Zapachy orientalne to grupa określana bardzo często jako zapachy ambrowe. Nazwę swoją zawdzięcza perfumom Francois Coty – Ambre Antique z 1905 roku. Sk³adaj¹ siê na ni¹ nuty delikatne, pudrowe, waniliowo-s³odkie, cynamonowo-korzenne oraz rodzynkowo-owocowe. Pochodz¹ z wyci¹gów z wanilii, balsamów roœlinnych oraz ¿ywic. Zapachy nale¿¹ce do tej rodziny, okreœlane s¹ jako zmys³owe, otulaj¹ce i uwodzicielskie.Podstawê perfum owocowych stanowi¹ olejki eteryczne otrzymywane przez zimne t³oczenie owoców takich jak : bergamotka, cytryna, mandarynka, pomarañcza, grejpfrut, a tak¿e kwiatów z drzew i krzewów owocowych. Bywaj¹ perfumy męskie,kosmetyki to zapachy œwie¿e i lekkie, o charakterze odœwie¿aj¹cym, delikatnym, stymuluj¹cym i energetyzuj¹cym. W tej grupie du¿o jest zapachów klasyfikowanych jako unisex lub sportowe.Estee Lauder by³a zdania , ¿e aby zapach roz³o¿y³ siê równomiernie na ciele, trzeba rozpyliæ perfumy przed sob¹, a potem wejœæ w stworzony ob³oczek i poczekaæ a¿ pachn¹ce drobinki osi¹d¹ na ubraniu i w³osach w sposób jednolity i trwa³y. Odrêbnym zdaniem Coco Chanel, kobiety powinny perfumowaæ siê tam, gdzie lubi¹ byæ ca³owane. Kobieta otulona drobn¹ mgie³k¹ perfum kusi, hipnotyzuje i uwodzi.Woda koloñska – eau de perfumeria internetowa,perfumy damskie cologne EDC , to 3-5 % zawartoœci olejków w 80 procentowym alkoholu. Ze względu na swoją siłę i trwałość cieszy się powodzeniem zw³aszcza wœród panów, choæ produkowane s¹ dodatkowo wody koloñskie dla pañ. Woda odœwie¿aj¹ca – eau fraiche zawiera od 1 do 3 procent olejków zapachowych, rozcieñczonych w 70-80 procentowym alkoholu. Jest podobna do wody koloñskiej, lecz przewa¿nie rozcieñczana jest w alkoholu o wiêkszym stê¿eniu.Ã…?¹czenie zapachów to bardzo trudna sztuka. Zostawmy j¹ wiêc znawcom . Starajmy siê te¿ nie u¿ywaæ razem dezodorantów i balsamów do cia³a i w³osów o mocnym , odmiennym od samych perfum zapachu. Pamiêtajmy te¿ o tym, aby zawsze perfumowaæ okolice erogenne, czyli te miejsca, które s¹ najbardziej ukrwionymi na naszym ciele. Tam w³aœnie perfumy bêd¹ najd³u¿ej utrzymywały swój zapach.

Aus Sicht des ParfÃ?Ÿmherstellers bestehen die VerfÃ?ŸhrungskÃ?Ÿnste von Isabella Rossellini aus einer wohl duftenden Mischung aus Moschus, Vanille, Quitte und weiÃ?Ÿem Pfeffer. In der Optik setzt der elegante Flakon auf eine Mischung aus mattem und glÃ?¤nzendem BehÃ?¤lter , dessen Form an ein Dekollete erinnert.Ein ParfÃ?Ÿm ist parfum,duft nicht nur ein modisches Extra, sondern ein Teil der eigenen Besonerheit . Viele Menschen fÃ?Ÿhlen sich sogar fast “nackt”, wenn sie keinen Duft angewandt haben. In einem ParfÃ?Ÿm Shop stehen sehr viele, faszinierende Duftrichtungen zur Auswahl: Bezaubernde , liebliche MÃ?¤dchendÃ?Ÿfte, elegante DamendÃ?Ÿfte, leidenschaftliche Moschus-Noten, stramme Herren-ParfÃ?Ÿms und flotte Unisex-Kreationen.Die Uniformen der Schieds- und Linienrichter umfassen marineblaue Blazer mit Concorde-cremefarbenen Linien, zusammen mit cremefarbenen Hosen oder RÃ?¶cken.Ralph Lauren unterschreibt 5-jÃ?¤hrigen Partnerschaftsvertrag mit dem All England Club, Wimbledon.Die Designer von Parfumverpackungen lassen sich heutzutage so parfum,duft manches einfallen, um ihr Parfum im ParfÃ?Ÿm Laden gekonnt darzustellen .Bei der Kreation werden natÃ?Ÿrlich die BedÃ?Ÿrfnisse der Konsumenten mit einbezogen und die aktuelle Mode.Bei diesem Prozess wirken das Parfumhaus, der Auftraggeber und Designer mit.DarÃ?Ÿber hinaus bekommen sowohl Jungen als auch MÃ?¤dchen einen marineblauen AufwÃ?¤rmanzug mit Jacke.

Charakterystyka krajowych przedsiębiorstw e-handlu Stan polskiego e-handlu mo¿na ustawiæ jako ¿e jest w pocz¹tkowej fazie. Taka sytuacja wynika przede wszystkim z opóŸnienia technologicznego i społecznego . S¹ to bariery zewnêtrzne rozwoju e-handlu w Polsce . Ulegaj¹ one powolnemu rury PE,kształtki,złączki prze³amywaniu , ale tempo postêpu jest w porównaniu do pañstw Europy Zachodniej zdecydowanie bardzo wolne. Poza barierami zewnêtrznymi istniej¹ tak¿e bariery wewnêtrzne.Analiza wybranych do bazy danych firm wykaza³a , ¿e s¹ wœród nich wielkie polskie e-sklepy oraz przedstawiciele mniejszych jednostek. Bior¹c za podstawê wyliczeñ dane podane przez firmê badawcz¹ I-Metria, można przyjąć , iż na dzieñ 18 marca 2003 roku dzia³a³o w Polsce 660 sklepów internetowych . Porównanie powy¿szych wielkoœci wskazuje na fakt, i¿ do badañ przyjêto wystarczaj¹c¹ iloœæ przedsiêbiorstw , aby wyniki da³o siê uznaæ za reprezentatywne. Ponadto nale¿y wskazaæ na wystêpuj¹c¹ tendencjê s ta³ego pomniejszania siê liczby e-sklepów w Polsce .Metodologia badania polskiego handlu internetowego Badanie odnoœnie funkcjonowania przedsiêbiorstw handlu internetowego
w Polsce zosta³o przeprowadzone metod¹ ankiety złączki PP,fts pocztowej. Dla realizacji projektu utworzono bazê danych przedsiêbiorstw handlu internetowego w kraju . Baza zosta³a populacj¹ generaln¹ . Ze wglêdu na to powstała baza danych stworzona odrêbnie dla potrzeby badañ .
Baza obejmuje 250 polskich e-sklepów wybranych wg nastêpuj¹cych kryteriów: przedsiêbiorstwa zamieszczaj¹ w³asn¹ ofertê w pasa¿u WP ; przedsiębiorstwa umieszczaj¹ce swoj¹ ofertê w pasażu Onetu.

