VoIP mo¿e u³atwiæ zadania, które mog¹ byæ trudniejsze, by osi¹gn¹æ u¿ywaj¹ce tradycyjne sieci, które typowo zosta³y u¿yte historycznie:
Zdolnoœæ, by przetransmitowaæ wiêcej ni¿ jedna rozmowa telefoniczna w dó³ to sam szerokopasmowy ³¹czone ³¹cze telefoniczne. To mo¿e zrobiæ VoIP prosty sposób, by dodaæ dodatkowe ³¹cze telefoniczne do domu telefonia Voip albo biuru.Wiele paczek VoIP zawiera cechy PSTN ¿e najwiêcejtelcos ( przedsiêbiorstwa telekomunikacji) normalnie szar¿uj¹ dodatkowy dla, albo mo¿e byæ niedostêpny od twojego miejscowego telco, takie jak droga 3 odwiedzaj¹ca, odwiedzaæ spedycyjny, automatyczne ponowne po³¹czenie i dzwoni¹cy ID.VoIP mo¿e zostaæ zabezpieczony z istniej¹cym produktem seryjnym sporz¹dza protokó³ takie jakPewny Real czas protokó³ transportowy. Wiêkszoœæ trudnoœci tworzeniapewny telefon przez tradycyjne telefoniczne linie, jak dyskretyzowanie i transmisja cyfrowe s¹ ju¿ na miejscu z VoIP. To jest tylko konieczne doszyfruj ipoœwiadcz istniej¹cy strumieñ danych.
VoIP jest miejscem niezale¿nym, tylko zwi¹zek internetu jest potrzebowany, by dostaæ zwi¹zek do dostarczyciela VoIP; na przyk³ad agenci centrum wywo³añ u¿ywaj¹cy telefony VoIP mog¹ pracowaæ, od gdziekolwiek z wystarczaj¹co szybko i sta³y zwi¹zek Internet.
Telefony VoIP mog¹ zintegrowaæ siê z innymi bramka,telefon Voip us³ugami dostêpnymi przez Internet, zawieraj¹c rozmowê wideo, wiadomoœæ albo wymianê pliku danych równolegle z rozmow¹, audio conferencing, zarz¹dzaj¹c ksi¹¿ki adresowe i podaj¹c informacjê, oko³o czy inni ( e.g. przyjaciele albo koledzy) s¹ dostêpni na ¿ywo do zainteresowanych przyjêæ.

Akumulatory Li-ion, w przeciwieñstwie do akumulatorów NiCd czy NiMH, powinny byæ ³adowane czêsto i wczeœnie. Jeœli jednak nie bêd¹ u¿ywane przez d³u¿szy okres, powinny zostaæ roz³adowane do oko³o 40%. W takim stanie akumulator ma znacznie wy¿sz¹ ¿ywotnoœæ le¿akowania.
Ograniczyæ lub nie u¿ywaæ wcale funkcji, które powoduj¹ pe³ne roz³adowanie siê baterii (spotykane w laptopach i telefonach komórkowych pracuj¹cych z bateriami niklowymi).
Akumulator powinien byæ przechowywany w ch³odnym miejscu. Nie powinien byæ jednak poddawany dzia³aniu mrozu. Przechowywanie w wysokich temperaturach (np. nagrzane samochody) przyœpiesza proces starzenia.
Kwas siarkowy wystêpuje w roztworze w formie zdysocjowanej:
H2SO4 + 2 H2O -> 2 H3O+ + SO42-
Na elektrodzie cynkowej zachodzi utlenianie jej materia³u do kationów Zn+2, które przechodz¹ do roztworu, gdzie przeciwjonami dla nich s¹ aniony siarczanowe SO42-, pochodz¹ce z dysocjacji kwasu siarkowego Na elektrodzie miedzianej zachodzi reakcja redukcji jonów hydroniowych do gazowego wodoru.
Sumarycznie procesy zachodz¹ce na elektrodach sprowadzaj¹ siê do:
elektroda cynkowa: Zn –> Zn2+ + 2e
elektroda miedziana: 2 H+ + 2e –> H2
zaœ jony siarczanowe nie uczestnicz¹ w gruncie rzeczy w ca³ym procesie, spe³niaj¹c tylko rolê przeciwjonów dla jonów hydroniowych i cynkowych.
Akumulatory,baterie
Jednym z pomys³ów na rozwi¹zanie problemu braku paliw ropopochodnych (wytwarzanych z ropy naftowej), który spodziewany jest w przysz³oœci (patrz Oil Peak), mo¿e byæ produkowanie samochodów elektrycznych. Auta takie by³yby ³adowane raz na jakiœ czas z sieci elektroenergetycznej, energia zmagazynowana wewn¹trz akumulatora napêdza³aby silniki elektryczne w pojeŸdzie. Poniewa¿ jednak akumulator nie jest Ÿród³em a tylko form¹ przechowywania energii, do ewentualnego rozwi¹zania w przysz³oœci pozostanie problem znalezienia odnawialnego Ÿród³a energii elektrycznej.
Akumulator – specjalizowany rejestr procesora, zazwyczaj oznaczany A lub ACC (w architekturze x86 AX oraz EAX).
Akumulatory gsm,Baterie samsung
Akumulator jest bezpoœrednio sprzê¿ony z jednostk¹ arytmetyczno-logiczn¹ procesora. Jego zawartoœæ jest najczêœciej przy³¹czona do szyny danych. Przed operacj¹ w akumulatorze jest jeden z argumentów, po operacji wynik. Akumulator jest wielkoœci s³owa maszynowego.
W procesorze musi byæ co najmniej jeden akumulator. Niektóre procesory maj¹ akumulatory pomocnicze, jeden lub kilka (w x86 rejestr DX). S³u¿¹ one do zwiêkszenia dok³adnoœci obliczeñ, zapamiêtywania reszty z dzielenia, przechowywania drugiego argumentu przy mno¿eniu i dzieleniu.Ze wzglêdu na stosunkowo nisk¹ cenê, typowy akumulator samochodowy zdaje siê byæ najlepszym w domowych zastosowaniach do magazynowania energii elektrycznej. Okazuje siê to nie byæ prawd¹. Zadaniem akumulatora samochodowego jest oddanie du¿ego pr¹du w momencie rozruchu, do poruszenia rozrusznika. W tym celu zbudowany jest on z wielu cienkich p³ytek o du¿ej powierzchni. G³êbokie roz³adowywanie powoduje powstanie w tych p³ytkach mechanicznych naprê¿eñ, które powoduj¹ ich niszczenie. Z tego wzglêdu ka¿de g³êbokie roz³adowanie samochodowego akumulatora trwale zmniejsza jego pojemnoœæ.
