku, tak jak poprzednio, w szeregi najlepszych, polskich dru¿yn. Narastaj¹ce
d³ugi uniemo¿liwi³y wyp³atê wynagrodzeñ pi³karzom, którzy masowo opuszczali klub.
PZPN zakaza³ wykonywania transferów, a d³ug przekroczy³ 10 mln z³.
Sezon 2003/2004 Ruch ukoñczy³ na 11 miejscu i po raz pierwszy w historii
Niebieskim grozi³o zdegradowanie do III ligi. Po spotkaniach bara¿owych ze
Zniczem Pruszków (4:2 i 0:2) widmo spadku zosta³o za¿egnane. W nastêpnym
sezonie d³ugi Ruchu siêgnê³y 11 mln z³, a z funkcji prezesa klubu zrezygnowa³
Krystian Rogala. Klub zamieniono w Sportow¹ Spó³kê Akcyjn¹ i zyska³a nowego
sponsora. Po warunkowym uzyskaniu licencji na grê w II lidze, pocz¹tkowe
mecze rozgrywane by³y bez udzia³u publicznoœci, a potem z ograniczon¹ jej
iloœci¹, a d³ugi przekroczy³y 15 mln z³. Jesieni¹ 2005 roku stworzono now¹
Spókê Akcyjn¹, na czele której stan¹â€š Mariusz Klimek, a klub mia³ siê w³¹czyæ
w walkê o awans do I ligi, jednak ostatecznie zaj¹â€š pozycjê 14., w kolejnym
sezonie 2005/2006 zespó³ zaj¹â€š siódme miejsce w II lidze. W sezonie 2006/2007
dosz³o do odejœcia z klubu Mariusza Ã…Å¡rutwy, na nowe miejsca sprowadzono kilku
zawodników doœwiadczonych gr¹ I-ligow¹, a nawet reprezentacyjn¹ (Tomasz
Soko³owski I). Jesienne rozgrywki klub zakoñczy³ na pierwszej pozycji w ligowej
tabeli (z równ¹ liczb¹ punktów co Zawisza Bydgoszcz; mecz bezpoœredni 2:0 na
korzyœæ “Niebieskich”). Du¿ym echem odbi³a siê wygrana 2:1 z ówczesnym liderem
Orange Ekstraklasy i wicemistrzem Polski Wis³¹ Kraków na jej w³asnym stadionie
w 1/8 fina³u Pucharu Polski. Dobra postawa w rundzie wiosennej zaowocowa³a
awansem do Orange
Orange Ekstraklasa
Ruch Chorzów od sezonu 2007/2008 mia³ ponownie znajdowaæ siê w szeregach
pierwszoligowców, lecz w dniu 18 lipca 2007 Komisja Odwo³awcza ds. Licencji
Polskiego Zwi¹zku Pi³ki No¿nej odmówi³a przyznania pierwszoligowej licencji
klubowi i Ruch mia³ zagraæ w danym sezonie ponownie w II lidze. Ruch odwo³a³
siê od tej decyzji. 23 lipca 2007 Ruchowi przyznano ostatecznie decyzjê o
licencji na udzia³ w I lidze. Do klubu zostali sprowadzeni Lilo, Pavol BalÃ?¥Ã…¾
i Martin FabuÃ…¥. Klub opuœci³ utalentowany wychowanek Piotr Ćwielong.
Klub Sportowy Znicz Pruszków powsta³ w 1923 roku,
dzia³aj¹c jako TUR Pruszków, a w roku 1928 przyjêto
nazwê znan¹ po dzieñ dzisiejszy Znicz. Pierwsz¹
powsta³¹ sekcj¹ sportow¹ by³a sekcja pi³ki no¿nej.
