Archive for the ‘Firmy’ Category

Hurtownia spożywcza, franczyza,pizzeria łódź

piątek, Luty 6th, 2009

Nale¿y te¿ wspomnieæ o cyklicznie wydawanej gazetce promocyjnej.Franchising zakłada też przepływ know-how od FD do FB przez ca³y czas obowi¹zywania umowy franczyzowej.Dziêki œcis³ej i owocnej wspó³pracy z naszymi dostawcami zapewniamy hurtownia spożywcza,pizzeria łódź naszym klientom szeroki wybór promocji , które w sposób znacz¹cy uatrakcyjniaj¹ nasz¹ ofertê.Na dzieñ dzisiejszy mo¿emy siê poszczyciæ szerok¹ rzesz¹ w pe³ni zadowolonych klientów.Dbać o szeroki i atrakcyjny asortyment oraz gwarancja niskich cen zapewni nam nied³ugo pozycjê lidera na rynku ³ódzkim.Dziêki œcis³ej i owocnej hurtownia spożywcza,pizza łódź współpracy z naszymi dostawcami zapewniamy naszym klientom szeroki wybór promocji,które w sposób znacz¹cy uatrakcyjniaj¹ nasz¹ ofertê.Franczyza – system sprzeda¿y towarów, us³ug lub technologii jest oparty na œcis³ej i ci¹g³ej wspó³pracy pomiêdzy prawnie i finansowo odrêbnymi i niezale¿nymi przedsiêbiorstwami – franczyzodawc¹ i jego indywidualnymi franczyzobiorcami.franczyza – udzielenie praw (i przyjêcie obowi¹zków) poprzez zawarcie umowy franczyzy franczyzobiorca franczyza, pizza – strona umowy uzyskuj¹ca prawa (i przyjmuj¹ca obowi¹zki) sk³adaj¹ce siê na franczyze wyraz analogia do kredytobiorcy franczyzodawca – strona umowy udzielaj¹ca praw (i nakładająca obowiązki) franczyzy; wyraz analogiczny do kredytodawcy

Internetowy telefon-VOIP

piątek, Listopad 2nd, 2007

VoIP mo¿e u³atwiæ zadania, które mog¹ byæ trudniejsze, by osi¹gn¹æ u¿ywaj¹ce tradycyjne sieci, które typowo zosta³y u¿yte historycznie:
Zdolnoœæ, by przetransmitowaæ wiêcej ni¿ jedna rozmowa telefoniczna w dó³ to sam szerokopasmowy ³¹czone ³¹cze telefoniczne. To mo¿e zrobiæ VoIP prosty sposób, by dodaæ dodatkowe ³¹cze telefoniczne do domu telefonia Voip albo biuru.Wiele paczek VoIP zawiera cechy PSTN ¿e najwiêcejtelcos ( przedsiêbiorstwa telekomunikacji) normalnie szar¿uj¹ dodatkowy dla, albo mo¿e byæ niedostêpny od twojego miejscowego telco, takie jak droga 3 odwiedzaj¹ca, odwiedzaæ spedycyjny, automatyczne ponowne po³¹czenie i dzwoni¹cy ID.VoIP mo¿e zostaæ zabezpieczony z istniej¹cym produktem seryjnym sporz¹dza protokó³ takie jakPewny Real czas protokó³ transportowy. Wiêkszoœæ trudnoœci tworzeniapewny telefon przez tradycyjne telefoniczne linie, jak dyskretyzowanie i transmisja cyfrowe s¹ ju¿ na miejscu z VoIP. To jest tylko konieczne doszyfruj ipoœwiadcz istniej¹cy strumieñ danych.
VoIP jest miejscem niezale¿nym, tylko zwi¹zek internetu jest potrzebowany, by dostaæ zwi¹zek do dostarczyciela VoIP; na przyk³ad agenci centrum wywo³añ u¿ywaj¹cy telefony VoIP mog¹ pracowaæ, od gdziekolwiek z wystarczaj¹co szybko i sta³y zwi¹zek Internet.
Telefony VoIP mog¹ zintegrowaæ siê z innymi bramka,telefon Voip us³ugami dostêpnymi przez Internet, zawieraj¹c rozmowê wideo, wiadomoœæ albo wymianê pliku danych równolegle z rozmow¹, audio conferencing, zarz¹dzaj¹c ksi¹¿ki adresowe i podaj¹c informacjê, oko³o czy inni ( e.g. przyjaciele albo koledzy) s¹ dostêpni na ¿ywo do zainteresowanych przyjêæ.

Perfumy francuskie,zapachy,kosmetyki

czwartek, Listopad 1st, 2007

Tradycja French produktu perfum wraca wiele wieków.
Dzisiaj, French perfumuje wyjaœniaæ konkretny udzia³ œwiat eksportów perfum i czterech z osiem grup zbiorczych w sektorze s¹ French. Jako przelotny par excellence produktu, popieraj¹c tysi¹ce prac i kolosalnych wielkoœci obrotów sprzeda¿y, perfumy s¹ luksusowym produktem, który jest coraz wiêcej popularny; jako sektor, to, dla pewnej liczby lat, uleg³o jakimœ znacznym zmianom. perfumy markowe,perfumeria internetowaRzadko ma przemys³owy sektor takiego znaczenia z³o¿y³ siê z tyle zaprzeczeñ: jako kwintesencja luksusu, zmysłowości i wyrafinowania, przemysł perfum jest te¿ domen¹ potê¿nych przemys³owców, ekspertów w marketingu i rozg³os anga¿uje siê w globalnym poziomie. Nieco frywolnej konotacji pomimo produktu, przemys³ perfum zdryfowa³ przez recesjê faktycznie nieporuszon¹, bez kiedykolwiek spadania do przecz¹cych liczb, ¿e ( w France, dziewiêciu z ka¿dymi dziesiêciu kobietami i jeden z dwoma ludŸmi u¿ywaj¹ perfum). perfumy męskie,drogeria
I pomimo kilka wieków tradycji , French producenci perfum teraz u¿ywaj¹ stanu sztuk technologii. Perfumy s¹ doskonalone przez powdychanych wynalazców ( s³awny ” w¹cha ” wykwalifikowany w sztuce mieszania ró¿nych istot) kto zna wszystko o najpóŸniejszych odkryciach w chemii jak równie¿ ceny rynkowe drogich naturalnych surowców. Perfumy s¹ spakowane starannie, dane poruszaj¹ce imiona i etykietowany przez wszystkie najwiêksze imiona mody.Niemniej jednak, oni nigdy nie byli jako popularny i teraz zostali sprzedani na opadaniach du¿ych sklepów. Równoczeœnie, perfumy odwo³uj¹ siê nie tylko do kobiet ale te¿ coraz bardziej do ludzi, m³odych ludzi i nawet dzieci, rynku w pe³ni ekspansja. W tym sektorze, France zajmuje dumê miejsca, z czterema korporacjami w wiod¹cym pakunku, maj¹cy za sob¹ miriadê wiêcej skromnych przedsiêbiorstw. Jako ca³oœæ, przemys³ reprezentuje rynek krajowy, ale zapominaj¹c, ¿e French perfumy reprezentuj¹ dobrego udzia³u eksportów œwiata w tym sektorze.