Typowy akumulator samochodowy jest zbudowany z 6 ogniw o³owiowo-kwasowych po³¹czonych szeregowo. Ka¿de ogniwo generuje si³ê elektromotoryczn¹ równ¹ 2,1 V. Ca³y akumulator generuje zatem napiêcie znamionowe równe 12,6 V.
Pojedyncze ogniwo sk³ada siê z:
anody wykonanej z metalicznego o³owiu – (-) – w trakcie poboru pr¹du i (+) w trakcie ³adowania
katody wykonanej z PbO2 – (+) – w trakcie poboru pr¹du i (-) w trakcie ³adowania
elektrolitu – którym jest wodny, ok. 37% roztwór kwasu siarkowego z rozmaitymi dodatkami.
Ogniwo wystêpowaæ mo¿e w postaciach: mokrej, pó³suchej i suchej. Z przyczyn praktycznych w handlu wystêpuje tylko w tej ostatniej postaci. Elektroda cynkowa tworzy kubek, wewn¹trz którego umieszcza siê grafitow¹ pa³eczkê otoczon¹ mas¹ tlenku manganu(IV) nas¹czon¹ roztworem salmiaku (chlorku amonu). Ca³oœæ zatapia siê mas¹ smo³ow¹ chroni¹c¹ przed wyciekiem elektrolitu i przed wyschniêciem ogniwa. SEM ogniwa: 1,5 V.
Akumulator niklowo-kadmowy (NiCd lub Ni-Cd) – popularny rodzaj akumulatora, obecnie wypierany przez ogniwa litowo-jonowe.
Baterie Nokia,Siemens
Napiêcie znamionowe 1,2 V. Cechuj¹ siê doœæ du¿¹ wydajnoœci¹ pr¹dow¹. Posiadaj¹ efekt pamiêci. Powinny byæ roz³adowywane i ³adowane w pe³nych cyklach. Zaleca siê pe³ne roz³adowanie. Po roz³adowaniu nale¿y akumulator na³adowaæ i nie pozostawiaæ w stanie roz³adowanym.
Akumulatory Ni-Cd by³y do niedawna stosowane w modelach zdalnie sterowanych (RC) na szerok¹ skalê, obecnie s¹ prawie wyparte przez ogniwa Ni-MH i przede wszystkim LiPo. W jednostce objêtoœci posiadaj¹ mniejsz¹ pojemnoœæ ni¿ ogniwa Ni-MH.
Pierwsze ogniwa – akumulatorki Ni-Cd w postaci paluszków AA posiada³y pojemnoœæ 500mAh. Obecnie najnowsze ogniwa o technologii innej ni¿ Ni-Cd w AA posiadaj¹ pojemnoœci wiêksze ni¿ 2000mAh.
Jednak dla ogniwa AA R6 pojemnoœæ standardowa powinna wynosiæ do oko³o 800mAh poniewa¿ zbyt du¿a pojemnoœæ wymusza du¿¹ powierzchnie elektrod co zmniejsza ich gruboœæ a ponadto jest te¿ mniejsza iloœæ miejsca na elektrolit co powoduje ze akumulator o du¿ych pojemnoœciach jest mniej trwa³y i ma mniejsz¹ wydajnoœæ pr¹dow¹.
Akumulator Ni-CD jest do dziœ najtrwalszym ogniwem miniaturowym (przy poprawnym u¿ytkowaniu – czêste do³adowywanie powoduje wystêpowanie efektu pamiêci i tym samym szybkiego zu¿ycia ogniwa), ma te¿ nisk¹ cenê, jednak¿e ni¿sza pojemnoœæ i wiêksza masa w stosunku do przechowywanej energii powoduj¹, ¿e s¹ wypierane przez nowsze typy akumulatorów – Ni-MH w formie baterii o standardowych rozmiarach (R6, R14 i podobne), gdy¿ charakteryzuj¹ siê niemal identycznym napiêciem ogniwa, bardzo du¿¹ wydajnoœci¹ pr¹dow¹, oraz podobn¹ cen¹, oraz ogniw litowo-jonowych, b¹dŸ litowo-polimerowych w zastosowaniach takich jak akumulatory telefonów, laptopów, b¹dŸ zasilanie modeli zdalnie sterowanych. Te ostatnie jednak wymagaj¹ wielu uk³adów zabezpieczaj¹cych i maj¹ ograniczon¹ trwa³oœæ, oraz s¹ dro¿sze, mimo tego zyskuj¹ na popularnosci dziêki niezwykle ma³ej masie i znacznej pojemnoœci. Wytrzymuje oko³o 1000 cykli ³adowania i roz³adowania.
Akumulatory s¹ wycofywane z u¿ycia z trzech powodów – zu¿yte s¹ niebezpieczne dla œrodowiska a niestety brak jest odpowiednich zak³adów i miejsc sk³adowania takich akumulatorów , drugi powód to za ma³y zarobek dla firm je produkuj¹cych bo akumulator jest bardzo trwa³y a cena nie jest wysoka. Poza tym maj¹ ni¿sz¹ pojemnoœæ i wiêksz¹ masê od nowoczeœniejszych ogniw. Kadm nale¿y do 4 najbardziej toksycznych metali.
Ogniwa te jednak nie znikn¹ zupe³nie z rynku przez wiele lat, gdy¿ w przeciwieñstwie do ogniw niklowo-metalowo-wodorkowych posiadaj¹ znacznie mniejsze samoroz³adowanie, co umo¿liwia ich przechowywanie w stanie na³adowanym. Poza tym s¹ stosunkowo tanie, oraz wiele osób w domach posiada ³adowarki niezdolne ³adowaæ akumulatorów Ni-MH.

PSTN (ang. Public Switched Telephone Network) – publiczna komutowana
sieæ telefoniczna. Pocz¹tkowo bazuj¹ca na technologiach analogowych,
obecnie sieæ zrealizowana prawie w ca³oœci w oparciu o technologie cyfrowe.
Us³ugi PSTN obejmuj¹ us³ugi zarówno analogowe us³ugi POTS (akronim od Plain
Old Telephone Service), jak i cyfrowe ISDN.