Zasiêg i oddzia³ywanie Internetu – zasiêg ten wyznacza kilka mierników (liczba osób maj¹cych dostêp do sieci, liczba firm posiadaj¹cych komercyjne strony WWW w sieci i liczba stron WWW oraz geograficzna lokalizacja pod³¹czeñ do sieci).
Dostêp do sieci – zbyt ma³a liczba komputerów pod³¹czonych do sieci i wysokie koszty u¿ytkowania Internetu powoduj¹, ¿e dostêp do sieci w Polsce jest ograniczony.
Tempo rozwoju – wysoka dynamika wzrostu sprzeda¿y komputerów i zauwa¿alny wzrost wydajnoœci i jakoœci us³ug telekomunikacyjnych dowodzi, ¿e tempo rozwoju Internetu w Polsce mo¿na uznaæ za stosunkowo wysokie. Nie œwiadczy to jednak o wzroœcie sprzeda¿y towarów oferowanych przez Internet.
Koszt dostêpu do sieci – ten czynnik w szczególny sposób ogranicza wzrost zainteresowania Internetem, a w szczególnoœci handlem elektronicznym.
Nowe rynki zwi¹zane z Internetem – rozwój sieci Internet spowodowa³ tak¿e i w Polsce pojawienie siê nowych przedsiêbiorstw w nowych lub zdemonopolizowanych bran¿ach gospodarki, co wp³ywa na wzrost dostêpu do Sieci i wzrost wykorzystania mo¿liwoœci oferowanych przez nowoczesne technologie.
Infrastruktura globalnej sieci Internet, stanowi podstawowy, (obok podmiotów gospodarczych i u¿ytkowników), ale nie jedyny element internetowej sieci wartoœci. Oprócz wymienionych powy¿ej, zaznaczyæ nale¿y tak¿e relacje zachodz¹ce pomiêdzy nimi, a tak¿e w³aœciwoœci wynikaj¹ce z samej natury Internetu:
globalny zasiêg internetu, który powoduje dostêp do informacji i produktów oraz potencjalnych rynków i klientów na ca³ym œwiecie, a w konsekwencji
internet jako kana³ dystrybucji, który umo¿liwia bezpoœrednie dostarczanie produktów (oprogramowanie, muzyka, video, bilety lotnicze, ubezpieczenia i produkty bankowe), a w przypadku produktów, których charakter wyklucza dostawê drog¹ sieciow¹, internet umo¿liwia przekazywanie wa¿nych informacji na ich temat (cena, w³asciwoœci, czas dostawy itp.). Z dystrybuowaniem produktów wi¹¿e siê tak¿e nieskoñczona pojemnoœæ wirtualna, polegaj¹ca na gromadzeniu i przetwarzaniu wiêkszej iloœci informacji i indywidualne podejœcie do klienta.
internet jako technologia poœrednicz¹ca, która umo¿liwia po³¹czenie miêdzy podmiotami, które s¹ lub chc¹ byæ wspó³zale¿ne. W literaturze przedmiotu wyró¿nia siê nastêpuj¹ce formy dzia³alnoœci sieciowej:
model B2C – Bussines to Concumer – komercyjne firmy internetowe (dot-com’y), zajmuj¹ce siê sprzeda¿¹ towarów i us³ug ogó³owi konsumentów,
model C2C – Concumer to Concumer – firmy internetowe poœrednicz¹ce w zawieraniu transakcji pomiêdzy konsumentami,
model B2B – Bussines to Bussines – firmy internetowe poœrednicz¹ce w zawieraniu transakcji pomiêdzy przedsiêbiorstwami,
model A2B – Administration to Bussines, zwany czasem G2B (Goverment to Bussines) oraz model A2C – Administration to Citizen lub G2C (Goverment to Citizen). W najprostszym ujêciu – internetowa reprezentacja organów administracji publicznej (rz¹dowej i samorz¹dowej) w odniesieniu do przedsiêbiorstw i obywateli.
model B2E – Bussines to Employee – wykorzystanie technologii internetowych w relacji pracodawca – pracownik. (np. obs³ugo on-line zak³adowych funduszy inwestycyjnych, us³ugi bankowe œwiadczone przez kasê zapomogo-po¿yczkow¹ itp.)
charakter sieciowych efektów zewnêtrznych produktów dostêpnych w Internecie, czyli wzrost wartoœci produktu w oczach u¿ytkowników w stosunku do wzrastaj¹cej liczby osób korzystaj¹cych (kupuj¹cych) z tego produktu.
kompresja czasu РzdolnoϾ do minimalizacji czasu potrzebnego do przekazania/uzyskania informacji i/lub produktu.
redukcja asymetrii zasobów informacji, polegaj¹ca na wyrównywaniu szans w uzyskaniu prawdziwej i rzetelnej informacji zarówno przez przedsiêbiorstwo jaki i klienta,
tania technologia – korzystanie z dobrodziejstw internetu musi zostaæ poprzedzone wdro¿eniem odpowiednich technologii, które s¹ dostêpne dla ka¿dego, tanie i adoptowalne.
zmniejszenie kosztów transakcyjnych, wynikaj¹ce z wy¿ej wymienionych czynników, a wiêc z globalnego charakteru internetu, który jest jednoczeœnie nowoczesnym kana³em dystrybucji, z sieciowych efektów zewnêtrznych, redukcji asymetrii zasobów informacji oraz z zastosowanie taniej technologii.
Nale¿y jednak zwróciæ uwagê na fakt, i¿ mimo podobieñstw w asortymencie sklepów internetowych pomiêdzy polskimi a zachodnimi e-sklepami, wystêpuj¹ jednak znaczne ró¿nice w odbiorcach tego asortymentu, czyli klientach. Istniej¹ce dysproporcje pomiêdzy klientami sklepów “wirtualnych” a internautami nie dokonuj¹cymi zakupów on-line œwiadcz¹ o wczesnej fazie polskiego e-commerce.
Przewaga detalistów wielokana³owych jest zapewne przejawem troski o finansowe bezpieczeñstwo dzia³alnoœci gospodarczej.
Stwierdzenie o pocz¹tkowej fazie rozwoju polskiego handlu internetowego zdaje siê tak¿e potwierdzaæ analiza okresu funkcjonowania sklepów internetowych, która wskazuje na fakt, i¿ zdecydowana wiêkszoœæ z nich to przedsiêbiorstwa krótko funkcjonuj¹ce na rynku wirtualnym. Przedsiêbiorstwa, które rozpoczynaj¹ swoj¹ dzia³alnoœæ, czyli dzia³aj¹ krócej ni¿ rok stanowi¹ oko³o 13% populacji. Najliczniejsz¹ grupê stanowi¹ firmy, które funkcjonuj¹ od roku do trzech lat – 61%. Najwiêksze polskie firmy handlu internetowego plasuj¹ siê w drugiej, co do wielkoœci grupie, czyli przedsiêbiorstw dzia³aj¹cych od trzech do piêciu lat – stanowi¹ one 21% populacji. Natomiast powy¿ej piêciu lat dzia³a w Polsce 5% sklepów internetowych. Wyniki te potwierdzaj¹ niew¹tpliwie pocz¹tkowy stan rozwoju.
Metodologia badania polskiego handlu internetowego
Badanie odnoœnie funkcjonowania przedsiêbiorstw handlu internetowego
w Polsce zosta³o przeprowadzone metod¹ ankiety pocztowej.
W celu realizacji projektu stworzono bazê danych przedsiêbiorstw
handlu internetowego w Polsce, która ta sta³a siê populacj¹
generaln¹. W zwi¹zku z tym powsta³a baza danych stworzona
sanmet,yato
samodzielnie na potrzeby projektu badawczego. Baza obejmuje
250 polskich e-sklepów wybranych wg nastêpuj¹cych kryteriów:
przedsiêbiorstwa umieszczaj¹ce swoj¹ ofertê w pasa¿u Wirtualnej Polski;
przedsiêbiorstwa umieszczaj¹ce swoj¹ ofertê w pasa¿u Onetu;
przedsiêbiorstwa indeksowane na pierwszych 10 stronach katalogów Wirtualnej Polski oraz Onetu (z wy³¹czeniem wczeœniej do³¹czonych do bazy danych).
Analiza wybranych do bazy danych przedsiêbiorstw wykaza³a, i¿ s¹ wœród niech najwiêksze polskie sklepy internetowe oraz przedstawiciele mniejszych jednostek. Przyjmuj¹c za podstawê obliczeñ dane prezentowane przez firmê badawcz¹ I-Metria, mo¿na przyj¹æ, i¿ na dzieñ 18 marca 2003 roku dzia³a³o w Polsce 660 sklepów internetowych. Porównanie powy¿szych wielkoœci wskazuje na fakt, i¿ do badania przyjêto wystarczaj¹c¹ iloœæ przedsiêbiorstw, aby wyniki mo¿na uznaæ za reprezentatywne. Ponadto nale¿y wskazaæ na wystêpuj¹c¹ tendencjê sta³ego zmniejszania siê liczby e-sklepów w Polsce. Przyjêcie zatem do badania najwiêkszych przedsiêbiorstw umo¿liwia wnioskowanie dotycz¹ce d³u¿szego okresu i pe³niejszego spektrum zagadnieñ dzia³alnoœci marketingowej przedsiêbiorstw.
Ocena wp³ywu czynników zewnêtrznych na rozwój handlu elektronicznego w Polsce
W ramach realizowanego projektu badawczego postanowiono wyodrêbniæ cztery czynniki, które mog¹ mieæ znaczenie dla rozwoju polskiego handlu elektronicznego:
koszt dostêpu do Internetu;
stan rozwoju rynku IT w Polsce;
koszty dostawy produktów od sklepu internetowego do klienta ostatecznego;
znajomoœæ Internetu przez klientów sklepów internetowych.
Powy¿sze czynniki zosta³y wytypowane za podstawie studiów literaturowych i oparte o przedstawiony w
1999 roku zakres czynników decyduj¹cych o przydatnoœci Internetu dla przedsiêbiorstwa, które to s¹
niew¹tpliwie do dzisiaj aktualne.
Handel internetowy – sytuacja ogólna
Rozwój handlu internetowego w Polsce jest zauwa¿alny
od kilku lat, jednak tempo rozwoju nie jest zadowalaj¹ce.
Jak wynika z raportu ARC Rynek i Opinia odsetek firm
korzystaj¹cych z Internetu by³ w 2003 roku identyczny
jak w roku 2001.[1] Iloœæ sklepów internetowych w Polsce
wg ró¿nych badañ waha siê w przedziale od 600 do 1000. Znaczn¹
ich czêœæ stanowi¹ przedsiêbiorstwa ma³e o bardzo znikomym udziale
w rynku. Analizuj¹c sytuacjê wœród polskich sklepów internetowych
mo¿na wysun¹æ wniosek, i¿ wystêpuj¹ na nim pog³êbione procesy
koncentracji. Internetowe zakupy s¹ obecnie stosunkowo ma³o
popularne w Polsce, na co wskazuj¹ m.in. badania TNS OBOP.
W styczniu 2004 roku oko³o 20% Internautów dokonywa³o zakupów
w Internecie.[2] W zwi¹zku z powy¿szym dokonano analizy
funkcjonowania i determinantów Handel internetowy – sytuacja ogólna
Rozwój handlu internetowego w Polsce jest zauwa¿alny od kilku lat,
jednak tempo rozwoju nie jest zadowalaj¹ce.

Akumulatory Li-ion, w przeciwieñstwie do akumulatorów NiCd czy NiMH, powinny byæ ³adowane czêsto i wczeœnie. Jeœli jednak nie bêd¹ u¿ywane przez d³u¿szy okres, powinny zostaæ roz³adowane do oko³o 40%. W takim stanie akumulator ma znacznie wy¿sz¹ ¿ywotnoœæ le¿akowania.
Ograniczyæ lub nie u¿ywaæ wcale funkcji, które powoduj¹ pe³ne roz³adowanie siê baterii (spotykane w laptopach i telefonach komórkowych pracuj¹cych z bateriami niklowymi).
Akumulator powinien byæ przechowywany w ch³odnym miejscu. Nie powinien byæ jednak poddawany dzia³aniu mrozu. Przechowywanie w wysokich temperaturach (np. nagrzane samochody) przyœpiesza proces starzenia.
Kwas siarkowy wystêpuje w roztworze w formie zdysocjowanej:
H2SO4 + 2 H2O -> 2 H3O+ + SO42-
Na elektrodzie cynkowej zachodzi utlenianie jej materia³u do kationów Zn+2, które przechodz¹ do roztworu, gdzie przeciwjonami dla nich s¹ aniony siarczanowe SO42-, pochodz¹ce z dysocjacji kwasu siarkowego Na elektrodzie miedzianej zachodzi reakcja redukcji jonów hydroniowych do gazowego wodoru.
Sumarycznie procesy zachodz¹ce na elektrodach sprowadzaj¹ siê do:
elektroda cynkowa: Zn –> Zn2+ + 2e
elektroda miedziana: 2 H+ + 2e –> H2
zaœ jony siarczanowe nie uczestnicz¹ w gruncie rzeczy w ca³ym procesie, spe³niaj¹c tylko rolê przeciwjonów dla jonów hydroniowych i cynkowych.
Akumulatory,baterie
Jednym z pomys³ów na rozwi¹zanie problemu braku paliw ropopochodnych (wytwarzanych z ropy naftowej), który spodziewany jest w przysz³oœci (patrz Oil Peak), mo¿e byæ produkowanie samochodów elektrycznych. Auta takie by³yby ³adowane raz na jakiœ czas z sieci elektroenergetycznej, energia zmagazynowana wewn¹trz akumulatora napêdza³aby silniki elektryczne w pojeŸdzie. Poniewa¿ jednak akumulator nie jest Ÿród³em a tylko form¹ przechowywania energii, do ewentualnego rozwi¹zania w przysz³oœci pozostanie problem znalezienia odnawialnego Ÿród³a energii elektrycznej.
Akumulator – specjalizowany rejestr procesora, zazwyczaj oznaczany A lub ACC (w architekturze x86 AX oraz EAX).
Akumulatory gsm,Baterie samsung
Akumulator jest bezpoœrednio sprzê¿ony z jednostk¹ arytmetyczno-logiczn¹ procesora. Jego zawartoœæ jest najczêœciej przy³¹czona do szyny danych. Przed operacj¹ w akumulatorze jest jeden z argumentów, po operacji wynik. Akumulator jest wielkoœci s³owa maszynowego.
W procesorze musi byæ co najmniej jeden akumulator. Niektóre procesory maj¹ akumulatory pomocnicze, jeden lub kilka (w x86 rejestr DX). S³u¿¹ one do zwiêkszenia dok³adnoœci obliczeñ, zapamiêtywania reszty z dzielenia, przechowywania drugiego argumentu przy mno¿eniu i dzieleniu.Ze wzglêdu na stosunkowo nisk¹ cenê, typowy akumulator samochodowy zdaje siê byæ najlepszym w domowych zastosowaniach do magazynowania energii elektrycznej. Okazuje siê to nie byæ prawd¹. Zadaniem akumulatora samochodowego jest oddanie du¿ego pr¹du w momencie rozruchu, do poruszenia rozrusznika. W tym celu zbudowany jest on z wielu cienkich p³ytek o du¿ej powierzchni. G³êbokie roz³adowywanie powoduje powstanie w tych p³ytkach mechanicznych naprê¿eñ, które powoduj¹ ich niszczenie. Z tego wzglêdu ka¿de g³êbokie roz³adowanie samochodowego akumulatora trwale zmniejsza jego pojemnoœæ.
Typowy akumulator samochodowy jest zbudowany z 6 ogniw o³owiowo-kwasowych po³¹czonych szeregowo. Ka¿de ogniwo generuje si³ê elektromotoryczn¹ równ¹ 2,1 V. Ca³y akumulator generuje zatem napiêcie znamionowe równe 12,6 V.
Pojedyncze ogniwo sk³ada siê z:
anody wykonanej z metalicznego o³owiu – (-) – w trakcie poboru pr¹du i (+) w trakcie ³adowania
katody wykonanej z PbO2 – (+) – w trakcie poboru pr¹du i (-) w trakcie ³adowania
elektrolitu – którym jest wodny, ok. 37% roztwór kwasu siarkowego z rozmaitymi dodatkami.
Ogniwo wystêpowaæ mo¿e w postaciach: mokrej, pó³suchej i suchej. Z przyczyn praktycznych w handlu wystêpuje tylko w tej ostatniej postaci. Elektroda cynkowa tworzy kubek, wewn¹trz którego umieszcza siê grafitow¹ pa³eczkê otoczon¹ mas¹ tlenku manganu(IV) nas¹czon¹ roztworem salmiaku (chlorku amonu). Ca³oœæ zatapia siê mas¹ smo³ow¹ chroni¹c¹ przed wyciekiem elektrolitu i przed wyschniêciem ogniwa. SEM ogniwa: 1,5 V.
Akumulator niklowo-kadmowy (NiCd lub Ni-Cd) – popularny rodzaj akumulatora, obecnie wypierany przez ogniwa litowo-jonowe.
Baterie Nokia,Siemens
Napiêcie znamionowe 1,2 V. Cechuj¹ siê doœæ du¿¹ wydajnoœci¹ pr¹dow¹. Posiadaj¹ efekt pamiêci. Powinny byæ roz³adowywane i ³adowane w pe³nych cyklach. Zaleca siê pe³ne roz³adowanie. Po roz³adowaniu nale¿y akumulator na³adowaæ i nie pozostawiaæ w stanie roz³adowanym.
Akumulatory Ni-Cd by³y do niedawna stosowane w modelach zdalnie sterowanych (RC) na szerok¹ skalê, obecnie s¹ prawie wyparte przez ogniwa Ni-MH i przede wszystkim LiPo. W jednostce objêtoœci posiadaj¹ mniejsz¹ pojemnoœæ ni¿ ogniwa Ni-MH.
Pierwsze ogniwa – akumulatorki Ni-Cd w postaci paluszków AA posiada³y pojemnoœæ 500mAh. Obecnie najnowsze ogniwa o technologii innej ni¿ Ni-Cd w AA posiadaj¹ pojemnoœci wiêksze ni¿ 2000mAh.
Jednak dla ogniwa AA R6 pojemnoœæ standardowa powinna wynosiæ do oko³o 800mAh poniewa¿ zbyt du¿a pojemnoœæ wymusza du¿¹ powierzchnie elektrod co zmniejsza ich gruboœæ a ponadto jest te¿ mniejsza iloœæ miejsca na elektrolit co powoduje ze akumulator o du¿ych pojemnoœciach jest mniej trwa³y i ma mniejsz¹ wydajnoœæ pr¹dow¹.
Akumulator Ni-CD jest do dziœ najtrwalszym ogniwem miniaturowym (przy poprawnym u¿ytkowaniu – czêste do³adowywanie powoduje wystêpowanie efektu pamiêci i tym samym szybkiego zu¿ycia ogniwa), ma te¿ nisk¹ cenê, jednak¿e ni¿sza pojemnoœæ i wiêksza masa w stosunku do przechowywanej energii powoduj¹, ¿e s¹ wypierane przez nowsze typy akumulatorów – Ni-MH w formie baterii o standardowych rozmiarach (R6, R14 i podobne), gdy¿ charakteryzuj¹ siê niemal identycznym napiêciem ogniwa, bardzo du¿¹ wydajnoœci¹ pr¹dow¹, oraz podobn¹ cen¹, oraz ogniw litowo-jonowych, b¹dŸ litowo-polimerowych w zastosowaniach takich jak akumulatory telefonów, laptopów, b¹dŸ zasilanie modeli zdalnie sterowanych. Te ostatnie jednak wymagaj¹ wielu uk³adów zabezpieczaj¹cych i maj¹ ograniczon¹ trwa³oœæ, oraz s¹ dro¿sze, mimo tego zyskuj¹ na popularnosci dziêki niezwykle ma³ej masie i znacznej pojemnoœci. Wytrzymuje oko³o 1000 cykli ³adowania i roz³adowania.
Akumulatory s¹ wycofywane z u¿ycia z trzech powodów – zu¿yte s¹ niebezpieczne dla œrodowiska a niestety brak jest odpowiednich zak³adów i miejsc sk³adowania takich akumulatorów , drugi powód to za ma³y zarobek dla firm je produkuj¹cych bo akumulator jest bardzo trwa³y a cena nie jest wysoka. Poza tym maj¹ ni¿sz¹ pojemnoœæ i wiêksz¹ masê od nowoczeœniejszych ogniw. Kadm nale¿y do 4 najbardziej toksycznych metali.
Ogniwa te jednak nie znikn¹ zupe³nie z rynku przez wiele lat, gdy¿ w przeciwieñstwie do ogniw niklowo-metalowo-wodorkowych posiadaj¹ znacznie mniejsze samoroz³adowanie, co umo¿liwia ich przechowywanie w stanie na³adowanym. Poza tym s¹ stosunkowo tanie, oraz wiele osób w domach posiada ³adowarki niezdolne ³adowaæ akumulatorów Ni-MH.