Od roku 1933 dzia³alnoœæ klubu zwi¹zana jest ze
Zwi¹zkiem Zawodowym Kolejarzy przy Warsztatach
G³ównych PKP w Pruszkowie i taki stan rzeczy trwa
do koñca lat 80. Od 1947 roku Znicz funkcjonuje
jako Robotniczy Klub Sportowy, a od pocz¹tku 1950
roku pruszkowski klub podzieli³ los innych klubów
w Polsce i zmieniono jego nazwê na Kolejarz Pruszków,
pod któr¹ dzia³a do roku 1955, kiedy to powrócono do
tradycyjnej nazwy. Sekcja pi³ki no¿nej jest najstarsz¹
sekcj¹ klubu i stanowi odbicie ca³ej historii
pruszkowskiego Znicza. Do roku 1939 sekcja pi³karska
bierze udzia³ w rozgrywkach okrêgu warszawskiego, a
po roku 1945 mecze swe rozgrywa w A-klasie /odpowiednik
dzisiejszej III ligi/, gdzie dwukrotnie bierze udzia³
w bara¿ach o wejœcie do II ligi /1949 i 1952/ do roku
2000 dru¿yna Znicza gra w ligach okrêgowych, w latach
1966-1972 i 1986-1987 bierze udzia³ w rozgrywkach III
ligi. Od roku 2000 Znicz wystêpuje w III lidze, a
sezonie 2004/05 dru¿yna rozegra³a dwumecz bara¿owy
o wejœcie do II Ligi z chorzowskim Ruchem,
przegrywaj¹c awans “jedn¹ bramk¹” Najlepsi
zawodnicy w historii Znicza to: Witold Wypijewski
( w latach 1926-39 zawodnik warszawskiej Legii,
rekordzista gier ligowych przed wojn¹- 201 meczów,
piêciokrotny reprezentant Polski), Jacek Gmoch
( w latach 1960-68 zawodnik Legii Warszawa, 29-krotny
reprezentant Polski, asystent i trener reprezentacji
Polski)i Ryszard Szymczak (jako zawodnik Gwardii Warszawa
bra³ udzia³ w Igrzyskach Olimpijskich w Monachium 1972).
Jednak pruszkowski sport i najwiêksze sukcesy to koszykówka,
wprawdzie inny klub (MKS Pruszków), ale w Zniczu grano w
koszykówkê ju¿ od roku 1932. W latach 1974 oraz 1982-1984
koszykarki pruszkowskiego Znicza wystêpuj¹ w I lidze, a
w roku 1982 dru¿yna zdobywa Puchar Polski. Mêska sekcja
koszykówki to gra w III i II lidze. Najbardziej znane
nazwiska to Andrzej Nowak, wychowanek Znicza, a póŸniej
ju¿ jako zawodnik warszawskiej Polonii wielokrotny
reprezentant Polski, Jacek Gembal i Krzysztof Żolik
obaj obecnie s¹ cenionymi trenerami. Po likwidacji
klubu MKS Pruszków na krótki okres koszykówka powraca
do Znicza, jednak po awansie do I ligi w roku 2005,
dru¿yna przyjmuje nazwê MKS Znicz Basket Pruszków i
dzia³a jako odrêbna od klubu sekcja.
Ã…?KS -historia
Ã…?ódzki Klub Sportowy jest najwiêksz¹ i najstarsz¹ organizacj¹ sportow¹ dzia³aj¹c¹ w Ã…?odzi i jedn¹ z najstarszych w Polsce. W 2008 roku klub bêdzie obchodzi³ 100-lecie istnienia. Zawodnicy Ã…?KS z sukcesami bior¹ udzia³ w sportowej rywalizacji na krajowych i miêdzynarodowych arenach.
Pocz¹tki Ã…?KS siêgaj¹ okresu rozbiorów, kiedy przed polskimi stowarzyszeniami sportowymi zaborcy stawiali wiele przeszkód. Mimo problemów uda³o siê jednak zarejestrowaæ Ã…?ódzki Klub Sportowy, który od pocz¹tku by³ organizacj¹ propaguj¹c¹ kulturê fizyczn¹ wœród ³ódzkiej m³odzie¿y. Wiod¹c¹ dyscyplin¹ w klubie zawsze by³a pi³ka no¿na. Ju¿ w 1908 roku sekcja zrzesza³a 25 zawodników, co, jak na tamte czasy by³o znacz¹c¹ liczb¹.