Router to urz¹dzenie sieciowe, które okreœla nastêpny punkt sieciowy
do którego nale¿y skierowaæ pakiet danych (np. datagram IP).
Ten proces nazywa siê routingiem (rutingiem) b¹dŸ trasowaniem.
Routing odbywa siê w warstwie trzeciej modelu OSI.
Ró¿ne us³ugi mog¹ u¿ywaæ tych samych numerów portów pod warunkiem,
¿e korzystaj¹ z innego protoko³u TCP albo UDP chocia¿ niektóre us³ugi
korzystaj¹ jednoczeœnie z danego numeru portu i obydwu protoko³ów np.
DNS korzysta z portu 53 za pomoc¹ TCP i UDP jednoczeœnie. Poszczególne
numery portów przydzielone s¹ przez IANA, a aktualna ich lista znajduje
siê na stronie http://www.iana.org/assignments/port-numbers (dokument po ang.).
Router ten, gdy komputery z sieci lokalnej komunikuj¹ siê ze œwiatem,
dynamicznie t³umaczy adresy prywatne na adresy zewnêtrzne,
umo¿liwiaj¹c u¿ytkowanie Internetu przez wiêksz¹ liczbê komputerów
ni¿ posiadana liczba adresów zewnêtrznych.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.

telefon Voip,bramka
SIP (Session Initiation Protocol), jest to protokó³ (standard) w
telefonii VoIP umo¿liwiaj¹cy zestawianie po³¹czenia pomiêdzy jednym
lub wieloma u¿ytkownikami sieci IP, PSTN lub ISDN. Z poœród obecnie
stosowanych protoko³ów, SIP jest protoko³em dominuj¹cym, wypieraj¹c
stopniowo protokó³ H.323.
SIP jest odpowiedzialny za kwestie sygnalizacyjne w sieci i wymianê
komunikatów pomiêdzy urz¹dzeniami i sieciami, a wiêc za prawid³owe
zestawianie i roz³¹czanie po³¹czenia, za przesy³anie w sieci sygna³ów
np. dzwonienia lub zajêtoœci. Ponadto protokó³ ten jest noœnikiem dla
pakietów danych, w których zakodowany jest g³os lub inne informacje
multimedialne, przenoszonych za poœrednictwem protoko³u transportowego
RTP (Real-time Transport Protocol).

bramka Voip,telefonia
Protokó³ SIP ma wiele wspólnych cech z protoko³em HTTP, dziêki
czemu jego integracja z infrastruktur¹ bêd¹c¹ podbudow¹ dla
sieci Internet jest o wiele lepsza ni¿ innych protoko³ów. SIP
korzysta i jest wspierany przez system DNS i wykorzystuje do
adresacji podobne znaczniki jak standardy web lub poczty
elektronicznej. Domyœlnym portem jest dla niego port 5060,
który musi byæ otwarty w urz¹dzeniach sieciowych i firewall.
Aby po³¹czenia (sesje) u¿ytkowników telefonii VoIP wspieranej
przez protokó³ SIP mog³y byæ realizowane, niezbêdna jest do
tego odpowiednia infrastruktura sk³adaj¹ca siê z serwerów
przechowuj¹cych dane o u¿ytkownikach, nadzoruj¹cych gotowoœæ
i status u¿ytkowników do nawi¹zywania po³¹czeñ oraz podtrzymuj¹cych
nawi¹zane po³¹czenia. Dziêki takiej budowie sieci, ka¿dy u¿ytkownik
korzystaj¹cy z protoko³u SIP, mo¿e dowolnie zmieniaæ swoj¹ lokalizacjê,
maj¹c mo¿liwoœæ nawi¹zywania po³¹czeñ z dowolnego miejsca gdzie ma
dostêp do Internetu.
Po nawi¹zaniu po³¹czenia, SIP jest ca³y czas aktywny, przez co mo¿liwe
jest bie¿¹ce aktualizowanie informacji pomiêdzy u¿ytkownikami
po³¹czenia o parametrach tego po³¹czenia, u¿ywanych adresach
IP, jak równie¿ mo¿liwe jest pod³¹czenie nowych u¿ytkowników i
utworzenie telekonferencji.
Telefonia VoIP (Voice over IP) jest to telefonia wykorzystuj¹ca
technologie umo¿liwiaj¹ce kodowanie mowy (dŸwiêku) i przesy³anie
go za poœrednictwem sieci z komutacj¹ pakietów (np. Internet) do
innego u¿ytkownika tej sieci lub te¿ do u¿ytkownika tradycyjnej
telefonii (analogowej lub ISDN).
Za pomoc¹ tej technologii mowa (dŸwiêk) zamieniany jest na sygna³
cyfrowy, nastêpnie jest kompresowany i dzielony na pakiety.
Pakiety te, dziêki odpowiedniej adresacji realizowanej dziêki
zastosowaniu odpowiednich protoko³ów wymiany danych, s¹
przesy³ane poprzez sieæ publiczn¹ (Internet) lub wydzielon¹
(firmow¹, korporacyjn¹) razem z innymi danymi i pakietami
danych do miejsca docelowego, w którym s¹ odbierane i
odkodowywane (³¹czenie pakietów, dekompresja, przetworzenie
sygna³u cyfrowego na mowê).
Najczêœciej praktykowane jest wykorzystanie VoIP do realizacji po³¹czeñ zagranicznych,
których koszt jest wielokrotnie mniejszy ni¿ w telefonii
tradycyjnej czy komórkowej.
Poszczególne systemy ró¿ni¹ siê nie tylko cen¹ po³¹czeñ,
ale równie¿ sposobem “pod³¹czenia” siê.
W przypadku kart zdrapek po³¹czenia wykonuje siê poprzez
numery dostêpowe/po³¹czenia dodzwaniane (typu 0-801, ale
równie¿ zwyk³e numery “stacjonarne” oferowane przez
niektórych operatorów VoIP).
W przypadku telefonu IP, bramki VoIP lub programu
(typowego VoIP lub komunikatora internetowego) po³¹czenie
wykonujemy korzystaj¹c z posiadanego ³¹cza internetowego
(istnieje mo¿liwoœæ wykupienia towarzysz¹cego numeru
telefonii stacjonarnej, co pozwala na odbieranie rozmów
przychodz¹cych). Obecnie dla tego typu po³¹czeñ mamy
mo¿liwoœæ dzwonienia na dowolny numer telefoniczny na
ca³ym œwiecie (niektórzy operatorzy ograniczaj¹ mo¿liwoœæ
po³¹czeñ na p³atne infolinie i telefony alarmowe).