Dane dostarczane do maszyny w zrozumia³ym przez ni¹ formacie (zwanym jêzykiem opisu strony) przetwarzane s¹ przez RIP – procesor obrazu rastrowego. RIP poprzez uk³ady steruj¹ce moduluje wi¹zkê œwiat³a generowan¹ przez laser (ROS – Raster Output Scanner) lub zespó³ laserowych diod œwiec¹cych (LED). Ã…Å¡wiat³o to kierowane na bêbny powoduje zmianê w³asnoœci fotoelektrycznych powierzchni i w rezultacie umo¿liwia nanoszenie obrazu na bêben. W procesie tym uczestniczy developer – drobno zmielony ferromagnetyk znajduj¹cy siê na wa³ku magnetycznym, maj¹cy za zadanie zbli¿enie cz¹stek tonera do naelektryzowanego bêbna.
Primary Charge Roller (elektroda ³aduj¹ca PCR) – ³aduje elektrostatycznie powierzchnie bêbna œwiat³oczu³ego (OPC drum). Zazwyczaj jest ona poza kartrid¿em.
Print head (g³owica drukuj¹ca) – ruchomy element drukarki uderzeniowej lub atramentowej, nanosz¹cy atrament na papier. Atrament jest przenoszony na papier z nas¹czonej taœmy. G³owice drukarek atramentowych zawieraj¹ wk³ady atramentowe i dysze, przez które wyrzucane s¹ krople atramentu.
Drukarka HP CLJ 2600n
Obszar zastosowañ: biuro, ma³e grupy robocze
Systemy operacyjne: Microsoft Windows 98 SE i Me (tylko sterownik); Microsoft Windows 2000, XP 32-bitowy, Server 2003;
Apple Mac OS X od wersji 10.2
Najnowsze sterowniki do systemów Windows i Macintosh s¹ dostêpne na stronach internetowych http://www.hp.com/support/clj2600n
Format: A4
RozdzielczoϾ: RozdzielczoϾ 600 x 600 dpi z HP Imageret 2400
SzybkoϾ druku [mono A4]: Do 8 str./min w czerni
Czas wydruku pierwszej strony w kolorze: 20 s
Technologia Instant-on, eliminuj¹ca czas nagrzewania
SzybkoϾ druku [kolor A4]: Do 8 str./min w kolorze
Czas wydruku pierwszej strony w kolorze: 20 s
Technologia Instant-on, eliminuj¹ca czas nagrzewania
Obci¹¿enie miesiêczne: Do 35 000 stron miesiêcznie
Pamiêæ std./maks.: 16 MB
Jêzyk drukarki: Przetwarzanie druku w komputerze (”host-based”)
Interfejsy: 1 port Hi-Speed USB (zgodny ze specyfikacj¹ USB 2.0),
1 wbudowany serwer druku dla sieci Fast Ethernet (10/100Base-TX, RJ-45)
Podajnik papieru: Podajnik 1: Podajnik na 1 arkusz z priorytetem poboru
Podajnik 2: Uniwersalny podajnik na 250 arkuszy
Odbiornik papieru: do 125 arkuszy, 10 kopert, 50 przeŸroczy wydrukiem do do³u
Gramatura papieru: Od 60 do 176 g/m2; do 220 g/m2
Obs³ugiwane noœniki: Papier (zwyk³y, firmowy, dziurkowany, typu bond, kolorowy, szorstki, wstêpnie zadrukowany, ekologiczny), noœniki HP Glossy,
papier HP Cover, folia HP Color LaserJet Transparencies, etykiety, koperty, kartony, papier HP Laser Photo
Druk dwustronny: Rêczny
Wymiary [szer./ g³êb. / wys.]: Bez opakowania: 407 x 453 x 370 mm; z opakowaniem: 598 x 523 x 498 mm
Masa [kg]: Bez opakowania: 18,4 kg (z materia³ami eksploatacyjnymi); z opakowaniem: 23 kg
Gwarancja: Roczna gwarancja
Drukarka spe³ni potrzeby u¿ytkownika w ma³ym lub domowym biurze w zakresie tworzenia kolorowych dokumentów biznesowych oraz materia³ów marketingowych we w³asnym zakresie. Doskonale nadaje siê tak¿e do udostêpniania w ma³ych zespo³ach roboczych.
Twórz wspania³e, wysokiej jakoœci profesjonalne dokumenty kolorowe w niezwykle oszczêdny sposób.
WyraŸne szczegó³y i jednolite kolory zapewnia technologia HP Imageret 2400 oraz niezawodne materia³y eksploatacyjne HP.
Wiêcej mo¿liwoœci w tworzeniu materia³ów marketingowych dziêki imponuj¹cym kolorom.
Drukarka HP Color LaserJet umo¿liwia tworzenie niedrogich materia³ów marketingowych we w³asnym zakresie. Jest dostosowana cenowo do mo¿liwoœci biur domowych, zachowuj¹c wydajnoœæ odpowiedni¹ dla u¿ytkowników indywidualnych i zespo³ów roboczych.
Standardowo obs³uga papierów specjalnych i papierów HP do u¿ytku na co dzieñ.
Wygodna, niewielka, zapewniaj¹ca oszczêdnoœæ miejsca drukarka – prosta w konfiguracji, obs³udze i konserwacji.
Intuicyjny frontowy panel sterowania z dwuwierszowym, 16-znakowym wyœwietlaczem LCD do konfigurowania i zarz¹dzania drukark¹ oraz materia³ami eksploatacyjnymi.
W zestawie cztery kasety z tonerem HP: jedna czarna, trzy kolorowe z mo¿liwoœci¹ b³yskawicznej i ³atwej wymiany dziêki pojedynczej pokrywie.
Podawanie papieru poprzez przykryty pokryw¹ uniwersalny podajnik papieru na 250 arkuszy z mo¿liwoœci¹ rozbudowy o dodatkowy podajnik na 250 arkuszy.
Prosta œcie¿ka papieru zapewnia bezproblemowe drukowanie.
Wyj¹tkowo cicha, gotowa do pracy w sieci drukarka LaserJet zapewniaj¹ca niezmiennie wysok¹ wydajnoœæ, na której mo¿esz polegaæ.
Niski poziom ha³asu powoduje, ¿e obecnoœæ drukarki jest niemal niezauwa¿alna.
Krótki czas oczekiwania gwarantuje wbudowana technologia Instant-on, zapewniaj¹ca wydruk pierwszej kolorowej strony ju¿ w 20 sekund.
Szybki druk kolorowych lub czarno-bia³ych dokumentów z prêdkoœci¹ do 8 stron na minutê.
Wbudowany, zarz¹dzany z komputera interfejs sieciowy umo¿liwia ³atwe udostêpnianie, a 16 MB pamiêci i procesor 264 MHz pozwalaj¹ na bezproblemowy druk z³o¿onej dokumentacji w kolorze.
Wiêksza funkcjonalnoœæ dziêki sterownikom dla Microsoft Windows i Apple Macintosh.
Drukarka HP DJ 1360
Kod produktu: C9093A
Interfejs USB: USB 2.0
Interfejs Paralell: Nie
Intrfejs Ethernet: Nie
Interfejs inny: Nie
Praca w sieci: Nie
Technologia druku: termiczna atramentowa
Druk dwustronny: Nie
Maks. format noœnika: A4
RozdzielczoϾ wydruku mono: 1200 x 1200
RozdzielczoϾ wydruku kolor: 4800 x 1200
Maks. prêdkoœæ druku mono: 16
Maks. prêdkoœæ druku kolor: 12
Normatywny cykl pracy: 500
Podajniki papieru: 50 ark.
Maks. gramatura noœnika: 280
Materia³y eksploatacyjne: 21czarny (3ml), 22 kolor (3ml)
WysokoϾ: 182
SzerokoϾ: 422
G³êbokoœæ: 142
Waga: 2,04
tonery
Informacje dodatkowe: zawartoϾ opakowania :HP Deskjet D1360, tusz HP 21 czarny (3 ml), HP 22 kolor (3 ml)
Toner, barwny proszek. Stosowany w kserografii do otrzymywania obrazu kopiowanego orygina³u.
Toner zazwyczaj sk³ada siê z dwóch frakcji: wiêksze kulki szklane (œrednica kilkadziesi¹t µm) i bardzo drobnych odpowiednio zabarwionych kulek ¿ywicy termoplastycznej (œrednica ok 0,1 µm). W niektórych typach kserokopiarek stosuje siê ciek³e tonery. Toner wykorzystuje siê g³ównie w drukarkach laserowych i kserokopiarkach.
W ostatnich latach, wraz z popularyzacj¹ kolorowych drukarek laserowych, zauwa¿ono, ¿e wiele drukarek tego typu umieszcza na ka¿dym wydruku niewidoczne go³ym okiem dane o numerze seryjnym urz¹dzenia i aktualnej dacie. Rozwi¹zania takie zosta³y zaimplementowane na skutek porozumienia miêdzy producentami urz¹dzeñ a United States Secret Service, z obawy, ¿e takie drukarki bêd¹ u¿ywane do fa³szowania banknotów.
Poniewa¿ technologia ta mo¿e s³u¿yæ tak¿e do œledzenia i identyfikowania osób rozpowszechniaj¹cych dokumenty po prostu niewygodne dla osób trzecich, korporacji lub rz¹dów nie uznaj¹cych wolnoœci s³owa, a istnienie tego mechanizmu by³o ukryte przed u¿ytkownikami, organizacje takie jak Electronic Frontier Foundation protestuj¹ przeciwko takim rozwi¹zaniom i prowadz¹ kampanie edukuj¹ce konsumentów.
Drukarka HP CLJ 2600n
Obszar zastosowañ: biuro, ma³e grupy robocze
Systemy operacyjne: Microsoft Windows 98 SE i Me (tylko sterownik); Microsoft Windows 2000, XP 32-bitowy, Server 2003;
Apple Mac OS X od wersji 10.2
Najnowsze sterowniki do systemów Windows i Macintosh s¹ dostêpne na stronach internetowych http://www.hp.com/support/clj2600n
Format: A4
RozdzielczoϾ: RozdzielczoϾ 600 x 600 dpi z HP Imageret 2400
SzybkoϾ druku [mono A4]: Do 8 str./min w czerni
Czas wydruku pierwszej strony w kolorze: 20 s
Technologia Instant-on, eliminuj¹ca czas nagrzewania
SzybkoϾ druku [kolor A4]: Do 8 str./min w kolorze
Czas wydruku pierwszej strony w kolorze: 20 s
Technologia Instant-on, eliminuj¹ca czas nagrzewania
Obci¹¿enie miesiêczne: Do 35 000 stron miesiêcznie
Pamiêæ std./maks.: 16 MB
Jêzyk drukarki: Przetwarzanie druku w komputerze (”host-based”)
Interfejsy: 1 port Hi-Speed USB (zgodny ze specyfikacj¹ USB 2.0),
1 wbudowany serwer druku dla sieci Fast Ethernet (10/100Base-TX, RJ-45)
Podajnik papieru: Podajnik 1: Podajnik na 1 arkusz z priorytetem poboru
Podajnik 2: Uniwersalny podajnik na 250 arkuszy
Odbiornik papieru: do 125 arkuszy, 10 kopert, 50 przeŸroczy wydrukiem do do³u
Gramatura papieru: Od 60 do 176 g/m2; do 220 g/m2
Obs³ugiwane noœniki: Papier (zwyk³y, firmowy, dziurkowany, typu bond, kolorowy, szorstki, wstêpnie zadrukowany, ekologiczny), noœniki HP Glossy,
papier HP Cover, folia HP Color LaserJet Transparencies, etykiety, koperty, kartony, papier HP Laser Photo
Druk dwustronny: Rêczny
Wymiary [szer./ g³êb. / wys.]: Bez opakowania: 407 x 453 x 370 mm; z opakowaniem: 598 x 523 x 498 mm
Masa [kg]: Bez opakowania: 18,4 kg (z materia³ami eksploatacyjnymi); z opakowaniem: 23 kg
Gwarancja: Roczna gwarancja
Drukarka spe³ni potrzeby u¿ytkownika w ma³ym lub domowym biurze w zakresie tworzenia kolorowych dokumentów biznesowych oraz materia³ów marketingowych we w³asnym zakresie. Doskonale nadaje siê tak¿e do udostêpniania w ma³ych zespo³ach roboczych.
Twórz wspania³e, wysokiej jakoœci profesjonalne dokumenty kolorowe w niezwykle oszczêdny sposób.
WyraŸne szczegó³y i jednolite kolory zapewnia technologia HP Imageret 2400 oraz niezawodne materia³y eksploatacyjne HP.
Wiêcej mo¿liwoœci w tworzeniu materia³ów marketingowych dziêki imponuj¹cym kolorom.
Drukarka HP Color LaserJet umo¿liwia tworzenie niedrogich materia³ów marketingowych we w³asnym zakresie. Jest dostosowana cenowo do mo¿liwoœci biur domowych, zachowuj¹c wydajnoœæ odpowiedni¹ dla u¿ytkowników indywidualnych i zespo³ów roboczych.
Standardowo obs³uga papierów specjalnych i papierów HP do u¿ytku na co dzieñ.
Wygodna, niewielka, zapewniaj¹ca oszczêdnoœæ miejsca drukarka – prosta w konfiguracji, obs³udze i konserwacji.
Intuicyjny frontowy panel sterowania z dwuwierszowym, 16-znakowym wyœwietlaczem LCD do konfigurowania i zarz¹dzania drukark¹ oraz materia³ami eksploatacyjnymi.
W zestawie cztery kasety z tonerem HP: jedna czarna, trzy kolorowe z mo¿liwoœci¹ b³yskawicznej i ³atwej wymiany dziêki pojedynczej pokrywie.
Podawanie papieru poprzez przykryty pokryw¹ uniwersalny podajnik papieru na 250 arkuszy z mo¿liwoœci¹ rozbudowy o dodatkowy podajnik na 250 arkuszy.
Prosta œcie¿ka papieru zapewnia bezproblemowe drukowanie.
Wyj¹tkowo cicha, gotowa do pracy w sieci drukarka LaserJet zapewniaj¹ca niezmiennie wysok¹ wydajnoœæ, na której mo¿esz polegaæ.
Niski poziom ha³asu powoduje, ¿e obecnoœæ drukarki jest niemal niezauwa¿alna.
Krótki czas oczekiwania gwarantuje wbudowana technologia Instant-on, zapewniaj¹ca wydruk pierwszej kolorowej strony ju¿ w 20 sekund.
Szybki druk kolorowych lub czarno-bia³ych dokumentów z prêdkoœci¹ do 8 stron na minutê.
Wbudowany, zarz¹dzany z komputera interfejs sieciowy umo¿liwia ³atwe udostêpnianie, a 16 MB pamiêci i procesor 264 MHz pozwalaj¹ na bezproblemowy druk z³o¿onej dokumentacji w kolorze.
Wiêksza funkcjonalnoœæ dziêki sterownikom dla Microsoft Windows i Apple Macintosh.
Drukarka HP DJ 1360
Kod produktu: C9093A
Interfejs USB: USB 2.0
Interfejs Paralell: Nie
Intrfejs Ethernet: Nie
Interfejs inny: Nie
Praca w sieci: Nie
Technologia druku: termiczna atramentowa
Druk dwustronny: Nie
Maks. format noœnika: A4
RozdzielczoϾ wydruku mono: 1200 x 1200
RozdzielczoϾ wydruku kolor: 4800 x 1200
Maks. prêdkoœæ druku mono: 16
Maks. prêdkoœæ druku kolor: 12
Normatywny cykl pracy: 500
Podajniki papieru: 50 ark.
Maks. gramatura noœnika: 280
Materia³y eksploatacyjne: 21czarny (3ml), 22 kolor (3ml)
WysokoϾ: 182
SzerokoϾ: 422
G³êbokoœæ: 142
Waga: 2,04
Informacje dodatkowe: zawartoϾ opakowania :HP Deskjet D1360, tusz HP 21 czarny (3 ml), HP 22 kolor (3 ml)
Print head (g³owica drukuj¹ca) – ruchomy element drukarki uderzeniowej lub atramentowej, nanosz¹cy atrament na papier. Atrament jest przenoszony na papier z nas¹czonej taœmy. G³owice drukarek atramentowych zawieraj¹ wk³ady atramentowe i dysze, przez które wyrzucane s¹ krople atramentu.
W ostatnich latach, wraz z popularyzacj¹ kolorowych drukarek laserowych, zauwa¿ono, ¿e wiele drukarek tego typu umieszcza na ka¿dym wydruku niewidoczne go³ym okiem dane o numerze seryjnym urz¹dzenia i aktualnej dacie. Rozwi¹zania takie zosta³y zaimplementowane na skutek porozumienia miêdzy producentami urz¹dzeñ a United States Secret Service, z obawy, ¿e takie drukarki bêd¹ u¿ywane do fa³szowania banknotów.
Poniewa¿ technologia ta mo¿e s³u¿yæ tak¿e do œledzenia i identyfikowania osób rozpowszechniaj¹cych dokumenty po prostu niewygodne dla osób trzecich, korporacji lub rz¹dów nie uznaj¹cych wolnoœci s³owa, a istnienie tego mechanizmu by³o ukryte przed u¿ytkownikami, organizacje takie jak Electronic Frontier Foundation protestuj¹ przeciwko takim rozwi¹zaniom i prowadz¹ kampanie edukuj¹ce konsumentów.