W 1910 roku rozegrano pierwsze nieoficjalne pi³karskie mistrzostwa Ã…?odzi, w których Ã…?KS zaj¹â€š drugie miejsce, ustêpuj¹c jedynie niemieckiemu Kraftowi. Trzeba tu wspomnieæ, ¿e w³aœnie kluby niemieckie mia³y w tym czasie najsilniejsze sekcje pi³karskie w naszym mieœcie. Mimo to dwa lata póŸniej, ju¿ na oficjalnych mistrzostwach Ã…?odzi Ã…?KS nie mia³ sobie równych i zaj¹â€š pierwsze miejsce. Do rozpoczêcia I wojny œwiatowej pi³karze Ã…?KS nie oddali ju¿ tytu³u Mistrza Ã…?odzi, wiod¹c niepodzielny prym w rozgrywkach.
Po zakoñczeniu wojny Ã…?ódzki Klub Sportowy powoli odzyskiwa³ blask i ju¿ w roku 1921 ponownie wygra³ rozgrywki w okrêgu ³ódzkim i awansowa³ do gier fina³owych o mistrzostwo Polski. Rok póŸniej, wspólnie z Cracovi¹ Ã…?KS zosta³ sklasyfikowany na trzecim miejscu w kraju.
Sekcja pi³karska Ã…?ódzkiego Klubu Sportowego systematycznie siê rozrasta³a, zdobywaj¹c uznanie w ca³ym kraju. W okresie miêdzywojennym zawodnicy Ã…?KS wystêpowali ju¿ nie tylko w dru¿ynie klubowej, ale te¿ w reprezentacji Polski. Na olimpiadzie w Pary¿u w pi³karskiej kadrze naszego kraju znalaz³ siê m.in. Wawrzyniec Cyll, najlepszy wówczas polski obroñca. W reprezentacji narodowej obok Cylla regularnie grywali w tym czasie równie¿ inni zawodnicy Ã…?KS: W³adys³aw Karasiak, Zygmunt Otto, Karol Hanke, Antoni Ã…Å¡ledŸ, Jan Durka, W³adys³aw Król. W 1927 roku Ã…?KS by³ jednym z klubów, które za³o¿y³y pi³karsk¹ I ligê polsk¹. Od tamtej pory w najwy¿szej klasie rozgrywkowej pi³karze Ã…?KS spêdzili 62 sezony, w których rozegrali ponad 1600 spotkañ. Wiêcej maj¹ na koncie jedynie trzy polskie kluby: Legia Warszawa (69 sezonów w I lidze), Ruch Chorzów (67) i Wis³a Kraków (66).
Do wybuchu II wojny œwiatowej Ã…?KS by³ jedyn¹ pi³karsk¹ dru¿yn¹ z Ã…?odzi, która liczy³a siê w rozgrywkach ogólnokrajowych. Od 1927 do 1938 roku Ã…?KS nieprzerwanie wystêpowa³ w I lidze. Równie¿ po zakoñczeniu dzia³añ wojennych pi³karze Ã…?KS dali pierwszy impuls do odbudowy sportowej rangi klubu i miasta. Co prawda w 1952 r. zespó³ spad³ do II ligi, ale pobyt na zapleczu ekstraklasy trwa³ tylko jeden sezon. Po powrocie do I ligi Ã…?KS nabiera³ rozpêdu. W 1954 roku zespó³ wywalczy³ wicemistrzostwo Polski, a w 1957 roku zaj¹â€š trzecie miejsce w rozgrywkach ligowych. W tym samym roku Ã…?KS wywalczy³ Puchar Polski. Rok póŸniej pi³karze z al. Unii odnieœli jeszcze wiêkszy sukces, zdobywaj¹c pierwszy w historii klubu i Ã…?odzi tytu³ mistrzów Polski. Królem strzelców rozgrywek w 1958 roku zosta³ pi³karz Ã…?KS – W³adys³aw Soporek.