e-handel,złączki PP,fts,rury PE,kształtki,złączki

wtorek, Październik 9th, 2007

Charakterystyka krajowych przedsiębiorstw e-handlu Stan polskiego e-handlu mo¿na ustawiæ jako ¿e jest w pocz¹tkowej fazie. Taka sytuacja wynika przede wszystkim z opóŸnienia technologicznego i społecznego . S¹ to bariery zewnêtrzne rozwoju e-handlu w Polsce . Ulegaj¹ one powolnemu rury PE,kształtki,złączki prze³amywaniu , ale tempo postêpu jest w porównaniu do pañstw Europy Zachodniej zdecydowanie bardzo wolne. Poza barierami zewnêtrznymi istniej¹ tak¿e bariery wewnêtrzne.Analiza wybranych do bazy danych firm wykaza³a , ¿e s¹ wœród nich wielkie polskie e-sklepy oraz przedstawiciele mniejszych jednostek. Bior¹c za podstawê wyliczeñ dane podane przez firmê badawcz¹ I-Metria, można przyjąć , iż na dzieñ 18 marca 2003 roku dzia³a³o w Polsce 660 sklepów internetowych . Porównanie powy¿szych wielkoœci wskazuje na fakt, i¿ do badañ przyjêto wystarczaj¹c¹ iloœæ przedsiêbiorstw , aby wyniki da³o siê uznaæ za reprezentatywne. Ponadto nale¿y wskazaæ na wystêpuj¹c¹ tendencjê s ta³ego pomniejszania siê liczby e-sklepów w Polsce .Metodologia badania polskiego handlu internetowego Badanie odnoœnie funkcjonowania przedsiêbiorstw handlu internetowego
w Polsce zosta³o przeprowadzone metod¹ ankiety złączki PP,fts pocztowej. Dla realizacji projektu utworzono bazê danych przedsiêbiorstw handlu internetowego w kraju . Baza zosta³a populacj¹ generaln¹ . Ze wglêdu na to powstała baza danych stworzona odrêbnie dla potrzeby badañ .
Baza obejmuje 250 polskich e-sklepów wybranych wg nastêpuj¹cych kryteriów: przedsiêbiorstwa zamieszczaj¹ w³asn¹ ofertê w pasa¿u WP ; przedsiębiorstwa umieszczaj¹ce swoj¹ ofertê w pasażu Onetu.