PSTN (ang. Public Switched Telephone Network) – publiczna komutowana
sieæ telefoniczna. Pocz¹tkowo bazuj¹ca na technologiach analogowych,
obecnie sieæ zrealizowana prawie w ca³oœci w oparciu o technologie cyfrowe.
Us³ugi PSTN obejmuj¹ us³ugi zarówno analogowe us³ugi POTS (akronim od Plain
Old Telephone Service), jak i cyfrowe ISDN.
Router to urz¹dzenie sieciowe, które okreœla nastêpny punkt sieciowy
do którego nale¿y skierowaæ pakiet danych (np. datagram IP).
Ten proces nazywa siê routingiem (rutingiem) b¹dŸ trasowaniem.
Routing odbywa siê w warstwie trzeciej modelu OSI.
Ró¿ne us³ugi mog¹ u¿ywaæ tych samych numerów portów pod warunkiem,
¿e korzystaj¹ z innego protoko³u TCP albo UDP chocia¿ niektóre us³ugi
korzystaj¹ jednoczeœnie z danego numeru portu i obydwu protoko³ów np.
DNS korzysta z portu 53 za pomoc¹ TCP i UDP jednoczeœnie. Poszczególne
numery portów przydzielone s¹ przez IANA, a aktualna ich lista znajduje
siê na stronie http://www.iana.org/assignments/port-numbers (dokument po ang.).
Router ten, gdy komputery z sieci lokalnej komunikuj¹ siê ze œwiatem,
dynamicznie t³umaczy adresy prywatne na adresy zewnêtrzne,
umo¿liwiaj¹c u¿ytkowanie Internetu przez wiêksz¹ liczbê komputerów
ni¿ posiadana liczba adresów zewnêtrznych.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.

telefon Voip,bramka
SIP (Session Initiation Protocol), jest to protokó³ (standard) w
telefonii VoIP umo¿liwiaj¹cy zestawianie po³¹czenia pomiêdzy jednym
lub wieloma u¿ytkownikami sieci IP, PSTN lub ISDN. Z poœród obecnie
stosowanych protoko³ów, SIP jest protoko³em dominuj¹cym, wypieraj¹c
stopniowo protokó³ H.323.
SIP jest odpowiedzialny za kwestie sygnalizacyjne w sieci i wymianê
komunikatów pomiêdzy urz¹dzeniami i sieciami, a wiêc za prawid³owe
zestawianie i roz³¹czanie po³¹czenia, za przesy³anie w sieci sygna³ów
np. dzwonienia lub zajêtoœci. Ponadto protokó³ ten jest noœnikiem dla
pakietów danych, w których zakodowany jest g³os lub inne informacje
multimedialne, przenoszonych za poœrednictwem protoko³u transportowego
RTP (Real-time Transport Protocol).