Po raz drugi rozgrywki ligowe pi³karze Ã…?KS wygrali w sezonie 1997/98. By³ to zarazem ostatni tytu³ mistrzowski zdobyty przez zespó³ z Ã…?odzi. Wczeœniej, bo w sezonie 1992/93 zespó³ zosta³ sklasyfikowany na trzecim miejscu w lidze, a rok póŸniej awansowa³ do fina³u Pucharu Polski. W latach 1994 i 1998 Ã…?KS wystêpowa³ w finale Superpucharu Polski. Dobre wyniki na krajowych arenach sprawi³y, ¿e pi³karze Ã…?KS wystêpowali równie¿ w europejskich pucharach. Dziêki nim do Ã…?odzi przyje¿d¿a³y m.in. takie pi³karskie firmy jak: FC Porto, Manchester United czy AS Monaco.
Od 2000 roku pi³karze Ã…?KS grali w II lidze. W czerwcu 2006 r. zespó³ z al. Unii przypieczêtowa³ awans do ekstraklasy, w której zajmuje aktualnie 6 miejsce. Trzeba podkreœliæ, ¿e tradycyjnie dru¿yna Ã…?KS jest oparta na wychowankach (Robert Sierant, Ã…?ukasz Madej, Sebastian Przybyszewski, Witold Sabela, Adam Marciniak) oraz zawodnikach zwi¹zanych z regionem ³ódzkim (Zdzis³aw Leszczyñski, Robert Ã…?akomy, ). Od wielu lat zwi¹zani s¹ z klubem tak¿e inni pi³karze, m.in. Bogus³aw Wypar³o i Rafa³ Ni¿nik, którzy w 1998 roku œwiêtowali z Ã…?KS zdobycie tytu³u mistrza Polski. Warto podkreœliæ, ¿e równie¿ ca³y sztab szkoleniowy jest z³o¿ony z by³ych pi³karzy Ã…?KS. I trener Marek Chojnacki, II trener Juliusz Kruszankin i pracuj¹cy z bramkarzami Dariusz Bratkowski maj¹ w sumie ponad 700 pierwszoligowych wystêpów w barwach Ã…?KS.
Prowadzony przez Sportow¹ Spó³kê Akcyjn¹ pi³karski zespó³ seniorów jest wizytówk¹ klubu, lecz trzeba pamiêtaæ, ¿e pi³ka no¿na w Ã…?KS to tak¿e dwanaœcie dru¿yn m³odzie¿owych. O tym, ¿e szkolenie w naszym klubie nale¿y do najlepszych w kraju œwiadcz¹ nie tylko tytu³y mistrzowskie zdobywane przez juniorów starszych i m³odszych, ale przede wszystkim fakt, ¿e wychowankowie Ã…?KS regularnie trafiaj¹ do reprezentacji Polski. Pi³karze, którzy uczyli siê graæ w pi³kê no¿n¹ przy al. Unii w Ã…?odzi wystêpowali m.in. na mistrzostwach œwiata i Igrzyskach Olimpijskich. Mimo kilkuletniej drugoligowej kwarantanny równie¿ w ostatnim okresie w polskiej reprezentacji wystêpowali nasi wychowankowie, m.in. Marek Saganowski, Przemys³aw KaŸmierczak, Pawe³ Golañski czy Ã…?ukasz Madej. Trzej ostatni razem z Robertem Sierantem w 2001 roku zdobyli tytu³ mistrzów Europy U-19.Zak³ady bukmacherskie
Na przestrzeni lat w seniorskiej reprezentacji Polski obok w/w wystêpowali równie¿ inni zawodnicy Ã…?KS, m.in.: Marek Dziuba, Miros³aw Bulzacki, Jan Tomaszewski, Henryk Szczepañski, Stanis³aw Terlecki, Bogdan Masztalerz, Piotr Suski, Jerzy Sadek, Stanis³aw Baran, Tadeusz Hogendorf, Leszek Jezierski, Boles³aw Szadkowski, Henryk Szymborski, Jan W³odarczyk, Andrzej Drozdowski, Pawe³ Kowalski, Marian Ã…?¹cz, Rudolf Patkolo, Jan Sobol, W³adys³aw Soporek, Józef Walczak, Wies³aw Jañczyk, Jerzy Kasalik, Roman K³aczek, Józef Kokot II, Ryszard Polak, Jaros³aw Bako, Witold Bendkowski, Marek Chojnacki, Witold Wenclewski, Juliusz Kruszankin, Krzysztof Baran, Tomasz Wieszczycki, Jacek Ziober, Ryszard Robakiewicz, Grzegorz Wiêzik.