Internet i interesy,sunmet,yato

poniedziałek, Sierpień 27th, 2007

Zasiêg i oddzia³ywanie Internetu – zasiêg ten wyznacza kilka mierników (liczba osób maj¹cych dostêp do sieci, liczba firm posiadaj¹cych komercyjne strony WWW w sieci i liczba stron WWW oraz geograficzna lokalizacja pod³¹czeñ do sieci).
Dostêp do sieci – zbyt ma³a liczba komputerów pod³¹czonych do sieci i wysokie koszty u¿ytkowania Internetu powoduj¹, ¿e dostêp do sieci w Polsce jest ograniczony.
Tempo rozwoju – wysoka dynamika wzrostu sprzeda¿y komputerów i zauwa¿alny wzrost wydajnoœci i jakoœci us³ug telekomunikacyjnych dowodzi, ¿e tempo rozwoju Internetu w Polsce mo¿na uznaæ za stosunkowo wysokie. Nie œwiadczy to jednak o wzroœcie sprzeda¿y towarów oferowanych przez Internet.
Koszt dostêpu do sieci – ten czynnik w szczególny sposób ogranicza wzrost zainteresowania Internetem, a w szczególnoœci handlem elektronicznym.
Nowe rynki zwi¹zane z Internetem – rozwój sieci Internet spowodowa³ tak¿e i w Polsce pojawienie siê nowych przedsiêbiorstw w nowych lub zdemonopolizowanych bran¿ach gospodarki, co wp³ywa na wzrost dostêpu do Sieci i wzrost wykorzystania mo¿liwoœci oferowanych przez nowoczesne technologie.
Infrastruktura globalnej sieci Internet, stanowi podstawowy, (obok podmiotów gospodarczych i u¿ytkowników), ale nie jedyny element internetowej sieci wartoœci. Oprócz wymienionych powy¿ej, zaznaczyæ nale¿y tak¿e relacje zachodz¹ce pomiêdzy nimi, a tak¿e w³aœciwoœci wynikaj¹ce z samej natury Internetu:
globalny zasiêg internetu, który powoduje dostêp do informacji i produktów oraz potencjalnych rynków i klientów na ca³ym œwiecie, a w konsekwencji
internet jako kana³ dystrybucji, który umo¿liwia bezpoœrednie dostarczanie produktów (oprogramowanie, muzyka, video, bilety lotnicze, ubezpieczenia i produkty bankowe), a w przypadku produktów, których charakter wyklucza dostawê drog¹ sieciow¹, internet umo¿liwia przekazywanie wa¿nych informacji na ich temat (cena, w³asciwoœci, czas dostawy itp.). Z dystrybuowaniem produktów wi¹¿e siê tak¿e nieskoñczona pojemnoœæ wirtualna, polegaj¹ca na gromadzeniu i przetwarzaniu wiêkszej iloœci informacji i indywidualne podejœcie do klienta.
internet jako technologia poœrednicz¹ca, która umo¿liwia po³¹czenie miêdzy podmiotami, które s¹ lub chc¹ byæ wspó³zale¿ne. W literaturze przedmiotu wyró¿nia siê nastêpuj¹ce formy dzia³alnoœci sieciowej:
model B2C – Bussines to Concumer – komercyjne firmy internetowe (dot-com’y), zajmuj¹ce siê sprzeda¿¹ towarów i us³ug ogó³owi konsumentów,
model C2C – Concumer to Concumer – firmy internetowe poœrednicz¹ce w zawieraniu transakcji pomiêdzy konsumentami,
model B2B – Bussines to Bussines – firmy internetowe poœrednicz¹ce w zawieraniu transakcji pomiêdzy przedsiêbiorstwami,
model A2B – Administration to Bussines, zwany czasem G2B (Goverment to Bussines) oraz model A2C – Administration to Citizen lub G2C (Goverment to Citizen). W najprostszym ujêciu – internetowa reprezentacja organów administracji publicznej (rz¹dowej i samorz¹dowej) w odniesieniu do przedsiêbiorstw i obywateli.
model B2E – Bussines to Employee – wykorzystanie technologii internetowych w relacji pracodawca – pracownik. (np. obs³ugo on-line zak³adowych funduszy inwestycyjnych, us³ugi bankowe œwiadczone przez kasê zapomogo-po¿yczkow¹ itp.)
charakter sieciowych efektów zewnêtrznych produktów dostêpnych w Internecie, czyli wzrost wartoœci produktu w oczach u¿ytkowników w stosunku do wzrastaj¹cej liczby osób korzystaj¹cych (kupuj¹cych) z tego produktu.
kompresja czasu – zdolnoœæ do minimalizacji czasu potrzebnego do przekazania/uzyskania informacji i/lub produktu.
redukcja asymetrii zasobów informacji, polegaj¹ca na wyrównywaniu szans w uzyskaniu prawdziwej i rzetelnej informacji zarówno przez przedsiêbiorstwo jaki i klienta,
tania technologia – korzystanie z dobrodziejstw internetu musi zostaæ poprzedzone wdro¿eniem odpowiednich technologii, które s¹ dostêpne dla ka¿dego, tanie i adoptowalne.
zmniejszenie kosztów transakcyjnych, wynikaj¹ce z wy¿ej wymienionych czynników, a wiêc z globalnego charakteru internetu, który jest jednoczeœnie nowoczesnym kana³em dystrybucji, z sieciowych efektów zewnêtrznych, redukcji asymetrii zasobów informacji oraz z zastosowanie taniej technologii.
Nale¿y jednak zwróciæ uwagê na fakt, i¿ mimo podobieñstw w asortymencie sklepów internetowych pomiêdzy polskimi a zachodnimi e-sklepami, wystêpuj¹ jednak znaczne ró¿nice w odbiorcach tego asortymentu, czyli klientach. Istniej¹ce dysproporcje pomiêdzy klientami sklepów “wirtualnych” a internautami nie dokonuj¹cymi zakupów on-line œwiadcz¹ o wczesnej fazie polskiego e-commerce.
Przewaga detalistów wielokana³owych jest zapewne przejawem troski o finansowe bezpieczeñstwo dzia³alnoœci gospodarczej.
Stwierdzenie o pocz¹tkowej fazie rozwoju polskiego handlu internetowego zdaje siê tak¿e potwierdzaæ analiza okresu funkcjonowania sklepów internetowych, która wskazuje na fakt, i¿ zdecydowana wiêkszoœæ z nich to przedsiêbiorstwa krótko funkcjonuj¹ce na rynku wirtualnym. Przedsiêbiorstwa, które rozpoczynaj¹ swoj¹ dzia³alnoœæ, czyli dzia³aj¹ krócej ni¿ rok stanowi¹ oko³o 13% populacji. Najliczniejsz¹ grupê stanowi¹ firmy, które funkcjonuj¹ od roku do trzech lat – 61%. Najwiêksze polskie firmy handlu internetowego plasuj¹ siê w drugiej, co do wielkoœci grupie, czyli przedsiêbiorstw dzia³aj¹cych od trzech do piêciu lat – stanowi¹ one 21% populacji. Natomiast powy¿ej piêciu lat dzia³a w Polsce 5% sklepów internetowych. Wyniki te potwierdzaj¹ niew¹tpliwie pocz¹tkowy stan rozwoju.
Metodologia badania polskiego handlu internetowego
Badanie odnoœnie funkcjonowania przedsiêbiorstw handlu internetowego
w Polsce zosta³o przeprowadzone metod¹ ankiety pocztowej.
W celu realizacji projektu stworzono bazê danych przedsiêbiorstw
handlu internetowego w Polsce, która ta sta³a siê populacj¹
generaln¹. W zwi¹zku z tym powsta³a baza danych stworzona
sanmet,yato
samodzielnie na potrzeby projektu badawczego. Baza obejmuje
250 polskich e-sklepów wybranych wg nastêpuj¹cych kryteriów:
przedsiêbiorstwa umieszczaj¹ce swoj¹ ofertê w pasa¿u Wirtualnej Polski;
przedsiêbiorstwa umieszczaj¹ce swoj¹ ofertê w pasa¿u Onetu;
przedsiêbiorstwa indeksowane na pierwszych 10 stronach katalogów Wirtualnej Polski oraz Onetu (z wy³¹czeniem wczeœniej do³¹czonych do bazy danych).
Analiza wybranych do bazy danych przedsiêbiorstw wykaza³a, i¿ s¹ wœród niech najwiêksze polskie sklepy internetowe oraz przedstawiciele mniejszych jednostek. Przyjmuj¹c za podstawê obliczeñ dane prezentowane przez firmê badawcz¹ I-Metria, mo¿na przyj¹æ, i¿ na dzieñ 18 marca 2003 roku dzia³a³o w Polsce 660 sklepów internetowych. Porównanie powy¿szych wielkoœci wskazuje na fakt, i¿ do badania przyjêto wystarczaj¹c¹ iloœæ przedsiêbiorstw, aby wyniki mo¿na uznaæ za reprezentatywne. Ponadto nale¿y wskazaæ na wystêpuj¹c¹ tendencjê sta³ego zmniejszania siê liczby e-sklepów w Polsce. Przyjêcie zatem do badania najwiêkszych przedsiêbiorstw umo¿liwia wnioskowanie dotycz¹ce d³u¿szego okresu i pe³niejszego spektrum zagadnieñ dzia³alnoœci marketingowej przedsiêbiorstw.
Ocena wp³ywu czynników zewnêtrznych na rozwój handlu elektronicznego w Polsce
W ramach realizowanego projektu badawczego postanowiono wyodrêbniæ cztery czynniki, które mog¹ mieæ znaczenie dla rozwoju polskiego handlu elektronicznego:
koszt dostêpu do Internetu;
stan rozwoju rynku IT w Polsce;
koszty dostawy produktów od sklepu internetowego do klienta ostatecznego;
znajomoœæ Internetu przez klientów sklepów internetowych.
Powy¿sze czynniki zosta³y wytypowane za podstawie studiów literaturowych i oparte o przedstawiony w
1999 roku zakres czynników decyduj¹cych o przydatnoœci Internetu dla przedsiêbiorstwa, które to s¹
niew¹tpliwie do dzisiaj aktualne.
Handel internetowy – sytuacja ogólna
Rozwój handlu internetowego w Polsce jest zauwa¿alny
od kilku lat, jednak tempo rozwoju nie jest zadowalaj¹ce.
Jak wynika z raportu ARC Rynek i Opinia odsetek firm
korzystaj¹cych z Internetu by³ w 2003 roku identyczny
jak w roku 2001.[1] Iloœæ sklepów internetowych w Polsce
wg ró¿nych badañ waha siê w przedziale od 600 do 1000. Znaczn¹
ich czêœæ stanowi¹ przedsiêbiorstwa ma³e o bardzo znikomym udziale
w rynku. Analizuj¹c sytuacjê wœród polskich sklepów internetowych
mo¿na wysun¹æ wniosek, i¿ wystêpuj¹ na nim pog³êbione procesy
koncentracji. Internetowe zakupy s¹ obecnie stosunkowo ma³o
popularne w Polsce, na co wskazuj¹ m.in. badania TNS OBOP.
W styczniu 2004 roku oko³o 20% Internautów dokonywa³o zakupów
w Internecie.[2] W zwi¹zku z powy¿szym dokonano analizy
funkcjonowania i determinantów Handel internetowy – sytuacja ogólna
Rozwój handlu internetowego w Polsce jest zauwa¿alny od kilku lat,
jednak tempo rozwoju nie jest zadowalaj¹ce.

Piłka nożna,zakłady sportowe

piątek, Sierpień 24th, 2007

Belg o podwójnym paszporcie W³oskim nie marzy o grze w kraju obecnych Mistrzów Ã…Å¡wiata a w mokrym i zimnym Londynie.
Sebastien Pocognoli jest wychowankiem ma³ego klubiku RFC Senesien.
Wysoki 181 centymetrów wzrostu gracz króluje po lewej stronie boiska.
Mo¿e graæ na tej flance w obronie jak i pomocy.
Piłka nożna,portal
Sta³e fragmenty gry ( rogi lub wolne )to ³akomy dla niego k¹sek , lubi wykonywaæ.
Sebastien ma do tego jak najbardziej predyspozycje dobrze doœrodkowuje oraz mocno uderza z dystansu.
Cechy przydatne w defensywie to dobry odbiór , nie najgorsze krycie.
Dobry drybling, gra z pierwszej pi³ki , podania , szybkoœæ i technika to cechy przemawiaj¹ce za gr¹ w linii pomocy.
Jak do tej pory zawodnik ten przywdziewa³ tylko niebiesk¹ koszulkê RC Genk.
Statystyki kariery
sezon 2003 – 04 1 mecz
sezon 2005 – 06 15 meczy
sezon 2005 – 07 31 meczy
———————————————————————-
Zasady gry w pi³kê no¿n¹
Wymiary pola gry
1. Zawody mistrzowskie szczebla centralnego mog¹ byæ rozgrywane jedynie na polach gry, których d³ugoœæ jest nie mniejsza ni¿ 100 m, a szerokoœæ nie mniejsza ni¿ 64 m Wszystkie inne pola gry nale¿y wyznaczyæ w wymiarach okreœlonych warunkami lokalnymi, jednak zgodnie z obowi¹zuj¹cymi przepisami, zachowuj¹c proporcje miêdzy ich d³ugoœci¹ i szerokoœci¹.