Oprócz p³atnoœci pre-paid (op³acone z góry) niektórzy
operatorzy oferuj¹ równie¿ wersje post-paid (op³ata
po wykonaniu us³ugi).
Najczêœciej praktykowane jest wykorzystanie VoIP do realizacji po³¹czeñ zagranicznych,
których koszt jest wielokrotnie mniejszy ni¿ w telefonii
tradycyjnej czy komórkowej.
Poszczególne systemy ró¿ni¹ siê nie tylko cen¹ po³¹czeñ,
ale równie¿ sposobem “pod³¹czenia” siê.
W przypadku kart zdrapek po³¹czenia wykonuje siê poprzez
numery dostêpowe/po³¹czenia dodzwaniane (typu 0-801, ale
równie¿ zwyk³e numery “stacjonarne” oferowane przez
niektórych operatorów VoIP).
W przypadku telefonu IP, bramki VoIP lub programu
(typowego VoIP lub komunikatora internetowego) po³¹czenie
wykonujemy korzystaj¹c z posiadanego ³¹cza internetowego
(istnieje mo¿liwoœæ wykupienia towarzysz¹cego numeru
telefonii stacjonarnej, co pozwala na odbieranie rozmów
przychodz¹cych). Obecnie dla tego typu po³¹czeñ mamy
mo¿liwoœæ dzwonienia na dowolny numer telefoniczny na
ca³ym œwiecie (niektórzy operatorzy ograniczaj¹ mo¿liwoœæ
po³¹czeñ na p³atne infolinie i telefony alarmowe).
Oprócz p³atnoœci pre-paid (op³acone z góry) niektórzy
operatorzy oferuj¹ równie¿ wersje post-paid (op³ata
po wykonaniu us³ugi).
Protoko³y VoIP
Wiêkszoœæ implementacji VoIP wykorzystuje RTP.
Niektóre protoko³y VoIP:
· SIP (bêdzie oficjalnym protoko³em
zaproponowanym przez IETF, bardzo popularny)
· H.323 (bardzo popularny)
· Skinny Client Control Protocol
· Megaco
· Jingle
Metody kompresji mowy [edytuj]
Do najczêœciej u¿ywanych metod kompresji
mowy w telefonii VoIP nale¿¹:
· GSM (RPE-LTP)
· G.729 (CS-ACELP)
· G.723.1 (ACELP)
· G.711 (PCM)
· G.726 (ADPCM)
VoIP sprzêtowy [edytuj]
Najsprawniejsza forma wykorzystania VoIP to
urz¹dzenia niezale¿ne od komputera. Tego typu
urz¹dzeniami s¹ bramka VoIP i telefon VoIP.
Oprogramowanie [edytuj]
Oprogramowanie mo¿na podzieliæ na trzy g³ówne grupy.
Pierwsza, to programy stworzone z myœl¹ o komunikacji
g³osowej. Druga grupa to komunikatory internetowe,
których funkcjonalnoœæ zosta³a poszerzona o mo¿liwoœæ
przekazywania g³osu. Trzeci¹ grupê stanowi¹ serwery
s³u¿¹ce do obs³ugi po³¹czeñ VoIP i centralek PBX.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.
Zalety w porównaniu z telefoni¹ tradycyjn¹:
· niezale¿noœæ· od operatorów/monopolistów pañstwowych (swoboda wyboru
a potencjalnie tak¿e wiêksza prywatnoœæ· )
· bezp³atne rozmowy wewn¹trz sieci operatora
· ni¿szy koszt po³¹czeñ z telefoni¹ stacjonarn¹
(zwykle dopiero przy po³¹czeniach zagranicznych)
· pe³na mobilnoœæ· u¿ytkownika
(problem roamingu ma ograniczone znaczenie)
· niski koszt infrastruktury (w porównaniu
z tradycyjnymi liniami telefonicznymi)
· integracja z przysz³oœciowymi us³ugami
takimi jak przesy³anie danych czy obrazu
Wady w porównaniu z telefoni¹ tradycyjn¹:
· wiêksza zawodnoœæ· us³ug
· koniecznoœæ· posiadania dodatkowego
(dzisiaj) sprzêtu lub oprogramowania i ³¹cza internetowego
· przy realizacji sprzêtowej wiêksze koszty zakupu
(np. aparatów) dla u¿ytkownika koñcowego
Z VoIP korzystaæ mo¿na do po³¹czeñ z:
· innymi u¿ytkownikami VoIP
· u¿ytkownikami telefonii stacjonarnej i komórkowej
Osi¹gn¹æ to mo¿na:
· korzystaj¹c z tzw. kart zdrapek pre-paid do
wykonywania rozmów miêdzynarodowych
· u¿ywaj¹c telefonu IP lub bramki VoIP
skonfigurowanych do u¿ycia dla jednego lub wielu operatorów VoIP
· wykorzystuj¹c komputer przy³¹czony do
internetu z odpowiednim oprogramowaniem komunikacyjnym.

Modem dla sieci telewizji kablowej wyposa¿ony w modu³ VoIP
VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technologia
umo¿liwiaj¹ca przesy³anie dŸwiêków mowy za pomoc¹ ³¹czy
internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystuj¹cych protokó³
IP, popularnie nazywana telefoni¹ internetow¹. Dane przesy³ane
s¹ przy u¿yciu protoko³u IP, co pozwala wykluczyæ niepotrzebne
“po³¹czenie ci¹g³e” i np. wymianê informacji gdy rozmówcy milcz¹.
Modem dla sieci telewizji kablowej wyposa¿ony w modu³ VoIP
VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) – technologia
umo¿liwiaj¹ca przesy³anie dŸwiêków mowy za pomoc¹ ³¹czy
internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystuj¹cych protokó³
IP, popularnie nazywana telefoni¹ internetow¹. Dane przesy³ane
s¹ przy u¿yciu protoko³u IP, co pozwala wykluczyæ niepotrzebne
“po³¹czenie ci¹g³e” i np. wymianê informacji gdy rozmówcy milcz¹.

Speex to format stratnej kompresji dŸwiêku z rodziny kodeków Ogg.
Jest przeznaczony tylko do kompresji mowy ludzkiej.
Jego próbkowanie to 8-32 kb/s/kana³.
Speex jest rozwijany przez Xiph.Org Foundation i
kojarzony z wolnym oprogramowaniem. 