Osoby dzia³aj¹ce obecnie w Ã…?KS SSA postawi³y sobie ambitny cel powrotu pi³karzy z al. Unii do krajowej elity. Budowa dru¿yny w oparciu o zawodników z Ã…?odzi i regionu ³ódzkiego to, blisko ju¿ stuletnia tradycja Ã…?ódzkiego Klubu Sportowego. Ã…?KS od 1908 roku jest wizytówk¹ naszego miasta. Jesteœmy przekonani, ¿e wspólnymi si³ami doprowadzimy do tego, ¿e pi³karze Ã…?KS powróc¹ na eksponowane miejsca w polskim futbolu i bêd¹ nadal rozs³awiaæ swój klub i miasto, w którym wystêpuj¹. Nieprzypadkowo jest to przecie¿ Ã…?Ã?“DZKI KLUB SPOROWY.

Zag³êbie Lubin i Wis³a P³ock kluby utrzymywane przez pañstwowe firmy
Mistrzostwo dla Zag³êbia Lubin i spadek o klasê ni¿ej Wis³y P³ock sk³oni³y mnie do napisania tego artyku³u.
Kluby te s¹ utrzymywane odpowiednio przez KGHM Polska Miedz i Orlen.
Problem w tym , ¿e w P³ocku nie garn¹ siê ostatnio do pomocy pi³karzom.
Strategia reklamowa polega na ³adowaniu pieniêdzy w Orlen Team a nie kopaczy z P³ocka.
U sterów ton¹cego okrêtu stoi wytrwale prezes Krzysztof Dmoszyñski.
O braku profesjonalizmu jegomoœcia mogliœmy siê przekonaæ przy przenosinach do Auxerre Ireneusza Jelenia.
Z³oœliwa ³atka mówi¹ca ” jak chcesz oduczyæ siê graæ w pi³kê to jedŸ do P³ocka pasuje jak ula³ do obecnej pozycji klubu w ligowej tabeli.
I na nic zda³a siê wœciek³oœæ by³ego ju¿ trenera zespo³u Josefa CsaplÃ?¥ra s³ysz¹cego te s³owa.
Czes³aw Jako³cewicz okaza³ siê kiepskim ratownikiem Nafciarzy.
Ã…?adnym stadionem nie wygrywa siê meczy pi³karskich.
Czy¿by w P³ocku sprawdzi³ siê jeden z czarnych scenariuszy co do przysz³oœci klubu.
Mówi on o grze mazowieckiego klubu zaledwie w 3 lidze.
Czas poka¿e na dzieñ dzisiejszy nie wygl¹da to najlepiej.
W Lubinie jest pewien paradoks co 4 lata ten sam.
Z nowym rz¹dem przychodz¹ zmiany w miedziowej spó³ce a za nimi zmiany prezesa w klubie Mistrzów Polski.
Tak by³o i tym razem jak widaæ z korzyœci¹ dla klubu.
Robert Pietryszyn m³ody ambitny i maj¹cy pomys³ na nowoczesny klub pi³karski cz³owiek powoli realizowa³ koncepcje.