Oznaczenie pola gry
2. Prowadzenie zawodów bez wyraŸnie oznaczonych linii maj¹cych zasadnicze znaczenie dla prawid³owego przebiegu gry jest niedozwolone. Linie te na polecenie sêdziego musz¹ byæ poprawione. 3. Szerokoœæ linii bramkowej musi odpowiadaæ g³êbokoœci s³upków bramkowych oraz poprzeczki i byæ wykreœlona w taki sposób, aby krawêdzie linii oraz s³upków wzajemnie pokrywa³y siê. 4. Szerokoœæ linii wyznaczaj¹cych poszczególne pola na polu gry stanowi czêœæ sk³adow¹ tych pól. 5. Linia œrodkowa jest lini¹ neutraln¹ – nale¿y jednoczeœnie do obu po³ów pola gry. Zawodnik znajduj¹cy siê na linii œrodkowej uwa¿any jest za zawodnika przebywaj¹cego na swojej po³owie pola gry.
6. Zwi¹zki krajowe, szczególnie podczas zawodów miêdzynarodowych powinny: – ograniczyæ iloœæ fotografów wokó³ pola gry, – wyznaczyæ liniê fotografa poza liniami bramkowymi w odleg³oœci co najmniej 2 metrów od chor¹giewki ro¿nej, przez punkt oddalony co najmniej 6 metrów za s³upkami bramkowymi, – zakazaæ fotografom przekraczania tych linii, – zabroniæ u¿ywania sztucznego œwiat³a lamp b³yskowych. Przebywanie fotoreporterów podczas zawodów poza lini¹ fotografa dozwolone jest pod warunkiem uzyskania zgody organizatora zawodów na wykonywanie swoich czynnoœci. Organizator zawodów powinien jednolicie oznakowaæ uprawnionych fotoreporterów.
7. Ka¿dy zwi¹zek krajowy organizuj¹cy zawody miêdzynarodowe zobowi¹zany jest do powiadomienia dru¿yny przeciwnej przed zawodami o miejscu zawodów i wymiarach pola gry.
Chor¹giewki
8. Chor¹giewki ro¿ne i œrodkowe o wymiarach 30 cm x 40 cm powinny byæ koloru ¿ó³tego wzglêdnie innego jasnego. Dopuszcza siê stosowanie chor¹giewek ro¿nych i œrodkowych o barwach klubowych, jednak takich, aby by³y z daleka widoczne.
9. Drzewce chor¹giewek o wysokoœci nie niniejszej ni¿ 1,5 m musz¹ byæ umocowane w pod³o¿u tak, aby poddawa³y siê naporowi zawodników.
10. Sêdziemu nie wolno prowadziæ zawodów bez chor¹giewek ro¿nych, a zawodnikom nie wolno ich usuwaæ lub odchylaæ. Uszkodzenie chor¹giewki ro¿nej musi powodowaæ zast¹pienie jej inn¹ chor¹giewk¹.
Bramki 11. S³upki bramkowe i poprzeczki maj¹ szerokoœci i g³êbokoœæ 10. -12 cm. 12. S³upki bramkowe i poprzeczka o przekroju innym ni¿ okr¹g³y musz¹ mieæ zaokr¹glone krawêdzie. 13. Siatki bramkowe musz¹ byæ sporz¹dzone z materia³ów nie zagra¿aj¹cych bezpieczeñstwu zawodników.
Weryfikacja pola gry
14. Ka¿de pole gry i jego najbli¿sze otoczenie przeznaczone do rozgrywania zawodów musi byæ zweryfikowane. W pracach komisji weryfikacyjnej musi z urzêdu braæ udzia³ przedstawiciel Wydzia³u Sêdziowskiego. Komisja sporz¹dza protokó³ weryfikacji w 2 egzemplarzach, z których jeden otrzymuje gospodarz obiektu i ma obowi¹zek umieœciæ go w szatni sêdziowskiej na widocznym miejscu.
Przydatnoœæ pola gry do zawodów
15. Organizator zawodów ma obowi¹zek powiadomienia przeciwnika o terminie i miejscu zawodów, zgodnie z regulaminem danych rozgrywek oraz przygotowania pola gry zgodnie z Przepisami gry w pi³kê no¿n¹.
16. O przydatnoœci pola gry do zawodów rozstrzyga sêdzia w dniu zawodów. Oceniaj¹c przydatnoœæ pola gry do zawodów, sêdzia bierze pod uwagê stan nawierzchni pola gry, jego niezbêdne wyposa¿enie oraz oznakowanie. Ocenia równie¿ czy stan przygotowanego do zawodów pola gry nie zagra¿a bezpieczeñstwu uczestników zawodów. Decyzja podjêta przez sêdziego jest ostateczna 17. Je¿eli stan pola gry zagra¿a bezpieczeñstwu zawodników, wyznaczone na ten czas zawody, zarówno o mistrzostwo jak i towarzyskie, nie mog¹ byæ rozegrane.
18. Je¿eli sêdzia uzna³ pole gry za niezdatne do rozegrania na nim zawodów ze wzglêdów technicznych – uszkodzenie s³upka lub poprzeczki bramki, brak chor¹giewki ro¿nej, niedostateczne oznakowanie pola gry – to wyznaczone na ten czas zawody o mistrzostwo nie mog¹ byæ rozegrane. Za zgod¹ zainteresowanych stron mog¹ byæ rozegrane jako zawody towarzyskie. Zgoda ta musi byæ potwierdzona odpowiednim zapisem w sprawozdaniu z zawodów, który poœwiadczaj¹ podpisem kapitanowie i kierownicy dru¿yn.
19. Rozegranie przedmeczu przed zawodami miêdzynarodowymi jest dozwolone jedynie w przypadku uzgodnienia przedstawicieli obu zwi¹zków z sêdzi¹ spotkania miêdzynarodowego. Uzgodnienie to powinno mieæ miejsce w dniu spotkania i uwzglêdniaæ stan pola gry. 20. Je¿eli stan pola gry, na skutek warunków atmosferycznych, uniemo¿liwia prawid³owe przeprowadzenie zawodów g³ównych – sêdzia wyznaczony do prowadzenia przedmeczu winien zg³osiæ swoje zastrze¿enia organizatorowi zawodów. W tym przypadku organizator musi przenieœæ przedmecz na inne pole gry lub odwo³aæ go;
21. Je¿eli w czasie zawodów zostanie uszkodzona bramka, chor¹giewka ro¿na lub linie maj¹ce zasadnicze znaczenie dla prawid³owego przebiegu gry stan¹ siê niewidoczne, wówczas sêdzia nie koñczy zawodów przed up³ywem ustalonego czasu gry, lecz okreœla po konsultacji z organizatorem zawodów, czas niezbêdny dla naprawienia bramki, dostarczenia w³aœciwej chor¹giewki ro¿nej lub poprawienia linii i czeka zgodnie z ‘ ustaleniem na usuniêcie usterek, a nastêpnie kontynuuje grê. Je¿eli organizator zawodów nie spe³ni tych warunków, zawody o mistrzostwo nale¿y zakoñczyæ: Sêdzia w ka¿dym przypadku winien wyczerpaæ wszystkie œrodki i mo¿liwoœci pozwalaj¹ce na doprowadzenie zawodów do koñca. 22. Przeszkody sta³e znajduj¹ce siê w bezpoœrednim s¹siedztwie pola gry, mog¹ce stanowiæ zagro¿enie bezpieczeñstwa zawodników,musz¹ byæ usuniête albo odpowiednio zabezpieczone przed rozpoczêciem zawodów, o ile znajduj¹ siê bli¿ej ni¿ 3 m od linii bocznej lub 8 m od linii bramkowej.