bramka Voip,telefonia
Protokó³ SIP ma wiele wspólnych cech z protoko³em HTTP, dziêki
czemu jego integracja z infrastruktur¹ bêd¹c¹ podbudow¹ dla
sieci Internet jest o wiele lepsza ni¿ innych protoko³ów. SIP
korzysta i jest wspierany przez system DNS i wykorzystuje do
adresacji podobne znaczniki jak standardy web lub poczty
elektronicznej. Domyœlnym portem jest dla niego port 5060,
który musi byæ otwarty w urz¹dzeniach sieciowych i firewall.
Aby po³¹czenia (sesje) u¿ytkowników telefonii VoIP wspieranej
przez protokó³ SIP mog³y byæ realizowane, niezbêdna jest do
tego odpowiednia infrastruktura sk³adaj¹ca siê z serwerów
przechowuj¹cych dane o u¿ytkownikach, nadzoruj¹cych gotowoœæ
i status u¿ytkowników do nawi¹zywania po³¹czeñ oraz podtrzymuj¹cych
nawi¹zane po³¹czenia. Dziêki takiej budowie sieci, ka¿dy u¿ytkownik
korzystaj¹cy z protoko³u SIP, mo¿e dowolnie zmieniaæ swoj¹ lokalizacjê,
maj¹c mo¿liwoœæ nawi¹zywania po³¹czeñ z dowolnego miejsca gdzie ma
dostêp do Internetu.
Po nawi¹zaniu po³¹czenia, SIP jest ca³y czas aktywny, przez co mo¿liwe
jest bie¿¹ce aktualizowanie informacji pomiêdzy u¿ytkownikami
po³¹czenia o parametrach tego po³¹czenia, u¿ywanych adresach
IP, jak równie¿ mo¿liwe jest pod³¹czenie nowych u¿ytkowników i
utworzenie telekonferencji.
Telefonia VoIP (Voice over IP) jest to telefonia wykorzystuj¹ca
technologie umo¿liwiaj¹ce kodowanie mowy (dŸwiêku) i przesy³anie
go za poœrednictwem sieci z komutacj¹ pakietów (np. Internet) do
innego u¿ytkownika tej sieci lub te¿ do u¿ytkownika tradycyjnej
telefonii (analogowej lub ISDN).
Za pomoc¹ tej technologii mowa (dŸwiêk) zamieniany jest na sygna³
cyfrowy, nastêpnie jest kompresowany i dzielony na pakiety.
Pakiety te, dziêki odpowiedniej adresacji realizowanej dziêki
zastosowaniu odpowiednich protoko³ów wymiany danych, s¹
przesy³ane poprzez sieæ publiczn¹ (Internet) lub wydzielon¹
(firmow¹, korporacyjn¹) razem z innymi danymi i pakietami
danych do miejsca docelowego, w którym s¹ odbierane i
odkodowywane (³¹czenie pakietów, dekompresja, przetworzenie
sygna³u cyfrowego na mowê).
Najczêœciej praktykowane jest wykorzystanie VoIP do realizacji po³¹czeñ zagranicznych,
których koszt jest wielokrotnie mniejszy ni¿ w telefonii
tradycyjnej czy komórkowej.
Poszczególne systemy ró¿ni¹ siê nie tylko cen¹ po³¹czeñ,
ale równie¿ sposobem “pod³¹czenia” siê.
W przypadku kart zdrapek po³¹czenia wykonuje siê poprzez
numery dostêpowe/po³¹czenia dodzwaniane (typu 0-801, ale
równie¿ zwyk³e numery “stacjonarne” oferowane przez
niektórych operatorów VoIP).
W przypadku telefonu IP, bramki VoIP lub programu
(typowego VoIP lub komunikatora internetowego) po³¹czenie
wykonujemy korzystaj¹c z posiadanego ³¹cza internetowego
(istnieje mo¿liwoœæ wykupienia towarzysz¹cego numeru
telefonii stacjonarnej, co pozwala na odbieranie rozmów
przychodz¹cych). Obecnie dla tego typu po³¹czeñ mamy
mo¿liwoœæ dzwonienia na dowolny numer telefoniczny na
ca³ym œwiecie (niektórzy operatorzy ograniczaj¹ mo¿liwoœæ
po³¹czeñ na p³atne infolinie i telefony alarmowe).
Oprócz p³atnoœci pre-paid (op³acone z góry) niektórzy
operatorzy oferuj¹ równie¿ wersje post-paid (op³ata
po wykonaniu us³ugi).
Najczêœciej praktykowane jest wykorzystanie VoIP do realizacji po³¹czeñ zagranicznych,
których koszt jest wielokrotnie mniejszy ni¿ w telefonii
tradycyjnej czy komórkowej.
Poszczególne systemy ró¿ni¹ siê nie tylko cen¹ po³¹czeñ,
ale równie¿ sposobem “pod³¹czenia” siê.
W przypadku kart zdrapek po³¹czenia wykonuje siê poprzez
numery dostêpowe/po³¹czenia dodzwaniane (typu 0-801, ale
równie¿ zwyk³e numery “stacjonarne” oferowane przez
niektórych operatorów VoIP).
W przypadku telefonu IP, bramki VoIP lub programu
(typowego VoIP lub komunikatora internetowego) po³¹czenie
wykonujemy korzystaj¹c z posiadanego ³¹cza internetowego
(istnieje mo¿liwoœæ wykupienia towarzysz¹cego numeru
telefonii stacjonarnej, co pozwala na odbieranie rozmów
przychodz¹cych). Obecnie dla tego typu po³¹czeñ mamy
mo¿liwoœæ dzwonienia na dowolny numer telefoniczny na
ca³ym œwiecie (niektórzy operatorzy ograniczaj¹ mo¿liwoœæ
po³¹czeñ na p³atne infolinie i telefony alarmowe).
Oprócz p³atnoœci pre-paid (op³acone z góry) niektórzy
operatorzy oferuj¹ równie¿ wersje post-paid (op³ata
po wykonaniu us³ugi).
Protoko³y VoIP
Wiêkszoœæ implementacji VoIP wykorzystuje RTP.
Niektóre protoko³y VoIP:
· SIP (bêdzie oficjalnym protoko³em
zaproponowanym przez IETF, bardzo popularny)
· H.323 (bardzo popularny)
· Skinny Client Control Protocol
· Megaco
· Jingle
Metody kompresji mowy [edytuj]
Do najczêœciej u¿ywanych metod kompresji
mowy w telefonii VoIP nale¿¹:
· GSM (RPE-LTP)
· G.729 (CS-ACELP)
· G.723.1 (ACELP)
· G.711 (PCM)
· G.726 (ADPCM)
VoIP sprzêtowy [edytuj]
Najsprawniejsza forma wykorzystania VoIP to
urz¹dzenia niezale¿ne od komputera. Tego typu
urz¹dzeniami s¹ bramka VoIP i telefon VoIP.
Oprogramowanie [edytuj]
Oprogramowanie mo¿na podzieliæ na trzy g³ówne grupy.
Pierwsza, to programy stworzone z myœl¹ o komunikacji
g³osowej. Druga grupa to komunikatory internetowe,
których funkcjonalnoœæ zosta³a poszerzona o mo¿liwoœæ
przekazywania g³osu. Trzeci¹ grupê stanowi¹ serwery
s³u¿¹ce do obs³ugi po³¹czeñ VoIP i centralek PBX.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.
Zalety w porównaniu z telefoni¹ tradycyjn¹:
· niezale¿noœæ· od operatorów/monopolistów pañstwowych (swoboda wyboru
a potencjalnie tak¿e wiêksza prywatnoœæ· )
· bezp³atne rozmowy wewn¹trz sieci operatora
· ni¿szy koszt po³¹czeñ z telefoni¹ stacjonarn¹
(zwykle dopiero przy po³¹czeniach zagranicznych)
· pe³na mobilnoœæ· u¿ytkownika
(problem roamingu ma ograniczone znaczenie)
· niski koszt infrastruktury (w porównaniu
z tradycyjnymi liniami telefonicznymi)
· integracja z przysz³oœciowymi us³ugami
takimi jak przesy³anie danych czy obrazu
Wady w porównaniu z telefoni¹ tradycyjn¹:
· wiêksza zawodnoœæ· us³ug
· koniecznoœæ· posiadania dodatkowego
(dzisiaj) sprzêtu lub oprogramowania i ³¹cza internetowego
· przy realizacji sprzêtowej wiêksze koszty zakupu
(np. aparatów) dla u¿ytkownika koñcowego
Z VoIP korzystaæ mo¿na do po³¹czeñ z:
· innymi u¿ytkownikami VoIP
· u¿ytkownikami telefonii stacjonarnej i komórkowej
Osi¹gn¹æ to mo¿na:
· korzystaj¹c z tzw. kart zdrapek pre-paid do
wykonywania rozmów miêdzynarodowych
· u¿ywaj¹c telefonu IP lub bramki VoIP
skonfigurowanych do u¿ycia dla jednego lub wielu operatorów VoIP
· wykorzystuj¹c komputer przy³¹czony do
internetu z odpowiednim oprogramowaniem komunikacyjnym.