TCP/IP to wspólna nazwa dwóch podstawowych protoko³ów sieci
Internet. Powsta³a przez po³¹czenie nazw TCP i IP.
Protokó³ TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol)
jest “programowym protoko³em komunikacji sieciowej” (ang. software-based
communications protocol used in networking).
TCP/IP udostêpnia metody transmisji informacji pomiêdzy poszczególnymi
komputerami w sieci, obs³uguj¹c pojawiaj¹ce siê b³êdy oraz tworz¹c
wymagane do transmisji informacje dodatkowe.

SIP (Session Initiation Protocol), jest to protokó³ (standard) w
telefonii VoIP umo¿liwiaj¹cy zestawianie po³¹czenia pomiêdzy jednym
lub wieloma u¿ytkownikami sieci IP, PSTN lub ISDN. Z poœród obecnie
stosowanych protoko³ów, SIP jest protoko³em dominuj¹cym, wypieraj¹c
stopniowo protokó³ H.323.
SIP jest odpowiedzialny za kwestie sygnalizacyjne w sieci i wymianê
komunikatów pomiêdzy urz¹dzeniami i sieciami, a wiêc za prawid³owe
zestawianie i roz³¹czanie po³¹czenia, za przesy³anie w sieci sygna³ów
np. dzwonienia lub zajêtoœci. Ponadto protokó³ ten jest noœnikiem dla
pakietów danych, w których zakodowany jest g³os lub inne informacje
multimedialne, przenoszonych za poœrednictwem protoko³u transportowego
RTP (Real-time Transport Protocol).
telefon Voip
Adres IP to unikalny numer przyporz¹dkowany urz¹dzeniom sieciowym.
Maszyny pos³uguj¹ siê adresem IP, aby przesy³aæ sobie nawzajem
informacje w protokole IP. Adresy IP s¹ wykorzystywane w
Internecie oraz sieciach lokalnych.
Kodek jest skrótem od “koder/dekoder”, co oznacza urz¹dzenie
lub program zdolny do przekszta³cania strumienia danych lub
sygna³u. Kodeki mog¹ zmieniæ strumieñ danych w formê zakodowan¹
(czêsto w celu transmisji, sk³adowania lub zaszyfrowania)
lub odzyskaæ (odkodowaæ) strumieñ danych z formy zakodowanej,
by umo¿liwiæ ich odtwarzanie b¹dŸ obróbkê. Kodeki s¹ czêsto
u¿yte w wideokonferencjach oraz strumieniowaniu obrazu lub dŸwiêku.
Port w telefonii Voip to nic innego jak gniazdo
(mo¿e byæ nazywane równie¿ interfejsem) do którego
mo¿na pod³¹czyæ odpowiedni¹ wtyczkê kabla ³¹cz¹cego
bramkê z innym urz¹dzeniem (telefon, router, switch…).
Bramki VoIP posiadaj¹ porty umo¿liwiaj¹ce pod³¹czanie
 telefonów i linii telefonicznych (porty g³osowe) oraz
umo¿liwiaj¹ce pod³¹czenie sieci informatycznych WAN
lub LAN (dostêp do Internetu, wewnêtrzna sieæ informatyczna).
Port FXS (Foreign Exchange Station): jest to port umo¿liwiaj¹cy
pod³¹czenie telefonu analogowego. Ogólnie mówi¹c,
ten port wysy³a sygna³ telefoniczny do telefonu (ton ci¹g³y
i tony przerywane s³yszane w s³uchawce). Do tego portu
pod³¹czamy telefon, aby móc rozmawiaæ i odbieraæ po³¹czenia
telefoniczne lub odbieraæ i wysy³aæ faksy. Typ gniazda
i wtyczki RJ 11.
Speex to format stratnej kompresji dŸwiêku z rodziny kodeków Ogg.
Jest przeznaczony tylko do kompresji mowy ludzkiej.
Jego próbkowanie to 8-32 kb/s/kana³.
Speex jest rozwijany przez Xiph.Org Foundation i
kojarzony z wolnym oprogramowaniem. 
TCP/IP to wspólna nazwa dwóch podstawowych protoko³ów sieci
Internet. Powsta³a przez po³¹czenie nazw TCP i IP.
Protokó³ TCP/IP (ang. Transmission Control Protocol/Internet Protocol)
jest “programowym protoko³em komunikacji sieciowej” (ang. software-based
communications protocol used in networking).
TCP/IP udostêpnia metody transmisji informacji pomiêdzy poszczególnymi
komputerami w sieci, obs³uguj¹c pojawiaj¹ce siê b³êdy oraz tworz¹c
wymagane do transmisji informacje dodatkowe.
Telefonia VoIP realizowana jest na dwa sposoby:
· programowo – instalowane jest stosowne oprogramowanie
umo¿liwiaj¹ce wykonywanie po³¹czeñ telefonicznych za poœrednictwem
komputera i pod³¹czony do niego mikrofon i s³uchawki lub g³oœniki,
· sprzêtowo – poprzez pod³¹czenie do wolnego portu Ethernet
bramki VoIP (czyli odpowiedniego adaptera VoIP), do którego
pod³¹czony jest zwyk³y aparat telefoniczny z funkcj¹ wybierania
tonowego.
Dziêki zastosowaniu telefonii VoIP, mo¿na w znaczny sposób
obni¿yæ koszty po³¹czeñ telefonicznych, poniewa¿ pomijany jest
tu g³ówny czynnik cenotwórczy, czyli odleg³oœæ pomiêdzy rozmówcami.
Koszty te mog¹ byæ równie¿ w praktyce obni¿one do zera, jeœli
u¿ytkownikami telefonii VoIP s¹ u¿ytkownicy jednej sieci
korporacyjnej lub u¿ytkownicy korzystaj¹cy z rozwi¹zañ tego
samego operatora, poniewa¿ w takim przypadku nie ma koniecznoœci
tworzenia punktów styku pomiêdzy sieciami i nie wystêpuje wtedy
koniecznoœæ rozliczania kosztów po³¹czeñ pomiêdzy operatorami
(brak umów interkonektowych).
Aby jednak po³¹czenia telefoniczne w technologii VoIP mog³y byæ
realizowane (np.: ³¹czenie, roz³¹czanie po³¹czenia), niezbêdne
jest wykorzystanie do tego odpowiednich protoko³ów wymiany informacji
o po³¹czeniu (protoko³y sygnalizacyjne) np.: SIP czy H.323. Wymiana
danych zwi¹zana z przeniesieniem zakodowanego dŸwiêku od u¿ytkownika
do u¿ytkownika, realizowana jest poprzez inne protoko³y np.: RTP.