Protesty dotycz¹ce stanu pola gry
23. Protesty dotycz¹ce stanu pola gry mog¹ byæ wnoszone do sêdziego jedynie przed rozpoczêciem zawodów. PóŸniejsze zg³oszenia nie bêd¹ przyjmowane, chyba ¿e dotycz¹ spraw zaistnia³ych w czasie trwania zawodów. Protesty musz¹ byæ przez sêdziego zbadane, a w przypadkach uzasadnionych sêdzia musi wyznaczyæ kapitanowi dru¿yny gospodarzy czas na usuniêcie ewentualnych usterek. 24. Sêdzia musi umieœciæ w sprawozdaniu z zawodów treœæ protestu, jak równie¿ wydane zarz¹dzenia – o ile przyczyna protestu nie wygas³a.
Organizacja widowisk pi³karskich
25. Organizator zawodów odpowiedzialny jest za utrzymanie porz¹dku i spokoju publicznego na widowni i obiekcie, na którym rozgrywane s¹ zawody przed ich rozpoczêciem, w czasie ich trwania jak i po ich zakoñczeniu. Organizator zawodów musi zabezpieczyæ niezbêdn¹ iloœæ s³u¿b porz¹dkowych odpowiednio oznakowanych. Wykaz porz¹dkowych powinien byæ wrêczony sêdziemu przed rozpoczêciem zawodów. 26. Organizator zawodów musi przygotowaæ dla uczestników zawodów oddzielne, odpowiednio wyposa¿one szatnie znajduj¹ce siê w pobli¿u pola gry. Przez okres ich u¿ytkowania musz¹ one pozostawaæ pod sta³ym nadzorem organizatora zawodów. 27. Przejœcia dla uczestników zawodów pomiêdzy szatni¹ a polem gry powinny byæ odpowiednio zabezpieczone lub wyodrêbnione od miejsc przeznaczonych dla publicznoœci. 28. Organizator zawodów w bezpoœrednim s¹siedztwie pola gry wydziela specjalne miejsca dla zawodników rezerwowych i osób towarzysz¹cych dru¿ynom. Ã…?awki dla zawodników rezerwowych musz¹ byæ ustawione za liniami bocznymi pola gry. 29. Organizator zawodów musi zapewniæ uczestnikom rozgrywanych zawodów pomoc medyczn¹ w zakresie okreœlonym przez regulamin danych rozgrywek przez ca³y czas ich trwania. 30. Organizator zawodów ma obowi¹zek zakazaæ wstêpu na obiekt, na którym rozgrywane s¹ zawody, osobom nietrzeŸwym. Osoby zak³ócaj¹ce porz¹dek, prowokuj¹ce do agresji, wznosz¹ce ordynarne okrzyki musz¹ byæ bezzw³ocznie usuniête poza obiekt sportowy. Odpowiednie zarz¹dzenia informuj¹ce publicznoœæ musz¹ byæ zawarte w regulaminach umieszczonych w miejscach ³atwo dostêpnych i widocznych.
31. Zawody pi³ki no¿nej nie mog¹ odbywaæ siê w ¿adnym przypadku na polach gry zamkniêtych na mocy decyzji zwi¹zkowego organu dyscyplinarnego lub pañstwowej w³adzy administracyjnej. Przed ka¿dymi zawodami sêdziowie oraz obserwatorzy PZPN maj¹ obowi¹zek sprawdzenia dokumentów zezwalaj¹cych na przeprowadzenie zawodów pi³ki no¿nej na danym poili gry. 32. Je¿eli zawody nie odbêd¹ siê lub zostan¹ przerwane przez sêdziego i niedokoñczone z przyczyn niezale¿nych od obu dru¿yn (awaria oœwietlenia, warunki atmosferyczne itp.), to nale¿y rozegraæ je w nastêpnym dniu przy œwietle dziennym. Do podjêcia decyzji w sprawie powtórzenia zawodów upowa¿niony jest delegat – obserwator PZPN wyznaczony na dane zawody, natomiast w innym przypadku Wydzia³ Gier PZPN. Koszty organizacji powtórzonych zawodów, w tym koszty zakwaterowania sêdziów, obserwatora i delegata PZPN oraz ewentualnego noclegu dla dru¿yny goœci, ponosi gospodarz zawodów.
Ocena przydatnoœci i wybór pi³ek do gry
1. O przydatnoœci pi³ki do gry rozstrzyga wy³¹cznie sêdzia. 2. Przed rozpoczêciem zawodów sêdzia zobowi¹zany jest dokonaæ wyboru pitki i pi³ek zapasowych oraz sprawdziæ ich cechy fizyczne: “wagê, obwód 7 ciœnienie. Pi³ki musz¹ byæ tak napompowane, aby dobrze odbija³y siê od nawierzchni pola gry.
3. Cechy pi³ek przeznaczonych do gry: – obwód 68 cm – 70 cm – waga 410 g – 450 g – ciœnienie 0,6 – 1,1 atmosfery 4. Wybrane do gry pi³ki pozostaj¹ pod kontrol¹ sêdziego do koñca zawodów. Przed rozpoczêciem zawodów sêdzia – na polu gry – przekazuje zawodnikom wybran¹ pi³kê do gry, a po zakoñczeniu ka¿dej czêœci zawodów zabiera j¹ ze sob¹ do szatni. Podobnie sêdzia asystent z chor¹giewk¹ czerwon¹ sprawuje pieczê nad jedn¹ Ÿ pi³ek zapasowych. 5. Sêdzia powinien w ka¿dym przypadku zarz¹dziæ wymianê pi³ki w czasie trwania zawodów, je¿eli jego zdaniem, wymiana ta u³atwi zawodnikom grê, a widzom jej obserwacjê. 6. W czasie zawodów pi³ka mo¿e byæ zmieniona tylko za zgoda sêdziego. 7. Na zawody rozgrywane podczas deszczu lub na rozmok³ym polu gry, organizator zawodów powinien dostarczyæ do gry pi³kê wykonan¹ ze skóry impregnowanej lub tworzywa nie przepuszczaj¹cego wodê 8. Impregnowanie pow³oki pi³ki, a tak¿e przystosowanie jej do gry przy sztucznym œwietle, jest dozwolone pod warunkiem, ¿e w wyniku tych zabiegów powierzchnia pi³ki nie ulegnie zmianie.
Wymiana pi³ki niezdatnej do gry
9. Je¿eli podczas zawodów pi³ka oraz pi³ki zapasowe stan¹ siê niezdatne do gry wzglêdnie zabraknie pi³ki do kontynuowania gry – sêdzia nie koñczy zawodów przed up³ywem ustalonego czasu gry, lecz wyznacza 10 minutowy okres na dostarczenie pi³ki zdatnej do gry. Niedostarczenie przez organizatora zawodów zdatnej do gry pi³ki w wyznaczonym czasie zobowi¹zuje sêdziego do zakoñczenia zawodów po up³ywie 10 minuty licz¹c od chwili wydania polecenia.
Obowi¹zki organizatora zawodów
10. Organizator zawodów zobowi¹zany jest przygotowaæ tak¹ iloœæ pi³ek do gry, jaka bêdzie niezbêdna do przeprowadzenia zawodów.