Akumulator kwasowo-o³owiowy rodzaj akumulatora elektrycznego, opartego na ogniwach galwanicznych zbudowanych z elektrody o³owiowej, elektrody z tlenku o³owiu (IV) (PbO2) oraz ok. 37% roztworu wodnego kwasu siarkowego, spe³niaj¹cego rolê elektrolitu.
Akumulator o³owiowy zosta³ wynaleziony przez francuskiego fizyka Gastona PlantÃ?©, w 1859 r. Mimo, wielu jego wad, jest to wci¹¿ najbardziej popularny rodzaj akumulatorów elektrycznych. Wystêpuje w niemal wszystkich samochodach, a tak¿e wielu innych pojazdach. Oprócz tego stanowi czêsto jeden z elementów awaryjnego zasilania budynków, zak³adów przemys³owych, szpitali, centrali telefonicznych i polowych systemów oœwietleniowych.
akumulatory do laptopów
W zale¿noœci od sk³adu elektrolitu i budowy elektrod rozró¿nia siê nastêpuj¹ce rodzaje akumulatorów:
Akumulator kwasowo-o³owiowy (akumulator Plantego) – w którym elektrolitem jest roztwór kwasu siarkowego, katoda wykonana jest z o³owiu (z dodatkami), w formie siatki, zaœ anoda jest wykonana z tlenku o³owiu(IV) PbO2 immobilizowanego na ramce o³owianej – tego rodzaju akumulatory s¹ masowo wykorzystywane w samochodach. Zalet¹ akumulatora o³owiowego jest zdolnoœæ roz³adowania du¿ym pr¹dem przez krótki czas, prostota uk³adu ³adowania, niska cena w stosunku do pojemnoœci. Wad¹ jest znaczna masa przypadaj¹ca na jednostkê pojemnoœci.
Akumulator NiCd – zwany te¿ wtórn¹ bateri¹ alkaliczn¹ – w której elektrody s¹ wykonane z wodorotlenku niklu i wodorotlenku kadmu, zaœ elektrolitem s¹ pó³p³ynne lub sta³e substancje o ró¿nych sk³adzie chemicznym u ró¿nych producentów, ale zawsze posiadaj¹cym silnie zasadowy (inaczej alkaliczny) odczyn.
Akumulator NiMH – ulepszona odmiana akumulatorów NiCd, w których jedna z elektrod jest wykonana z niklu, zaœ druga elektroda ze spieku metali ziem rzadkich w atmosferze wodoru. Rolê klucza elektrolitycznego spe³nia g¹bczasta struktura nas¹czona substancjami alkalicznymi oraz z³o¿onym chemicznie katalizatorem. System elektrochemiczny jest zdolny do absorpcji wydzielaj¹cych siê podczas ³adowania gazów, szczególnie wodoru, dziêki czemu akumulator mo¿e byæ ca³kowicie szczelny i charakteryzowaæ siê d³ug¹ ¿ywotnoœci¹.
Akumulator Li-ion – w których jedna z elektrod jest wykonana z porowatego wêgla a druga z tlenków metali, zaœ rolê elektrolitu pe³ni¹ z³o¿one chemicznie sole litowe rozpuszczone w mieszaninie organicznych rozpuszczalników.
Akumulator litowo-polimerowy – odmiana akumulatorów Li-ion, w których ciek³y elektrolit jest zast¹piony sta³ym elektrolitem polimerowym wykonanym z np. g¹bek na bazie poliakrylonitrylu.
Sprawnoœæ akumulatora, czyli stosunek energii oddanej podczas pracy do energii w³o¿onej do akumulatora w procesie ³adowania, jest zawsze mniejsza od jednoœci. W wiêkszoœci akumulatorów sprawnoœæ jest rzêdu 60%.
Laptop ASUS R1F pozwala na szybk¹ zmianê trybu pracy z notebooka
w tabliczkê do pisania i odwrotnie. Wbudowany czytnik
odcisku palców gwarantuje natychmiastow¹ i bezbolesn¹
biometryczn¹ identyfikacjê u¿ytkownika zapewniaj¹c
wy¿szy poziom bezpieczeñstwa.
Rewolucja w mobilnej rozrywce – technologia mobilna Intel
Centrino Duo w R1F- to gwarancja najwy¿szych osi¹gów wœród
komputerów przenoœnych, nowych funkcji zwi¹zanych ze
standardem HD i d³u¿szego czasu pracy na bateriach.
akumulatory do PDA
G³ówni producenci sprzêtu dla systemu Pocket PC (wg kolejnoœci alfabetycznej):
BlackBerry
Blaupunkt
Fujitsu Siemens Computers
Hewlett-Packard
G³ówni producenci sprzêtu dla systemu Palm OS:
Palm, Inc. (dawniej przejœciowo zwany “palmOne”)
Sony – urz¹dzenia Sony CliÃ?©
Handspring – do 2004 r. (wch³oniêty przez palmOne)
Typowy akumulator samochodowy jest zbudowany z 6 ogniw o³owiowo-kwasowych po³¹czonych szeregowo. Ka¿de ogniwo generuje si³ê elektromotoryczn¹ równ¹ 2,1 V. Ca³y akumulator generuje zatem napiêcie znamionowe równe 12,6 V.
Pojedyncze ogniwo sk³ada siê z:
anody wykonanej z metalicznego o³owiu – (-) – w trakcie poboru pr¹du i (+) w trakcie ³adowania
katody wykonanej z PbO2 – (+) – w trakcie poboru pr¹du i (-) w trakcie ³adowania
elektrolitu – którym jest wodny, ok. 37% roztwór kwasu siarkowego z rozmaitymi dodatkami.
Historia palmtopa [edytuj]
Pierwszym urz¹dzeniem mog¹cym przypominaæ dzisiejsze palmtopy by³ Psion Organizer, który powsta³ w 1984 r. Wygl¹dem i funkcjonalnoœci¹ przypomina³ rozbudowany kalkulator. W 1989 r. powsta³y dwa urz¹dzenia: Atari Portfolio oraz Pocket PC (nie maj¹cy nic wspólnego z urz¹dzeniami Pocket PC pracuj¹cymi pod kontrol¹ systemu Windows CE).
Portfolio by³ rozmiarów kasety wideo. Posiada³ 63 klawisze oraz ekran o rozdzielczoœci 240×60 pikseli, co dawa³o w trybie tekstowym 40×8 znaków tekstu. Pracowa³ pod systemem DIP-DOS 2.11. Posiada³ procesor 80C88 pracuj¹cy z czêstotliwoœci¹ 4,91 MHz. Mia³ 128 KB pamiêci RAM rozszerzalnej do 1 MB oraz 256 KB ROM na której znajdowa³y siê: edytor tekstów, arkusz kalkulacyjny, alarm, schowek na dane, ksi¹¿ka adresowa.
Bardziej zaawansowanym palmtopem w porównaniu do Atari Portfolio by³ Pocket PC, który mia³ prawie 2 razy szybszy procesor, 640 KB pamiêci i ekran o rozdzielczoœci 640×200 pikseli. Pracowa³ pod DOS-em w wersji 3.3. Dziêki z³¹czu PCMCIA mo¿liwe by³o rozszerzenie pamiêci oraz pod³¹czenie modemu czy karty sieciowej. Zarówno Atari Portfolio jak i Pocket PC by³ kompatybilny z IBM PC.
W 1991 firma HP wyda³a model 95LX. Rozdzielczoœæ ekranu to 128×240, a iloœæ znaków to 16×40. Mimo up³ywu lat procesor by³ s³abszy od Pocket PC. By³ taktowany z czêstotliwoœci¹ 5.37 MHz. Dane standardowo by³y przechowywane w 512 Kb lecz by³o mo¿liwe do³¹czanie kart rozszerzaj¹cych o pojemnoœciach 1 MB, 2 MB a nawet na 4 MB. Takie rozwi¹zanie nie by³o zbyt dobre poniewa¿ pod od³¹czeniu kart zawartoœæ na nich by³a kasowana. HP95 LX posiada³ port podczerwieni, dziêki czemu móg³ pracowaæ jako pilot do telewizora.
W tym samym roku Psion wyda³ palmtop z serii 3. Sercem by³ procesor Nec V30 4.7 MHz, co nie by³o rewolucyjnym rozwi¹zaniem. Zasila³y go dwie baterie AAA lub bateria litowa. Rozdzielczoœæ ekranu to 240×80. Bardzo wa¿nym rozwi¹zaniem by³o zainstalowanie systemu SIBO, który wyewoluowa³ w Symbiana, stosowanego w telefonach komórkowych.
bateria do PDA
W roku 1993 firma Apple wyda³a palmtop o nazwie Newton Orginal MessagePad(OMP)a nastêpnie Message Pad 100. Cechowa³ go szybki jak na tamte czasy procesor ARM 610 o czêstotliwoœci taktowania 20 MHz. Posiada³ 4 MB pamiêci ROM oraz 640 KB RAMU. Urz¹dzenie posiada³o port PCMCIA. W przeciwieñstwie do innych urz¹dzeñ tego typu nie posiada³ klawiatury. Tekst pisa³o siê na ekranie, a nastêpnie program rozpoznaj¹cy tekst wprowadza³ go do pamiêci. Nie by³o to dobre rozwi¹zanie poniewa¿ MessagePad M100 rozpoznawa³ tylko angielskie s³owa. S³ownik mieœci³ 13000 s³ów, a u¿ytkownik móg³ dodaæ jeszcze 1000 w³asnych. Aplikacje wybiera³o siê klikaj¹c na ikonê. Urz¹dzenie by³o wyposa¿one w port podczerwieni oraz port szeregowy, co umo¿liwia³o komunikacjê z komputerami kompatybilnymi z IBM PC.
Rok 1996 przyniós³ PalmPilota 1000 wyprodukowanego przez firmê US Robotics. Wyposa¿ony by³ w procesor DragonBall firmy Motorola z czêstotliwoœci¹ taktowania zaledwie 16 MHz. Ten palmtop posiada³ 128 KB pamiêci RAM i wyœwietlacz o rozdzielczoœci 160×160, co te¿ nie by³o imponuj¹ce. Pracowa³ pod systemem Palm OS 1.0. To oprogramowanie by³o bardzo funkcjonalne i do dnia dzisiejszego jest modernizowane.
Odpowiednikiem Palm OS napisanym przez Microsoft by³ Windows CE. Prace nad tym systemem zapocz¹tkowano w roku 1992, jednak urz¹dzenia nie by³y w stanie zapewniæ p³ynnej pracy programów. Postanowiono prace nad projektem powierzyæ grupie Pegasus co zaowocowa³o w roku 1996 podpisaniem przez firmy Casio, HP, LG, NEC i Philips umowy, która umo¿liwia³a zastosowanie systemu Windows CE w palmtopach tych firm.
W roku 1997 jako jeden z pierwszych z systemem Microsoftu powsta³ komputer narêczny firmy HP o symbolu 300LX. Napêdza³ go procesor SH3 44 MHz. Posiada³ on 2MB RAM i 5 MB ROM, który by³ uaktualniany. Urz¹dzenie posiada³o wyœwietlacz o rozdzielczoœci 640×240, dotykowy ekran klawiaturê i g³oœnik. Oprogramowanie zawiera³o takie aplikacje jak: Pocket Word, Pocket Excel, Pocket Inbox, Pocket Internet Explorer.
W roku 1999 firma HP wypuœci³a na model Jornada 420. Ten palmtop posiada³ kolorowy wyœwietlacz, co by³o prze³omowym rozwi¹zaniem.
baterie do laptopów
Akumulator w liczbach
Typowy akumulator samochodowy, z³o¿ony z 6 ogniw posiada:
si³ê elektromotoryczn¹ = 12,6 V
Minimalne napiêcie (wskazuj¹ce na stan g³êbokiego roz³adowania) – 11,8 V
Prawid³owe napiêcie ³adowania – minimalne: 13,2 V – maksymalne 14,4 V
Napiêcie prze³adowania – wystêpuj¹ce w trakcie wydzielania wodoru > 14,4 V
Laptopy s¹ zbudowane przewa¿nie jako pojedyncze niewielkie
zamykane urz¹dzenia, w których znajduj¹ siê wszystkie podzespo³y
wewnêtrzne (procesor, pamiêæ, itd.), wybrane wejœcia dla noœników
(CD-ROM, DVD-ROM, dyskietki), urz¹dzenia komunikacji
z u¿ytkownikiem (klawiatura, ekran TFT oraz TrackPoint
lub touchpad). Ekran notebooka jest wykonany w
technologii TFT o rozmiarze (12-19 cali).
Laptopy maj¹ wewnêtrzne akumulatory pozwalaj¹ce na
kilka godzin pracy bez napiêcia sieciowego
(w popularnych urz¹dzeniach zwykle nieco ponad
godzinê, w najwy¿szej jakoœci laptopach po
uruchomieniu wszystkich opcji oszczêdzania nawet 8h),
oraz zewnêtrzne zasilacze umo¿liwiaj¹ce pracê oraz
³adowanie akumulatorów z sieci elektrycznej.
Istniej¹ tak¿e ³adowarki pod³¹czane do gniazda
zapalniczki w samochodzie.
Pocz¹tkowo istnia³ umowny podzia³ komputerów
przenoœnych pomiêdzy laptop (wiêkszy i ciê¿szy)
oraz notebook (wymowa notbuk, mniejszy i ³atwiejszy
do przenoszenia). W chwili obecnej obydwa te okreœlenia
funkcjonuj¹ wymiennie.
Masa wspó³czesnego (rok 2005) laptopa waha siê
zazwyczaj w granicach od 1 do 4 kilogramów.
Notebooki mniejsze od kartki papieru formatu A4
i wa¿¹ce oko³o 1 kg okreœla siê mianem ang. subnotebook,
a te ciê¿sze, wa¿¹ce oko³o 5 kg – ang. desktop replacement
(DTR, dos³ownie: zastêpstwo komputera biurkowego).

G³ówne Sk³adniki perfum
Olejki zapachowe pozyskuje siê poprzez ekstrakcjê
i zatê¿anie czynników zapachowych z wybranych czêœci
roœlin (oraz rzadziej zwierz¹t), jak np. kwiat jaœminu,
liœcie miêty itp., lub (obecnie znacznie czêœciej) poprzez
odpowiednie mieszanie syntetycznych zwi¹zków chemicznych
posiadaj¹cych silny zapach.
W zale¿noœci od zawartoœci olejków zapachowych stosuje
siê nastêpuj¹ce nazewnictwo:
parfum (perfumy) – 15-30%
eau de parfum (woda perfumowana) skrót EDP – 10-15%
eau de toilette (woda toaletowa) skrót EDT – 5-10%
eau de Cologne (woda koloñska) skrót EDC – 3-5%
eau fraÃ?®che (woda odœwie¿aj¹ca) – 1-3%
Ã…Å¡rodki wzmacniaj¹ce to wysoko wrz¹ce, ma³o lotne zwi¹zki
chemiczne lub naturalne produkty o podobnych w³asnoœciach,
które same nie posiadaj¹ zbyt intensywnego zapachu (bardzo
czêsto jest to zapach sam w sobie nieprzyjemny), ale posiadaj¹
zdolnoœæ wzmacniania zapachu olejków, mniej wiêcej tak, jak
dodawanie soli do potraw wzmacnia inne smaki. Do sztucznych
œrodków wzmacniaj¹cych zalicza siê m.in. merkaptany i aminy
o du¿ej masie cz¹steczkowej, zaœ do naturalnych kastoreum,
ambrê, cybet i pi¿mo.
Zadaniem œrodków homogenizuj¹cych jest uzyskanie jednolitego,
nierozwarstwiaj¹cego siê roztworu mieszaniny zwi¹zków chemicznych
i olejków, które czêsto nie mieszaj¹ siê z sob¹. Najczêœciej stosuje
siê tu mieszaniny ciek³ych t³uszczów pochodzenia naturalnego zwane
balsamami. Wspó³czeœnie coraz czêœciej jednak zastêpuje siê je
zupe³nie bezwonnymi polimerami o w³asnoœciach amfifilowych. Niektóre
naturalne œrodki wzmacniaj¹ce, takie jak tran czy ambergris, pe³ni¹
jednoczeœnie rolê œrodków homogenizuj¹cych.