Porty protoko³u to pojêcie zwi¹zane z protoko³ami transportowymi TCP
i UDP u¿ywanymi w Internecie do identyfikowania procesów dzia³aj¹cych
na odleg³ych systemach.
Numery portów reprezentowane s¹ przez liczby naturalne z zakresu od
1 do 65535. Niektóre numery portów (od 0 do 1023) s¹ ogólnie znane
(ang. well-known port numbers) i zarezerwowane na standardowo
przypisane do nich us³ugi takie jak np. WWW czy poczta elektroniczna.
Dziêki temu mo¿emy identyfikowaæ nie tylko procesy, ale ogólnie znane
us³ugi dzia³aj¹ce na odleg³ych systemach.
Port w telefonii Voip to nic innego jak gniazdo
(mo¿e byæ nazywane równie¿ interfejsem) do którego
mo¿na pod³¹czyæ odpowiedni¹ wtyczkê kabla ³¹cz¹cego
bramkê z innym urz¹dzeniem (telefon, router, switch…).
Bramki VoIP posiadaj¹ porty umo¿liwiaj¹ce pod³¹czanie
telefonów i linii telefonicznych (porty g³osowe) oraz
umo¿liwiaj¹ce pod³¹czenie sieci informatycznych WAN
lub LAN (dostêp do Internetu, wewnêtrzna sieæ informatyczna).
Port FXS (Foreign Exchange Station): jest to port umo¿liwiaj¹cy
pod³¹czenie telefonu analogowego. Ogólnie mówi¹c,
ten port wysy³a sygna³ telefoniczny do telefonu (ton ci¹g³y
i tony przerywane s³yszane w s³uchawce). Do tego portu
pod³¹czamy telefon, aby móc rozmawiaæ i odbieraæ po³¹czenia
telefoniczne lub odbieraæ i wysy³aæ faksy. Typ gniazda
i wtyczki RJ 11.
NAT (ang. Network Address Translation) – technika translacji adresów sieciowych.
Wraz ze wzrostem iloœci komputerów w Internecie, zaczê³a zbli¿aæ siê groŸba
wyczerpania puli dostêpnych adresów internetowych IPv4. Aby temu zaradziæ,
lokalne sieci komputerowe, korzystaj¹ce z tzw. adresów prywatnych (specjalna
pula adresów tylko dla sieci lokalnych), mog¹ zostaæ pod³¹czone do Internetu
przez jeden komputer (lub router), posiadaj¹cy mniej adresów internetowych
ni¿ komputerów w tej sieci.

Historia
Pozycjonowanie stron rozpoczê³o siê wraz z rozwojem pierwszych
wyszukiwarek internetowych. Webmasterzy d¹¿yli do tego,
aby ich strona pojawi³a siê jako pierwsza w wynikach
wyszukiwania dla danego zapytania. Pocz¹tkowo nie by³o
to trudne, gdy¿ wyniki w wyszukiwarkach opiera³y siê na
analizie s³ów kluczowych podanych przez autora w nag³ówku
strony. PóŸniej, miêdzy innymi ze wzglêdu na ³atw¹ manipulacjê
s³owami kluczowymi, wyszukiwarki zaczê³y je ignorowaæ,
odwo³uj¹c siê bezpoœrednio do treœci strony.
Ewolucja wyszukiwarek wywo³a³a ewolucjê pozycjonowania,
przechodz¹cego przez wszelkie algorytmy binarne i
wektorow¹ analizê treœci strony. Dopiero wyszukiwarki
oparte na analizie topologii sieci, zliczaj¹ce linki
(takie jak Google), podnios³y poziom trudnoœci
pozycjonowania stron. Zaawansowane algorytmy analizy
topologii sieci wielu osobom wydawa³y siê odporne na
wszelkiego rodzaju próby manipulacji/modyfikacji SERP,
jednak zjawisko Google Bomb, polegaj¹ce na masowym
dodawaniu na stronach linku ze wskazanym przez pomys³odawcê
anchor-textem, pokaza³o drogê do ³atwego
modyfikowania indeksu.
Termin “pozycjonowanie” pojawi³ siê ok. 2002 r,
wczeœniej funkcjonowa³ anglojêzyczny “web positioning”.
Pierwsze powszechnie znane “polskie” Google Bomb pojawi³o
siê na prze³omie 2003 i 2004 roku i polega³o na linkowaniu
ze s³owem kluczowym kretyn adresu do sejmowej strony
internetowej polskiego pos³a Samoobrony Rzeczypospolitej
Polskiej – Andrzeja Leppera, co w efekcie da³o pojawianie
siê wspomnianej strony na czo³owych miejscach w wynikach
wyszukiwania w Google dla has³a “kretyn” (zwykle jako
pierwszy wynik).akcja ta zyska³a wielu naœladowców i
podobne zjawiska mo¿na zaobserwowaæ dla innych s³ów i
wyra¿eñ, np. “ptasia grypa”, “z³odzieje”, “peda³”,
“siedziba szatana”, czy te¿ “oszuœci”.
Pozycjonowanie stron (ang. Search engine optimization -
SEO, Web Positioning) to dzia³ania zmierzaj¹ce do wypromowania
danego serwisu internetowego na jak najwy¿sze pozycje w wynikach
wyszukiwania wyszukiwarek internetowych dla wybranych
wyra¿eñ kluczowych.
pozycjonowanie stron
KODEKS ETYCZNY SEO
• NIE PRZYWÅ?ASZCZY CZĘŚCI LUB CAÅ?OÅšCI PRACY INNYCH
Specjalista nie mo¿e równie¿ wykorzystywaæ na w³asne potrzeby dok³adnych kopii pracy
innych osób (w celu podpisywania siê póŸniej pod ni¹ jak pod w³asn¹ prac¹) bez
uzyskania odpowiedniego pozwolenia od autora.
• PRZEDSTAWI WYÅ?Ä„CZNIE PRAWDZIWE INFORMACJE O WÅ?ASNYCH
UMIEJĘTNOÅšCIACH, WYKSZTAÅ?CENIU, STANDARDACH POSTĘPOWANIA,
UZYSKANYCH CERTYFIKATACH, PARTNERSTWACH, WYKORZYSTYWANYM
SPRZĘCIE I OPROGRAMOWANIU ORAZ DOŚWIADCZENIU W ZAKRESIE
POZYCJONOWANIA STRON
W³¹cza siê w to wszelkie mierzalne informacje odnosz¹ce siê do harmonogramów
projektów, efektów dzia³alnoœci, zasobów firmy (personel, wyposa¿enie, wykorzystywane
narzêdzia) oraz listy klientów.