Podpatrywanie wzorców z zachodniej Europy przynosi efekty.
Promocja w œród lokalnej spo³ecznoœci nie tylko Lubina ale ca³ego regionu.
Zara¿enie pi³k¹ wielu kibiców a przez to wiêksze zyski z biletów , pami¹tek.
Ale i przyci¹ganie sponsorów to dobry kierunek dzia³ania.
Wspó³praca z mniejszymi klubami bêd¹cymi w bliskiej okolicy , pozyskiwanie z nich utalentowanej m³odzie¿y to kolejna pozytywna cecha charakteryzuj¹ca klub za³o¿ony w 1945 roku.
Pomys³ na nowy stadion , wizyty w Kielcach i Lipsku zwi¹zane z tym pomys³em w celu wymiany doœwiadczeñ i podpatrywania rozwi¹zañ.
S³yszy siê opinie o zwiêkszeniu bud¿etu na transfery przez KGHM.
Bo w porównaniu do P³ocka na Dolnym Ã…Å¡l¹sku pañstwowa firma chce mieæ swój klub w europejskich pucharach i dziêki niemu siê promowaæ.
Pojawi³ siê pomys³ by w Lubinie zamieszka³a jakoœ reprezentacja goszcz¹ca na Euro 2012.
I to kolejny zastrzyk finansowy dla miasta.
O bazê sportow¹ zadbaj¹ dzia³acze miedziano-bia³o-zielonych ale miasto te¿ powinno do³o¿yæ cegie³kê do tego projektu.
Nie tylko otoczka klubu bêdzie przynosi³a profity licz¹ siê sukcesy sportowe.
A o nie dba Czes³aw Michniewicz nazywany czêsto polskim JosÃ?© Mourinho.
Pi³ka no¿na
Podró¿uj¹cy czêsto po Europie trener w celu podnoszenia kwalifikacji dosta³ to co powinien.
Solidny sk³ad , czêœæ kadry graj¹ca ze sob¹ ju¿ doœæ d³ugo i kilka poprawek to wystarczy³o na najlepsz¹ dru¿ynê w Polsce.
Czas na podbój pi³karskiej Europy albo przynajmniej dostarczenie nam wielu pozytywnych emocji.
Powa¿n¹ rys¹ na szkle i zmianach na lepsze w klubie psuj¹ grzechy starego zarz¹du.
Afera korupcyjna i brudy z ni¹ zwi¹zane zawita³a równie¿ tutaj.
Na przyk³adzie dwóch klubów pokazaliœmy w jakim kierunku mo¿e pod¹¿aæ rzadka po transformacji ustrojowej pomoc firm skarbu pañstwa.
Jednak to wyj¹tki bo dziœ wiêkszoœæ klubów dotowana jest przez prywatnych inwestorów,
o czym boleœnie przekonuj¹ siê dzia³acze szczególnie klubów z Górnego Ã…Å¡l¹ska.

Zak³ady Bukmacherskie: Wakacyjne klimaty.
Sezon w jego rozkwicie dostarcza nam wielu kombinacji.
Dlatego dobrym rozwi¹zaniem jest wtedy rotacja.
Obserwujemy oczywiœcie ligi którymi nie gramy ale ich nie puszczamy na kuponie.
Mo¿liwoœci wszelakich rozwi¹zañ s¹ tak obfite , ¿e trudno nam wybraæ mecze na kupon.

Taki w³aœnie czas przypad³ obecnie.
Taka przerwa powinna byæ oko³o 2 , 3 tygodnie nie wiêcej.
Jak w ka¿dej dziedzinie ¿ycia nastêpuje okres wyciszenia.
Wiêc wielu z was zacznie zastanawiaæ siê co by poprawiæ w nowym sezonie.
Taki odpoczynek jest wskazany.
Warto siê zastanowiæ nad zmian¹ systemu gry je¿eli obecny system nas zadowala.