Perfumy które zdoby³y “s³awê” w historii :
1956 : Diorissimo Christian Dior (Edmond Roudnitska)
1959 : Monsieur Givenchy
Givenchy – francuskie przedsiêbiorstwo kosmetyczne i dom mody za³o¿ony
w roku 1952 przez projektanta Huberta de Givenchy.
Przedsiêbiorstwo nale¿y do francuskiej grupy dóbr luksusowych LVMH.

Linia perfum Britney Spears.Siedziba firmy: Stany Zjednoczone
Rok za³o¿enia: 2004
Britney Spears, (ur. 2 grudnia 1981 w USA), amerykañska piosenkarka popowa, tancerka i aktorka.
Wychowa³a siê w Kentwood w stanie Luizjana.
W 2004 r. Britney przy wspó³pracy ze znanym producentem perfum Elizabeth Arden i firm¹
Sephora przygotowa³a swoje pierwsze perfumy o nazwie Curious. Cieszy³y siê one ogromn¹
popularnoœci¹ i by³y zarazem debiutem Britney na rynku kosmetycznym. Dochód z ich sprzeda¿y
wyniós³ ponad 100 000 000 USD. Niebawem Curious uznano za najlepszy zapach kobiecy 2004 r.
W jego sk³ad wchodzi³a m.in.: luizjañska magnolia. Rok póŸniej Britney wylansowa³a kolejne perfumy
Fantasy, które by³y mieszank¹ kwiatowo-owocow¹.

Perfumy znane z historii :
2001 : Coco Mademoiselle Chanel (Jacques Polge)
2001 : Nu Yves Saint-Laurent (Jacques Cavallier)

Perfumy które zdoby³y “s³awê” w historii :
1971 : N°19 Chanel (Henri Robert)
1972 : Diorella Christian Dior (Edmond Roudnitska)
1976 : Eau de Soir Sisley, Hubert d’Ornano
1976 : First Van Cleef & Arpels (Jean-Claude Ell�©na)
1977 : Opium Yves Saint-Laurent (Jean-Louis Sieuzac)
1978 : Azzaro Pour Homme Azzaro (G�©rard Anthony, Martin Heiddenreich, Richard Wirtz)
1978 : Magie Noire Lanc�´me (PFW)
1978 : Ana?s Ana?s Cacharel (Paul L�©get, Raymond Chaillan, Robert Gonnon i Roger Pellegrino)
1981 : Must de Cartier Cartier (Jean-Jacques Diener)

perfumy damskie
Perfumy Cacharel.Siedziba firmy: Pary¿, Francja
Rok za³o¿enia: 1962
Cacharel to francuska marka wytwarzaj¹ca konfekcjê, perfumy oraz dodatki.
Zosta³a stworzona w 1962 roku przez Jean’a Bousquet, który w 1964 roku za³o¿y³
firmê o tej samej nazwie. Nazwa pochodzi od niewielkiego wêdrownego ptaszka, który
zamieszkuje Camargue – krainê na po³udniu Francji.Jean Bousquet by³ synem sprzedawcy maszyn
do szycia i œwiat tworzenia ubrañ poch³ania³ go od dzieciñstwa. Szkoli³ siê ¿eby zostaæ krawcem
w technikum i pracowa³ 2 lata jako projektant zanim powróci³ do Pary¿a aby za³o¿yæ swój
w³asny dom mody w dzielnicy Le Marais. Sukces jaki osi¹gnê³a jego pierwsza kolekcja
zainspirowa³ go do stworzenia marki Cacharel.
Projekty Cacharel’a charakteryzuje m³odzieñczy styl, kobiecoœæ, jasnoœæ, subtelnoœæ
i u¿ycie jasnych kolorów. Pokaz pierwszej kolekcji bluzek w Pary¿u przyku³ uwagê ze
wzglêdu na swoj¹ radoœæ i nowoczesn¹ wizjê odwa¿nej kobiety. Zaprezentowanie bluzki
z kory i zdjêcie na ok³adce magazynu ELLE w 1963 r. wprowadzi³y markê Cacharel na
miêdzynarodow¹ scenê.
W 1975 r. Bousquet powierzy³ firmie L’Oreal projekt stworzenia perfum dla swojej marki.
Bardzo udane Anais Anais zosta³y wprowadzone w 1978 r. Nastêpnie ukazywa³y siê takie
produkty jak: Cacharel pour l’Homme, Loulou, Eden, Loulou Blue, Eau d’Eden, Noa,
Nemo, Gloria, Amor Amor, Noa Fleur, Promesse i Amor pour homme.

Perfumy Givenchy.Rok za³o¿enia: 1952
Hubert de Givenchy urodzi³ siê w 1927 roku i jest za³o¿ycielem domu mody Givenchy.
Givenchy za wszelk¹ cenê pragn¹â€š zostaæ projektantem mody. Po latach nauki u najlepszych
kreatorów, za po¿yczone pieni¹dze, otwiera wreszcie swój wymarzony dom mody.
Ju¿ jego pierwsza kolekcja okaza³a siê ogromnym sukcesem.
Givenchy to niezwykle wszechstronny artysta, wœród wielu dziedzin jego dzia³alnoœci
na szczególn¹ uwagê zas³uguje jego pasja do tworzenia zapachów, której owocem s¹
m.in.: Organza, L’Interdit, Givenchy III, Ysatis, Amarige, Extravagance.

Perfumy Guerlain.
Siedziba firmy: Francja
Rok za³o¿enia: 1828
Firma Guerlain powsta³a w 1828 roku w Pary¿u. Jest jedn¹ z najstarszych firm perfumeryjnych œwiata.
Ka¿dy wyrób Guerlain w 80% sk³ada siê z naturalnych sk³adników, co wp³ywa na wysok¹
cenê, ale niepowtarzalna jakoœæ perfum wynagradza ten mankament.
Za³o¿ycielem firmy by³ Pierre Francois Pascal Guerlain, a jej pocz¹tki wi¹¿¹ siê z uruchomieniem
sklepu z kosmetykami w 1828. Jego zapachy by³y na tyle oryginalne, ¿e pod koniec lat trzydziestych
XVIII wieku Guerlain zosta³ nadwornym perfumiarzem ksiê¿nej Badenii i Wirtembergii oraz królowej Belgii.
W kilka lat póŸniej zosta³ dostawc¹ perfum na dworach cesarskich i królewskich we Francji, Rosji, Anglii,
Hiszpanii. W roku 1862 Guerlain przekaza³ kierowanie firm¹ synom – AimÃ?© i Gabrielowi.
Pod koniec XVIII stulecia firmê przej¹â€š bratanek AimÃ?© Jacques, i to jemu Guerlain zawdziêcza powstanie
najwiêkszych bestsellerów, jak L’heure Bleue (1912), Mitsouko (1919), Shalimar (1925) czy Vol
de nuit (1933). Shalimar to by³a pierwsza orientalna kompozycja, która da³a pocz¹tek nowej rodzinie
zapachów i jest zapachow¹ wizytówk¹ marki, niczym Chanel N°5 dla Chanel.
W roku 1956 g³ównym perfumiarzem Guerlain zosta³ Jean-Paul Guerlain. Jego wielkim sukcesem by³a
woda toaletowa dla mê¿czyzn Vetiver w 1959 roku. Aktualnie Jean-Paul jest ju¿ na emeryturze,
a firmê przej¹â€š koncern LVMH. Najnowszymi zapachami
marki s¹ L’Instant de Guerlain i L’Instant de Guerlain Pour Homme, które stanowi¹
now¹ rodzinê zapachow¹ (krystaliczno-ambrow¹), gdzie nuty zapachowe pojawiaj¹
siê równolegle, tworz¹c niepowtarzaln¹, zmys³ow¹ mieszankê. Zatem fani zapachów
Guerlaina mog¹ byæ spokojni – firma wci¹¿ ³¹czy perfumeryjn¹ tradycjê z
nowatorstwem i pozostaje synonimem luksusu.
perfumy markowe
Linia perfum Elizabeth Taylor.Siedziba firmy: Wielka Brytania
Elizabeth Rosemond Taylor urodzi³a siê 27 lutego 1932 r. w Hampstead w Wielkiej Brytanii.
Jest powszechnie cenion¹ aktork¹, wyró¿nion¹ wieloma presti¿owymi nagrodami, m. in. nagrod¹
imienia Jean Hersholt, nagroda na MFF w Berlinie za rolê w “Hammersmith Is Out”,
Oscary (”Butterfield 8″, “Kto siê boi Virginii Wolf?”).
Elizabeth Taylor swój pierwszy debiut mia³a w wieku zaledwie 10 lat w filmie “There’s
One Born Every Minute”, najbardziej znan¹ “dzieciêc¹” rolê odegra³a w filmie “Lassie wróæ”.
Od tego momentu, a¿ do 1989r., regularnie pojawia³a siê na ekranie. Jednak obecnie grywa sporadycznie.
Perfumy Alain Delon.Siedziba firmy: Francja
Alain Delon to jeden z najbardziej znanych francuskich aktorów, ur. 8 listopada 1935 r. w Sceaux.
Pod koniec lat piêædziesi¹tych XX wieku zagra³ w „Quand la femme s’en meleâ€?, po czym zacz¹â€š
wspó³pracowaæ z wybitnymi re¿yserami, takimi jak: L. Vistcontim, M. Antonioni, J. Losey i V. SchlÃ?¶ndorff.
Gra³ m. in. w melodramatach, filmach policyjnych i gangsterskich: „Rocco i jego braciaâ€?, „Lampartâ€?,
„Zaæmienieâ€?, „Monsieur Kleinâ€?, „Mi³oœæ Swannaâ€? i „Powrót Casanovyâ€?. Du¿y sukces odniós³ równie¿ na
scenie teatru. Zosta³ zapamiêtany równie¿ jako producent i re¿yser w „Pour la peau d’un flicâ€? (1981),
„Le battantâ€? (1983), „Powrót Casanovyâ€? (1991).
W latach dziewiêædziesi¹tych Alain Delon rzadko pojawia³ siê ju¿ na ekranie. Od kilku lat wypracowa³
sobie w³asn¹ markê produkuj¹c¹ meble, ubrania, perfumy oraz papierosy. Delon zrobi³ znakomity interes na swoim wizerunku.
Perfumy Jean Paul Gaultier.
Siedziba firmy: Francja
Rok za³o¿enia: 1981
Jean-Paul Gaultier (ur. 24 kwietnia 1952 w Arcueil) jest francuskim projektantem mody.
Gaultier rozpocz¹â€š swoj¹ karierê w 1970 po tym jak inny s³ynny projektant Pierre Cardin
otrzyma³ jego szkice i przyj¹â€š go na swojego ucznia. Pierwszy pokaz kolekcji Gaultiera
odby³ siê w 1976, a jego w³asny, charakterystyczny styl powsta³ oko³o 1981.
Gaultier projektowa³ tak¿e kostiumy do wielu filmów, takich jak Pi¹ty element Luca
Bessona czy Kika Pedro Almodóvara.
Jean Paul Gaultier urodzi³ siê w 1952 roku. Swoj¹ przygodê z projektowaniem mody
rozpocz¹â€š od wysy³ania drobnych szkiców do ró¿nych projektantów. Wkrótce
jego talentem zachwyci³ siê Pierre Cardin, który przyj¹â€š go na stanowisko asystenta
w 1970 roku. Swoj¹ pierwsz¹ kolekcjê Jean Paul Gaultier zaprezentowa³ w 1976
roku. Jego projekty Haute Couture by³y z jednej strony formalne a z drugiej niezwyk³e
i figlarne. Jego nastêpne kolekcje utrzymane by³y w wiêkszoœci w stylu miejskim i
skupia³y siê na kulturze masowej.
Ze wzglêdu na swój charakterystyczny, lekcewa¿¹cy styl, Gaultier by³ przez d³ugi
czas uznawany by³ za enfant terrible. Lubi³ szokowaæ, projektuj¹c np. spódnice
dla mê¿czyzn, oparte na szkockich strojach ludowych. W jego pokazach brali
udzia³ niekonwencjonalni modele, „puszysteâ€? kobiety i mocno wytatuowani
mê¿czyŸni. Jego prowokacyjny styl przyniós³ mu mu ogromn¹, œwiatow¹ popularnoœæ.
Jean Paul Gaultier jest autorem kostiumów do wielu znakomitych filmów,
takich jak „Kikaâ€? (Pedro Almodóvar, 1993), „Miasto Straconych Dzieciâ€? (Peter Greenway, 1995)
czy te¿ „Pi¹ty Elementâ€? (Luc Besson, 1997). Jego projektami zachwyci³a siê
Madonna, w jego kolekcji wyst¹pi³a podczas trasy koncertowej w 1990 roku.
W 1993 powsta³ kwiatowo-orientalny damski zapach Jean Paul Gaultier Classique,
we flakonie w kszta³cie kobiecego korpusu, okrytego zmys³owym gorsetem. Dwa
lat póŸniej ukaza³ siê mêski zapach Le Male, którego buteleczka równie¿ mia³a kszta³t
korpusu, tym razem mêskiego, muskularnego.