11. Podczas zawodów rozgrywanych o mistrzostwo I, El i III ligi, organizator zobowi¹zany regulaminem rozgrywek do zapewnienia odpowiedniej iloœci ch³opców do podawania pi³ek. Musi on pouczyæ ich o koniecznoœci szybkiego dostarczania pi³ki zawodnikom. Nie wywi¹zywanie siê ch³opców do podawania pi³ek z tych obowi¹zków musi byæ odnotowane przez sêdziego w sprawozdaniu z zawodów. Okrêgowe Zwi¹zki Pi³ki No¿nej zobowi¹zane s¹ do okreœlenia zawodów mistrzowskich, w czasie których organizator mo¿e byæ zwolniony od.tego wymogu. 12. Celem wyeliminowania tendencji do marnowania czasu gry, organizator, zawodów zobowi¹zany jest zabezpieczyæ dodatkowe pi³ki, które winny byæ rozmieszczone wokó³ pola gry (poza nim). Zaleca siê, aby do dyspozycji by³o co najmniej 6 pi³ek, po dwie z nich znajdowa³y siê .przy ka¿dej linii bocznej i po jednej za ka¿d¹ lini¹ bramkow¹.
Zasady korzystania z wiêkszej iloœci pi³ek:
- wszystkie pi³ki pozostaj¹ pod kontrol¹ sêdziego, – jedna pi³ka zostaje zarezerwowana dla sêdziego, – dwie pi³ki s¹ przeznaczone dla czwartego sêdziego – po jednej pi³ce nale¿y przekazaæ ka¿demu z szeœciu ch³opców do podawania pi³ek, którzy winni byæ poinstruowani, – w ka¿dej chwili, gdy pi³ka wyjdzie z gry, ch³opiec, który jest najbli¿ej zawodnika oczekuj¹cego na powrót pi³ki, winien rzuciæ swoj¹ pi³kê do tego zawodnika, – ch³opcy do podawania pi³ek winny byæ skoncentrowane na zawodach, aby nie rzucaæ pi³ki do zawodnika zbyt szybko, celem unikniêcia sytuacji, w której dwie pi³ki bêd¹ równoczeœnie na polu gry, – ch³opcy do podawania pi³ek musz¹ odzyskaæ pi³kê, która wysz³a z gry, – ch³opcy do podawania pi³ek musz¹ pozostaæ poza tablicami reklamowymi i nie mog¹ ograniczaæ widocznoœci publicznoœci,
- ch³opcy do podawania pi³ek nie mog¹ rzuciæ pi³ki do gry, gdy pi³ka meczowa znalaz³a siê pomiêdzy linia boczn¹ i tablicami reklamowymi; mog¹ rzuciæ tylko pi³kê do najbli¿szego zawodnika nie wychodz¹c przed tablice reklamowe,
- we wszystkich czterech naro¿nikach nale¿y pozostawiæ odpowiednia przestrzeñ w celu umo¿liwienia ch³opcom do podawania pi³ek odzyskanie pi³ek, u³atwienia w poruszaniu siê i dla swobodniejszego wykonania rzutu z rogu, – celem unikniêcia zamieszania ch³opcy do podawania pi³ek winny nosiæ koszulki sportowe tego samego koloru lecz ró¿nego od kolorów noszonych przez obie dru¿yny na polu gry.
Zagrywanie pi³k¹ w pobli¿u pola gry
13. Zabrania siê zawodnikom rezerwowym i ch³opcom do podawania pi³ek zagrywania przez nich pi³k¹ poza liniami bramkowymi lub bocznymi w czasie trwania zawodów. Obowi¹zkiem sêdziego jest niedopuszczenie do tego rodzaju postêpowania.
Zawodnicy
1. Do sprawozdania z zawodów dopuszcza siê wpisanie maksimum siedmiu zawodników rezerwowych. 2. Zawodnik nie posiadaj¹cy aktualnie wa¿nej karty zdrowia nie mo¿e zostaæ dopuszczony do wziêcia udzia³u w zawodach.
Kapitan dru¿yny
3. Ka¿da dru¿yna musi mieæ kapitana. Prawo zwracania siê do sêdziego w sposób taktowny, w sprawach dotycz¹cych zawodów, przys³uguje wy³¹cznie kapitanowi dru¿yny i tylko w czasie przerwy w grze. Na ewentualne pytanie kapitana dru¿yny sêdzia udziela zwiêz³ej i jednoznacznej odpowiedzi – nie dopuszczaj¹c do polemiki.
Sprawozdanie z zawodów
4. Przed rozpoczêciem ka¿dych zawodów kierownicy dru¿yn wpisuj¹ czytelnie do sprawozdania z zawodów imiona i nazwiska zawodników oraz zawodników rezerwowych. Ka¿dy zawodnik zobowi¹zany jest z³o¿yæ podpis obok swojego nazwiska umieszczonego w sprawozdaniu z zawodów. Nazwiska kapitanów dru¿yn musz¹ byæ podkreœlone. Do wziêcia udzia³u w zawodach uprawnieni s¹ jedynie zawodnicy i zawodnicy rezerwowi, których personalia zosta³y podane sêdziemu przed rozpoczêciem zawodówZakłady bukmacherskie,sport
5. Kapitan i kierownik ka¿dej dru¿yny, czytelnie podpisuj¹ wype³nione w sprawozdaniu z zawodów sk³ady dru¿yn, poœwiadczaj¹c w ten sposób uprawnienia do udzia³u w zawodach zg³oszonych przez nich zawodników i zawodników rezerwowych. Sprawozdanie z zawodów z wype³nionymi sk³adami dru¿yn sêdzia musi otrzymaæ przed ich rozpoczêciem. 6. Przed rozpoczêciem zawodów kapitanowi dru¿yny przys³uguje prawo do zmiany sk³adu dru¿yny, o ile zawiadomi o tym sêdziego. Wykreœla on imiê i nazwisko ju¿ wpisanego zawodnika i odnotowuje imiê i nazwisko zg³oszonego.
Niekompletny sk³ad dru¿yny
7. Dru¿yna rozpoczynaj¹ca zawody w niekompletnym sk³adzie – licz¹ca mniej ni¿ jedenastu zawodników – mo¿e w ci¹gu ca³ego okresu trwania zawodów uzupe³niæ swój sk³ad. O uzupe³nianiu podstawowego sk³adu dru¿yny sêdzia musi zostaæ powiadomiony przez jej kapitana. Je¿eli imiê i nazwisko wchodz¹cego do gry zawodnika nie by³o wpisane do sprawozdania z zawodów, to sêdzia obowi¹zany jest uzupe³niæ je i po dope³nieniu tej formalnoœci dopuœciæ zawodnika do gry.
Wejœcie i opuszczenie pola gry przez zawodnika
8. Dru¿yny zobowi¹zane s¹ do stawienia siê na polu gry w takim czasie, aby sêdzia móg³ (po sprawdzeniu ubioru i przeprowadzeniu losowania) punktualnie o wyznaczonej godzinie rozpocz¹æ zawody. Taki sam obowi¹zek musi byæ przestrzegany przez dru¿yny po zakoñczeniu przerwy miêdzy pierwsz¹ i drug¹ po³ow¹ zawodów, a tak¿e ewentualnych dogrywek. 9. Zawodnik, który – w czasie gry – wyjdzie poza liniê pola gry i zatrzyma siê tu¿ przy niej celem doraŸnej poprawy ubioru, mo¿e wróciæ na pole gry bez obowi¹zku zg³aszania siê u sêdziego. 10. Je¿eli zawodnik, bior¹cy udzia³ w akcji znajdzie siê przejœciowo poza polem gry, to musi on bezzw³ocznie powróciæ na nie bez koniecznoœci uzyskania zgody sêdziego. 11. Zawodnik od momentu otrzymania od sêdziego zgody na opuszczenie pola gry, do czasu jego opuszczenia, nie mo¿e braæ udzia³u w grze. Je¿eli zawodnik, zanim opuœci pole gry, bierze czynny udzia³ w grze, to zostanie napomniany za niesportowe zachowanie – zobaczy ¿ó³t¹ kartkê. 12. Zawodnik, który opuœci³ pole gry za zgod¹ sêdziego, mo¿e powróciæ na nie jedynie za jego zgod¹. 13. Kontuzjowany zawodnik, nie mo¿e powróciæ na pole gry w tej samej przerwie w grze, w której je opuœci³.