• BĘDZIE R�“WNORZĘDNIE TRAKTOWAĆ BEZPOÅšREDNIO KONKURUJÄ„CYCH ZE
SOBÄ„ KLIENT�“W
Obejmuje to zakaz lepszego traktowania jednego z nich w zwi¹zku z mo¿liwoœci¹
osi¹gniêcia wiêkszych korzyœci. Wszyscy klienci bêd¹ traktowani równo i otrzymaj¹ taki
sam – najlepszy mo¿liwy – poziom us³ug SEO.
• BĘDZIE SKÅ?ADAÅ? REALNE DEKLARACJE
Obejmuje to zakaz obiecywania czo³owych miejsc w rankingu przy jednoczesnej
wspó³pracy ze zbyt du¿¹ iloœci¹ konkuruj¹cych bezpoœrednio klientów, a tak¿e zakaz
deklarowania nierealnych terminów osi¹gniêcia zak³adanych pozycji bez uwzglêdnienia
uwarunkowañ technicznych wyszukiwarek, jak równie¿ specyfiki przypadku – serwisu
WWW klienta i aktywnoœci jego bezpoœredniej konkurencji.
• UJAWNI METODOLOGIĘ POZYCJONOWANIA NA KAŻDE ŻYCZENIE KLIENTA
Specjalista jest zobowi¹zany do przedstawienia zakresu prowadzonych dzia³añ oraz
wynikaj¹cych z tego konsekwencji dla dzia³añ SEO i funkcjonowania serwisu
internetowego objêtego tymi dzia³aniami.
• POINFORMUJE KLIENTA O PROWADZONYCH PRACACH
W szczególnoœci, Specjalista poinformuje ka¿dego klienta o treœciach umieszczanych w
systemach wyszukiwawczych (tytu³y stron, opisy, s³owa kluczowe) i uzasadni sposób ich
oddzia³ywania na internautów, a tak¿e na widocznoœæ witryn wœród docelowej grupy
odbiorców. Z tymi dzia³aniami zwi¹zane jest równie¿ bie¿¹ce raportowanie efektów
prowadzonych dzia³añ, w najbardziej dogodnej dla klienta formie.
• BĘDZIE CHRONIÅ? PRYWATNOŚĆ I ANONIMOWOŚĆ KLIENTA
Wszyscy Specjaliœci powinni zachowaæ poufnoœæ informacji, które nie s¹ dostêpne
publicznie i mog¹ wp³yn¹æ negatywnie na wizerunek klienta. Specjalista nie opublikuje
referencji i logotypów swoich klientów, notatek prasowych ani innych podobnych
materia³ów bez uprzedniego przyzwolenia i akceptacji ze strony klienta.
• DOÅ?OÅ»Y WSZELKICH STARAŃ W CELU OSIÄ„GNIĘCIA JAK NAJLEPSZYCH
REZULTAT�“W PROWADZONYCH DZIAÅ?AŃ
Klienci p³ac¹ okreœlone stawki, w zamian za co Specjalista zobowi¹zuje siê do
korzystania wy³¹cznie z dozwolonych technik w celu podniesienia i utrzymania pozycji ich
serwisów internetowych, œledz¹c na bie¿¹co dzia³ania konkurencji oraz rozwój narzêdzi
do przeszukiwania Internetu i mechanizmów indeksuj¹cych wyszukiwarek.
* Katalog SEO – Przyjê³o siê ¿e jest to katalog stron który
zastosowa³ przyjazne urle.
* Spam – Technika która ma sztucznie podwy¿szyæ pozycje
strony na frazy nie powi¹zane ze stron¹.
* Filtr – Jest to mechanizm obni¿aj¹cy pozycje strony na
dan¹ frazê za przewinienia np. spam, cloacking
* Googlebot – Tak sie przedstawia robot wyszukiwarki Google.
* Link poœredni – Link który kieruje na inn¹ strone przez przekierowanie
np. 301/302 ( nie przydatne przy pozycjonowaniu ).
* Link bezpoœredni – Link o najwiêkszej wartoœci dla pozycjonera.
Kieruje on bezpoœrednio na strone. Bez ¿adnych przekierowañ.
tanie pozycjonowanie
KODEKS ETYCZNY SEO
Dokument ten, opracowany przez organizacjê Internet Advertising Bureau Polska, jest
zbiorem zaleceñ maj¹cych na celu zdefiniowanie standardów jakoœciowych i etycznych
dzia³añ prowadzonych przy pozycjonowaniu stron internetowych (Search Engine
Optimization).
Wyszukiwarki, których zadaniem jest dostarczenie internautom jak najlepszych wyników
przeszukiwania zasobów Internetu oraz Specjaliœci SEO, którzy optymalizuj¹ witryny
internetowe swoich klientów i u³atwiaj¹ w ten sposób dotarcie do nich okreœlonym grupom
internautów, zmierzaj¹ razem do tych samych celów: opracowania bardziej skutecznych
narzêdzi do przeszukiwania Sieci, przyczyniania siê do ich rozwoju, lepszego indeksowania
zasobów oraz trafniejszych wyników poszukiwañ.
Przestrzeganie zasad zawartych w niniejszym Kodeksie nie jest obowi¹zkowe, jednak
stosowanie siê do nich potwierdza profesjonalizm dzia³ania i wysok¹ jakoœæ œwiadczonych
us³ug. Oznacza to uczciwe postêpowanie wobec Klienta i pozostawanie w ca³kowitej zgodzie
z regulaminami wyszukiwarek i innych podmiotów zwi¹zanych z SEO.
* rPR/Real PageRank – Takim skrótem okreœla siê realny
PageRank strony. Gdy¿ Google dla siebie wykonuje updaty
PR ca³y czas(rPR), a wyniki pokazuje nam œrednio raz na
kwarta³( tPR )
Marketing internetowy jest czêœci¹ tzw e-commerce czyli
handlu elektronicznego. E-commerce i marketing internetowy
sta³ siê popularny g³ównie za spraw¹ coraz powszechniejszego
dostêpu do Internetu. Badania dowiod³y, ¿e ponad jedna trzecia
u¿ytkowników internetu dokonuje zakupów w sieci. (Devang, 2007).