Je¿eli taka sytuacja mia³a by mieæ miejsce to teraz jest na to czas.
gry.

Przerwa w rozgrywkach znamionowana okienkami transferowymi powinna byæ jak najlepiej wykorzystana na korekty.
A nie na nerwowe ruchy w rozpêdzonym sezonie.
B¹dŸmy konsekwentni i dajmy sobie czas na wdr¹¿enie siê w nowy sposób
Wiadomo je¿eli mamy w danym roku takie imprezy jak Mistrzostwa Ã…Å¡wiata czy Europy czas nas godni.
Mo¿na próbowaæ nowy system na takich imprezach jak Mundial czy Euro.
Je¿eli widzimy , ¿e pope³niliœmy b³¹d s¹ wyjœcia :
# gramy nie najlepszym systemem a¿ do przerwy zimowej
# wracamy do starego systemu z poprzedniego okresu
# nie gramy oko³o tydzieñ dwa tygodnie.
Warunki s¹ tam bardzo zbli¿one do tych ligowych.
Na koniec wrócê do w¹tku wakacyjnego.
Przed nami jeszcze dwie kolejki w Hiszpanii.
Po za tym graj¹ w Finlandii , Norwegii , Szwecji i Rosji.
W³aœnie maj¹c na uwadze t¹ grupê nie zwalniamy têpa.

Zak³ady bukmacherskie
Wiêc te 4 ligi zdominuj¹ nasze najbli¿sze kupony.
Oferta nie powala na kolana ale coœ siê uszyje z tego materia³u.
S¹ zapaleñcy typuj¹cy ca³y rok.

Nie jest mo¿liwe ustalenie prapocz¹tków pi³ki no¿nej, albowiem w grê przypominaj¹c¹ dzisiejsz¹ pi³kê no¿n¹ grano ju¿ w przedkolumbijskiej Ameryce, czy œredniowiecznej Wenecji.

Sam termin football pojawi³ siê prawdopodobnie w œredniowieczu w Anglii, a u¿ywano go do okreœlania ró¿nych gier, jednak¿e nie tych, które polega³y na kopaniu pi³ki, ale tych, w które grano “na piechotê” (czy te¿ na stopie, po angielsku on foot) – a wiêc rozrywki plebsu, w odró¿nieniu od gier arystokracji, w które grano na koniach.

W³aœnie w Anglii w po³owie XIX wieku zainaugurowano pierwsze rozgrywki. Tam te¿, w po³owie wieku, po raz pierwszy spisano przepisy gry w pi³kê no¿n¹. Mia³y one na celu ujednolicenie zasad gry, której licznie oddawali siê angielscy studenci i uczniowie prywatnych szkó³. Pierwsze przepisy, w kszta³cie zbli¿onym raczej do wspó³czesnej gry rugby, powsta³y w Trinity College podczas spotkania, w którym uczestniczyli tak¿e przedstawiciele szkó³ prywatnych (public school) Eton College, Harrow School, Rugby School, Winchester College i Shrewsbury School, ale zasad tych nie uda³o siê szerzej rozpowszechniæ. Co wiêcej, niektóre kluby, jak na przyk³ad Sheffield Football Club, próbowa³y wprowadzaæ w³asne zasady i zak³ada³y w³asne zwi¹zki pi³karskie.

Te sytuacje przyspieszy³y powstanie The Football Association, Angielskiego Zwi¹zku Pi³ki no¿nej (zobacz: pi³ka no¿na w Anglii), która w 1863 roku ostatecznie ustali³a jednolite przepisy. Obecnie zasady gry reguluje International Football Association Board (IFAB).
Pi³ka no¿na
W 1904 roku w Pary¿u powsta³a Miêdzynarodowa Federacja Zwi¹zków Pi³karskich. Zadeklarowa³a ona zaakceptowanie zasad ustalonych przez IFAB, ale ju¿ w 1913 roku uda³o jej siê umieœciæ w niej w³asnych przedstawicieli.