Modem dla sieci telewizji kablowej wyposa¿ony w modu³ VoIP
VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technologia
umo¿liwiaj¹ca przesy³anie dŸwiêków mowy za pomoc¹ ³¹czy
internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystuj¹cych protokó³
IP, popularnie nazywana telefoni¹ internetow¹. Dane przesy³ane
s¹ przy u¿yciu protoko³u IP, co pozwala wykluczyæ niepotrzebne
“po³¹czenie ci¹g³e” i np. wymianê informacji gdy rozmówcy milcz¹.
Modem dla sieci telewizji kablowej wyposa¿ony w modu³ VoIP
VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technologia
umo¿liwiaj¹ca przesy³anie dŸwiêków mowy za pomoc¹ ³¹czy
internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystuj¹cych protokó³
IP, popularnie nazywana telefoni¹ internetow¹. Dane przesy³ane
s¹ przy u¿yciu protoko³u IP, co pozwala wykluczyæ niepotrzebne
“po³¹czenie ci¹g³e” i np. wymianê informacji gdy rozmówcy milcz¹.

Speex to format stratnej kompresji dŸwiêku z rodziny kodeków Ogg.
Jest przeznaczony tylko do kompresji mowy ludzkiej.
Jego próbkowanie to 8-32 kb/s/kana³.
Speex jest rozwijany przez Xiph.Org Foundation i
kojarzony z wolnym oprogramowaniem. 
TCP/IP to wspólna nazwa dwóch podstawowych protoko³ów sieci
Internet. Powsta³a przez po³¹czenie nazw TCP i IP.
Protokó³ TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol)
jest “programowym protoko³em komunikacji sieciowej” (ang. software-based
communications protocol used in networking).
TCP/IP udostêpnia metody transmisji informacji pomiêdzy poszczególnymi
komputerami w sieci, obs³uguj¹c pojawiaj¹ce siê b³êdy oraz tworz¹c
wymagane do transmisji informacje dodatkowe.

SIP (Session Initiation Protocol), jest to protokó³ (standard) w
telefonii VoIP umo¿liwiaj¹cy zestawianie po³¹czenia pomiêdzy jednym
lub wieloma u¿ytkownikami sieci IP, PSTN lub ISDN. Z poœród obecnie
stosowanych protoko³ów, SIP jest protoko³em dominuj¹cym, wypieraj¹c
stopniowo protokó³ H.323.
SIP jest odpowiedzialny za kwestie sygnalizacyjne w sieci i wymianê
komunikatów pomiêdzy urz¹dzeniami i sieciami, a wiêc za prawid³owe
zestawianie i roz³¹czanie po³¹czenia, za przesy³anie w sieci sygna³ów
np. dzwonienia lub zajêtoœci. Ponadto protokó³ ten jest noœnikiem dla
pakietów danych, w których zakodowany jest g³os lub inne informacje
multimedialne, przenoszonych za poœrednictwem protoko³u transportowego
RTP (Real-time Transport Protocol).
telefon Voip
Adres IP to unikalny numer przyporz¹dkowany urz¹dzeniom sieciowym.
Maszyny pos³uguj¹ siê adresem IP, aby przesy³aæ sobie nawzajem
informacje w protokole IP. Adresy IP s¹ wykorzystywane w
Internecie oraz sieciach lokalnych.
Kodek jest skrótem od “koder/dekoder”, co oznacza urz¹dzenie
lub program zdolny do przekszta³cania strumienia danych lub
sygna³u. Kodeki mog¹ zmieniæ strumieñ danych w formê zakodowan¹
(czêsto w celu transmisji, sk³adowania lub zaszyfrowania)
lub odzyskaæ (odkodowaæ) strumieñ danych z formy zakodowanej,
by umo¿liwiæ ich odtwarzanie b¹dŸ obróbkê. Kodeki s¹ czêsto
u¿yte w wideokonferencjach oraz strumieniowaniu obrazu lub dŸwiêku.
Port w telefonii Voip to nic innego jak gniazdo
(mo¿e byæ nazywane równie¿ interfejsem) do którego
mo¿na pod³¹czyæ odpowiedni¹ wtyczkê kabla ³¹cz¹cego
bramkê z innym urz¹dzeniem (telefon, router, switch…).
Bramki VoIP posiadaj¹ porty umo¿liwiaj¹ce pod³¹czanie
 telefonów i linii telefonicznych (porty g³osowe) oraz
umo¿liwiaj¹ce pod³¹czenie sieci informatycznych WAN
lub LAN (dostêp do Internetu, wewnêtrzna sieæ informatyczna).
Port FXS (Foreign Exchange Station): jest to port umo¿liwiaj¹cy
pod³¹czenie telefonu analogowego. Ogólnie mówi¹c,
ten port wysy³a sygna³ telefoniczny do telefonu (ton ci¹g³y
i tony przerywane s³yszane w s³uchawce). Do tego portu
pod³¹czamy telefon, aby móc rozmawiaæ i odbieraæ po³¹czenia
telefoniczne lub odbieraæ i wysy³aæ faksy. Typ gniazda
i wtyczki RJ 11.
Speex to format stratnej kompresji dŸwiêku z rodziny kodeków Ogg.
Jest przeznaczony tylko do kompresji mowy ludzkiej.
Jego próbkowanie to 8-32 kb/s/kana³.
Speex jest rozwijany przez Xiph.Org Foundation i
kojarzony z wolnym oprogramowaniem. 
TCP/IP to wspólna nazwa dwóch podstawowych protoko³ów sieci
Internet. Powsta³a przez po³¹czenie nazw TCP i IP.
Protokó³ TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol)
jest “programowym protoko³em komunikacji sieciowej” (ang. software-based
communications protocol used in networking).
TCP/IP udostêpnia metody transmisji informacji pomiêdzy poszczególnymi
komputerami w sieci, obs³uguj¹c pojawiaj¹ce siê b³êdy oraz tworz¹c
wymagane do transmisji informacje dodatkowe.
Telefonia VoIP realizowana jest na dwa sposoby:
· programowo – instalowane jest stosowne oprogramowanie
umo¿liwiaj¹ce wykonywanie po³¹czeñ telefonicznych za poœrednictwem
komputera i pod³¹czony do niego mikrofon i s³uchawki lub g³oœniki,
· sprzêtowo – poprzez pod³¹czenie do wolnego portu Ethernet
bramki VoIP (czyli odpowiedniego adaptera VoIP), do którego
pod³¹czony jest zwyk³y aparat telefoniczny z funkcj¹ wybierania
tonowego.
Dziêki zastosowaniu telefonii VoIP, mo¿na w znaczny sposób
obni¿yæ koszty po³¹czeñ telefonicznych, poniewa¿ pomijany jest
tu g³ówny czynnik cenotwórczy, czyli odleg³oœæ pomiêdzy rozmówcami.
Koszty te mog¹ byæ równie¿ w praktyce obni¿one do zera, jeœli
u¿ytkownikami telefonii VoIP s¹ u¿ytkownicy jednej sieci
korporacyjnej lub u¿ytkownicy korzystaj¹cy z rozwi¹zañ tego
samego operatora, poniewa¿ w takim przypadku nie ma koniecznoœci
tworzenia punktów styku pomiêdzy sieciami i nie wystêpuje wtedy
koniecznoœæ rozliczania kosztów po³¹czeñ pomiêdzy operatorami
(brak umów interkonektowych).
Aby jednak po³¹czenia telefoniczne w technologii VoIP mog³y byæ
realizowane (np.: ³¹czenie, roz³¹czanie po³¹czenia), niezbêdne
jest wykorzystanie do tego odpowiednich protoko³ów wymiany informacji
o po³¹czeniu (protoko³y sygnalizacyjne) np.: SIP czy H.323. Wymiana
danych zwi¹zana z przeniesieniem zakodowanego dŸwiêku od u¿ytkownika
do u¿ytkownika, realizowana jest poprzez inne protoko³y np.: RTP.
Porty protoko³u to pojêcie zwi¹zane z protoko³ami transportowymi TCP
i UDP u¿ywanymi w Internecie do identyfikowania procesów dzia³aj¹cych
na odleg³ych systemach.
Numery portów reprezentowane s¹ przez liczby naturalne z zakresu od
1 do 65535. Niektóre numery portów (od 0 do 1023) s¹ ogólnie znane
(ang. well-known port numbers) i zarezerwowane na standardowo
przypisane do nich us³ugi takie jak np. WWW czy poczta elektroniczna.
Dziêki temu mo¿emy identyfikowaæ nie tylko procesy, ale ogólnie znane
us³ugi dzia³aj¹ce na odleg³ych systemach.
Port w telefonii Voip to nic innego jak gniazdo
(mo¿e byæ nazywane równie¿ interfejsem) do którego
mo¿na pod³¹czyæ odpowiedni¹ wtyczkê kabla ³¹cz¹cego
bramkê z innym urz¹dzeniem (telefon, router, switch…).
Bramki VoIP posiadaj¹ porty umo¿liwiaj¹ce pod³¹czanie
telefonów i linii telefonicznych (porty g³osowe) oraz
umo¿liwiaj¹ce pod³¹czenie sieci informatycznych WAN
lub LAN (dostêp do Internetu, wewnêtrzna sieæ informatyczna).
Port FXS (Foreign Exchange Station): jest to port umo¿liwiaj¹cy
pod³¹czenie telefonu analogowego. Ogólnie mówi¹c,
ten port wysy³a sygna³ telefoniczny do telefonu (ton ci¹g³y
i tony przerywane s³yszane w s³uchawce). Do tego portu
pod³¹czamy telefon, aby móc rozmawiaæ i odbieraæ po³¹czenia
telefoniczne lub odbieraæ i wysy³aæ faksy. Typ gniazda
i wtyczki RJ 11.
NAT (ang. Network Address Translation) – technika translacji adresów sieciowych.
Wraz ze wzrostem iloœci komputerów w Internecie, zaczê³a zbli¿aæ siê groŸba
wyczerpania puli dostêpnych adresów internetowych IPv4. Aby temu zaradziæ,
lokalne sieci komputerowe, korzystaj¹ce z tzw. adresów prywatnych (specjalna
pula adresów tylko dla sieci lokalnych), mog¹ zostaæ pod³¹czone do Internetu
przez jeden komputer (lub router), posiadaj¹cy mniej adresów internetowych
ni¿ komputerów w tej sieci.