14. Je¿eli zawodnik zamierza z powrotem wejœæ na pole gry w czasie gry i zostanie powstrzymany przez sêdziego odpowiednim gestem, a mimo to wejdzie na pole gry, sêdzia musi przerwaæ grê, udzieliæ winnemu zawodnikowi napomnienia (¿ó³ta kartka) za niew³aœciwe zachowanie i zarz¹dziæ rzut wolny poœredni przeciwko jego dru¿ynie z miejsca, gdzie znajdowa³a siê pi³ka w chwili przerwania gry. 15. Zawodnik, którego wejœcie na pole gry wymaga zgody sêdziego, powinien: – zwróciæ na siebie uwagê sêdziego spoza linii ograniczaj¹cej pole gry, – czekaæ do czasu otrzymania od sêdziego przyzwalaj¹cego znaku. Sêdzia nie musi czekaæ do czasu najbli¿szej przerwy w grze – tylko jemu przys³uguje prawo ustalenia momentu, w którym gestem wyra¿a swoj¹ zgodê na wejœcie zawodnika na pole gry. 16. Zawodnik, który wchodzi na pole gry lub rozmyœlnie je opuszcza, nie uzyskawszy uprzednio wymaganej zgody sêdziego, zachowuje siê niew³aœciwie i zostanie napomniany – zobaczy ¿ó³t¹ kartkê. Je¿eli gra zosta³a przerwana przez sêdziego w celu udzielenia zawodnikowi napomnienia (¿ó³ta kartka) – to zostanie wznowiona rzutem wolnym poœrednim, który wykona zawodnik dru¿yny przeciwnej z miejsca, gdzie znajdowa³a siê pi³ka w chwili przerwania gry.
Wymiana zawodnika
17. Regulamin ka¿dych rozgrywek okreœla maksymaln¹ iloœæ wymian zawodników, do której uprawniona jest dru¿yna podczas trwania zawodów. 18. Wymiana zawodników musi byæ przeprowadzon¹, wy³¹cznie w czasie przerwy w grze, z zachowaniem porz¹dku i mieæ nastêpuj¹cy przebieg: – kierownik dru¿yny wrêcza wyznaczonemu sêdziemu asystentowi (z chor¹giewk¹ czerwon¹) kartkê wymiany zawodnika, która zawiera: nazwisko, imiê i numer zawodnika wprowadzanego do gry oraz te same dane zawodnika opuszczaj¹cego pole gry, minutê dokonanej wymiany i nazwê dru¿yny, której ta wymiana dotyczy, – zawodnik rezerwowy – wchodz¹cy do gry – oczekuje przy linii œrodkowej na pozwolenie sêdziego na wejœcia na pole gry, po uprzednim opuszczeniu go przez schodz¹cego wspó³partnera, – do oczekuj¹cego zawodnika rezerwowego nie ma prawa podchodziæ trener, asystent trenera, lekarz ani te¿ masa¿ysta – pozostaje z.nim tylko kierownik dru¿yny, – sêdziowie powinni przyspieszyæ procedurê wymiany zawodników tak, aby nie traciæ niepotrzebnie czasu trwania zawodów. 19. W zawodach prowadzonych z udzia³em klubowych sêdziów asystentów wymiana zawodnika na zawodnika rezerwowego nastêpuje na wniosek kapitana dru¿yny. Obowi¹zki sêdziego asystenta w zakresie wymiany zawodnika przejmuje sêdzia. Ustne zg³oszenie wymiany przez kapitana dru¿yny zobowi¹zuje sêdziego do odnotowania odpowiednich danych. 20. Je¿eli podczas przerwy miêdzy czêœciami zawodów dokonana zosta³a w dru¿ynie wymiana zawodnika lub zawodników, wówczas kapitan dru¿yny musi zawiadomiæ o tym sêdziego przed wznowieniem gry. Niedope³nienie tego obowi¹zku przez kapitana dru¿yny nie stanowi o braku wa¿noœci ka¿dej dokonanej wymiany – wymianê zawodnika uwa¿a siê za dokonan¹. Kapitan tej dru¿yny zostanie ukarany napomnieniem – zobaczy ¿ó³t¹ kartkê – w czasie najbli¿szej przerwy w grze.
Zawodnicy rezerwowi
21. Na ³awce dla zawodników rezerwowych, poza siedmioma zawodnikami rezerwowymi wpisanymi do sprawozdania z zawodów, mo¿e przebywaæ maksimum piêæ osób, a mianowicie: trener, asystent trenera, kierownik dru¿yny, lekarz i masa¿ysta. Nazwiska tych osób winny byæ wpisane na dodatkowym za³¹czniku do sprawozdania s, zawodów – przed zawodami. 22. Zawodnicy rezerwowi nie s¹ upowa¿nieni do udzielania jakichkolwiek wskazówek zawodnikom. 23. Sêdzia nie ma prawa udzielania kar indywidualnych osobom towarzysz¹cym dru¿ynom, uprawnionym do zajmowania miejsc na ³awce dla zawodników rezerwowych lub przebywaj¹cych w strefie technicznej. 24. Zawodnik rezerwowy mo¿e rozgrzewaæ siê za liniami bocznymi pola gry nie wp³ywaj¹c swoj¹ osob¹ na przebieg gry i komfort pracy sêdziów (nie mo¿e równie¿ przebywaæ po przeciwnej stronie sêdziego asystenta). Zawodnik rezerwowy podczas rozgrzewki nosi ubiór, którego kolor odró¿nia go od ubioru zawodników obu dru¿yn. 25. Zabrania siê zawodnikom rezerwowym przebywania podczas trwania zawodów poza liniami bramkowymi pola gry. 26. Je¿eli zawodnik rezerwowy, nie melduj¹c siê uprzednio sêdziemu, wejdzie na pole gry i zagra pi³kê rêk¹ na w³asnym polu karnym lub w innej czêœci pola gry, wzglêdnie dokona przekroczenia przepisów gry z Artyku³u 12 zawartych w czêœci “Rzut wolny bezpoœredni”, sêdzia winien przerwaæ grê i po wykluczeniu z gry zawodnika rezerwowego wznowiæ j¹ rzutem sêdziowskim z miejsca, gdzie znajdowa³a siê pi³ka w chwili przerwania gry. Rzut karny, wzglêdnie rzut wolny bezpoœredni w tym przypadku nie mo¿e byæ zastosowany. Je¿eli przewinienie zosta³o dokonane przez zawodnika rezerwowego, którego dru¿yna gra³a w niekompletnym sk³adzie, to na miejsce wykluczonego zawodnika nie mo¿e byæ wprowadzony do gry inny zawodnik rezerwowy. 27. W czasie zawodów, przed ich rozpoczêciem, jak równie¿ po ich zakoñczeniu, zawodnicy, trenerzy i inne osoby towarzysz¹ce dru¿ynie, zobowi¹zani s¹ do przestrzegania zasad sportowego zachowania oraz do odnoszenia siê z nale¿ytym szacunkiem do wszystkich uczestników zawodów, a szczególnie do zawodników, trenerów i dzia³aczy przeciwnej dru¿yny, sêdziów oraz publicznoœci. Zawodnicy i zawodnicy rezerwowi wykluczeni z gry (czerwona kartka) 28. Zawodnik lub zawodnik rezerwowy wykluczony z gry (czerwona kartka) nie ma prawa zajmowaæ miejsca na ³awce dla zawodników rezerwowych i w najbli¿szym otoczeniu pola gry, niezale¿nie od tego w jakim ubiorze znajduje siê.