Historia
Pozycjonowanie stron rozpoczê³o siê wraz z rozwojem pierwszych
wyszukiwarek internetowych. Webmasterzy d¹¿yli do tego,
aby ich strona pojawi³a siê jako pierwsza w wynikach
wyszukiwania dla danego zapytania. Pocz¹tkowo nie by³o
to trudne, gdy¿ wyniki w wyszukiwarkach opiera³y siê na
analizie s³ów kluczowych podanych przez autora w nag³ówku
strony. PóŸniej, miêdzy innymi ze wzglêdu na ³atw¹ manipulacjê
s³owami kluczowymi, wyszukiwarki zaczê³y je ignorowaæ,
odwo³uj¹c siê bezpoœrednio do treœci strony.
Ewolucja wyszukiwarek wywo³a³a ewolucjê pozycjonowania,
przechodz¹cego przez wszelkie algorytmy binarne i
wektorow¹ analizê treœci strony. Dopiero wyszukiwarki
oparte na analizie topologii sieci, zliczaj¹ce linki
(takie jak Google), podnios³y poziom trudnoœci
pozycjonowania stron. Zaawansowane algorytmy analizy
topologii sieci wielu osobom wydawa³y siê odporne na
wszelkiego rodzaju próby manipulacji/modyfikacji SERP,
jednak zjawisko Google Bomb, polegaj¹ce na masowym
dodawaniu na stronach linku ze wskazanym przez pomys³odawcê
anchor-textem, pokaza³o drogê do ³atwego
modyfikowania indeksu.
Termin “pozycjonowanie” pojawi³ siê ok. 2002 r,
wczeœniej funkcjonowa³ anglojêzyczny “web positioning”.
Pierwsze powszechnie znane “polskie” Google Bomb pojawi³o
siê na prze³omie 2003 i 2004 roku i polega³o na linkowaniu
ze s³owem kluczowym kretyn adresu do sejmowej strony
internetowej polskiego pos³a Samoobrony Rzeczypospolitej
Polskiej – Andrzeja Leppera, co w efekcie da³o pojawianie
siê wspomnianej strony na czo³owych miejscach w wynikach
wyszukiwania w Google dla has³a “kretyn” (zwykle jako
pierwszy wynik).akcja ta zyska³a wielu naœladowców i
podobne zjawiska mo¿na zaobserwowaæ dla innych s³ów i
wyra¿eñ, np. “ptasia grypa”, “z³odzieje”, “peda³”,
“siedziba szatana”, czy te¿ “oszuœci”.

* GoogleBomb – Technika masowego linkowania do strony z jednym
Anchorem. Przyk³adem mog¹ byæ akcje: kretyn, ptasia grypa,
siedziba szatana.
* Invisible text – Tak sie okreœla elementy na stronie nie
widoczne dla u¿ytkownika, ale widoczne dla wyszukiwarek
( manipulacja CSS-em i JS-em ).

Adres IP to unikalny numer przyporz¹dkowany urz¹dzeniom sieciowym. Maszyny pos³uguj¹ siê adresem IP, aby przesy³aæ sobie nawzajem informacje w protokole IP. Adresy IP s¹ wykorzystywane w Internecie oraz sieciach lokalnych.
Kodek jest skrótem od “koder/dekoder”, co oznacza urz¹dzenie lub program zdolny do przekszta³cania strumienia danych lub sygna³u. Kodeki mog¹ zmieniæ strumieñ danych w formê zakodowan¹ (czêsto w celu transmisji, sk³adowania lub zaszyfrowania) lub odzyskaæ (odkodowaæ) strumieñ danych z formy zakodowanej, by umo¿liwiæ ich odtwarzanie b¹dŸ obróbkê. Kodeki s¹ czêsto u¿yte w wideokonferencjach oraz strumieniowaniu obrazu lub dŸwiêku.
NAT (ang. Network Address Translation) – technika translacji adresów sieciowych.
Wraz ze wzrostem iloœci komputerów w Internecie, zaczê³a zbli¿aæ siê groŸba wyczerpania puli dostêpnych adresów internetowych IPv4. Aby temu zaradziæ, lokalne sieci komputerowe, korzystaj¹ce z tzw. adresów prywatnych (specjalna pula adresów tylko dla sieci lokalnych), mog¹ zostaæ pod³¹czone do Internetu przez jeden komputer (lub router), posiadaj¹cy mniej adresów internetowych ni¿ komputerów w tej sieci.
Router ten, gdy komputery z sieci lokalnej komunikuj¹ siê ze œwiatem, dynamicznie t³umaczy adresy prywatne na adresy zewnêtrzne, umo¿liwiaj¹c u¿ytkowanie Internetu przez wiêksz¹ liczbê komputerów ni¿ posiadana liczba adresów zewnêtrznych.
Porty protoko³u to pojêcie zwi¹zane z protoko³ami transportowymi TCP i UDP u¿ywanymi w Internecie do identyfikowania procesów dzia³aj¹cych na odleg³ych systemach.
Numery portów reprezentowane s¹ przez liczby naturalne z zakresu od 1 do 65535. Niektóre numery portów (od 0 do 1023) s¹ ogólnie znane (ang. well-known port numbers) i zarezerwowane na standardowo przypisane do nich us³ugi takie jak np. WWW czy poczta elektroniczna. Dziêki temu mo¿emy identyfikowaæ nie tylko procesy, ale ogólnie znane us³ugi dzia³aj¹ce na odleg³ych systemach.
Ró¿ne us³ugi mog¹ u¿ywaæ tych samych numerów portów pod warunkiem, ¿e korzystaj¹ z innego protoko³u TCP albo UDP chocia¿ niektóre us³ugi korzystaj¹ jednoczeœnie z danego numeru portu i obydwu protoko³ów np. DNS korzysta z portu 53 za pomoc¹ TCP i UDP jednoczeœnie. Poszczególne numery portów przydzielone s¹ przez IANA.
telefon Voip
PSTN (ang. Public Switched Telephone Network) – publiczna komutowana sieæ telefoniczna. Pocz¹tkowo bazuj¹ca na technologiach analogowych, obecnie sieæ zrealizowana prawie w ca³oœci w oparciu o technologie cyfrowe. Us³ugi PSTN obejmuj¹ us³ugi zarówno analogowe us³ugi POTS (akronim od Plain Old Telephone Service), jak i cyfrowe ISDN.