Tonery

poniedziałek, Sierpień 13th, 2007

Dane dostarczane do maszyny w zrozumia³ym przez ni¹ formacie (zwanym jêzykiem opisu strony) przetwarzane s¹ przez RIP – procesor obrazu rastrowego. RIP poprzez uk³ady steruj¹ce moduluje wi¹zkê œwiat³a generowan¹ przez laser (ROS – Raster Output Scanner) lub zespó³ laserowych diod œwiec¹cych (LED). Ã…Å¡wiat³o to kierowane na bêbny powoduje zmianê w³asnoœci fotoelektrycznych powierzchni i w rezultacie umo¿liwia nanoszenie obrazu na bêben. W procesie tym uczestniczy developer – drobno zmielony ferromagnetyk znajduj¹cy siê na wa³ku magnetycznym, maj¹cy za zadanie zbli¿enie cz¹stek tonera do naelektryzowanego bêbna.
Primary Charge Roller (elektroda ³aduj¹ca PCR) – ³aduje elektrostatycznie powierzchnie bêbna œwiat³oczu³ego (OPC drum). Zazwyczaj jest ona poza kartrid¿em.
Print head (g³owica drukuj¹ca) – ruchomy element drukarki uderzeniowej lub atramentowej, nanosz¹cy atrament na papier. Atrament jest przenoszony na papier z nas¹czonej taœmy. G³owice drukarek atramentowych zawieraj¹ wk³ady atramentowe i dysze, przez które wyrzucane s¹ krople atramentu.
Drukarka HP CLJ 2600n
Obszar zastosowañ: biuro, ma³e grupy robocze
Systemy operacyjne: Microsoft Windows 98 SE i Me (tylko sterownik); Microsoft Windows 2000, XP 32-bitowy, Server 2003;
Apple Mac OS X od wersji 10.2
Najnowsze sterowniki do systemów Windows i Macintosh s¹ dostêpne na stronach internetowych http://www.hp.com/support/clj2600n
Format: A4
RozdzielczoϾ: RozdzielczoϾ 600 x 600 dpi z HP Imageret 2400
SzybkoϾ druku [mono A4]: Do 8 str./min w czerni
Czas wydruku pierwszej strony w kolorze: 20 s
Technologia Instant-on, eliminuj¹ca czas nagrzewania
SzybkoϾ druku [kolor A4]: Do 8 str./min w kolorze
Czas wydruku pierwszej strony w kolorze: 20 s
Technologia Instant-on, eliminuj¹ca czas nagrzewania
Obci¹¿enie miesiêczne: Do 35 000 stron miesiêcznie
Pamiêæ std./maks.: 16 MB
Jêzyk drukarki: Przetwarzanie druku w komputerze (”host-based”)
Interfejsy: 1 port Hi-Speed USB (zgodny ze specyfikacj¹ USB 2.0),
1 wbudowany serwer druku dla sieci Fast Ethernet (10/100Base-TX, RJ-45)
Podajnik papieru: Podajnik 1: Podajnik na 1 arkusz z priorytetem poboru
Podajnik 2: Uniwersalny podajnik na 250 arkuszy
Odbiornik papieru: do 125 arkuszy, 10 kopert, 50 przeŸroczy wydrukiem do do³u
Gramatura papieru: Od 60 do 176 g/m2; do 220 g/m2
Obs³ugiwane noœniki: Papier (zwyk³y, firmowy, dziurkowany, typu bond, kolorowy, szorstki, wstêpnie zadrukowany, ekologiczny), noœniki HP Glossy,
papier HP Cover, folia HP Color LaserJet Transparencies, etykiety, koperty, kartony, papier HP Laser Photo
Druk dwustronny: Rêczny
Wymiary [szer./ g³êb. / wys.]: Bez opakowania: 407 x 453 x 370 mm; z opakowaniem: 598 x 523 x 498 mm
Masa [kg]: Bez opakowania: 18,4 kg (z materia³ami eksploatacyjnymi); z opakowaniem: 23 kg
Gwarancja: Roczna gwarancja
Drukarka spe³ni potrzeby u¿ytkownika w ma³ym lub domowym biurze w zakresie tworzenia kolorowych dokumentów biznesowych oraz materia³ów marketingowych we w³asnym zakresie. Doskonale nadaje siê tak¿e do udostêpniania w ma³ych zespo³ach roboczych.
Twórz wspania³e, wysokiej jakoœci profesjonalne dokumenty kolorowe w niezwykle oszczêdny sposób.
WyraŸne szczegó³y i jednolite kolory zapewnia technologia HP Imageret 2400 oraz niezawodne materia³y eksploatacyjne HP.
Wiêcej mo¿liwoœci w tworzeniu materia³ów marketingowych dziêki imponuj¹cym kolorom.
Drukarka HP Color LaserJet umo¿liwia tworzenie niedrogich materia³ów marketingowych we w³asnym zakresie. Jest dostosowana cenowo do mo¿liwoœci biur domowych, zachowuj¹c wydajnoœæ odpowiedni¹ dla u¿ytkowników indywidualnych i zespo³ów roboczych.
Standardowo obs³uga papierów specjalnych i papierów HP do u¿ytku na co dzieñ.
Wygodna, niewielka, zapewniaj¹ca oszczêdnoœæ miejsca drukarka – prosta w konfiguracji, obs³udze i konserwacji.
Intuicyjny frontowy panel sterowania z dwuwierszowym, 16-znakowym wyœwietlaczem LCD do konfigurowania i zarz¹dzania drukark¹ oraz materia³ami eksploatacyjnymi.
W zestawie cztery kasety z tonerem HP: jedna czarna, trzy kolorowe z mo¿liwoœci¹ b³yskawicznej i ³atwej wymiany dziêki pojedynczej pokrywie.
Podawanie papieru poprzez przykryty pokryw¹ uniwersalny podajnik papieru na 250 arkuszy z mo¿liwoœci¹ rozbudowy o dodatkowy podajnik na 250 arkuszy.
Prosta œcie¿ka papieru zapewnia bezproblemowe drukowanie.
Wyj¹tkowo cicha, gotowa do pracy w sieci drukarka LaserJet zapewniaj¹ca niezmiennie wysok¹ wydajnoœæ, na której mo¿esz polegaæ.
Niski poziom ha³asu powoduje, ¿e obecnoœæ drukarki jest niemal niezauwa¿alna.
Krótki czas oczekiwania gwarantuje wbudowana technologia Instant-on, zapewniaj¹ca wydruk pierwszej kolorowej strony ju¿ w 20 sekund.
Szybki druk kolorowych lub czarno-bia³ych dokumentów z prêdkoœci¹ do 8 stron na minutê.
Wbudowany, zarz¹dzany z komputera interfejs sieciowy umo¿liwia ³atwe udostêpnianie, a 16 MB pamiêci i procesor 264 MHz pozwalaj¹ na bezproblemowy druk z³o¿onej dokumentacji w kolorze.
Wiêksza funkcjonalnoœæ dziêki sterownikom dla Microsoft Windows i Apple Macintosh.
Drukarka HP DJ 1360
Kod produktu: C9093A
Interfejs USB: USB 2.0
Interfejs Paralell: Nie
Intrfejs Ethernet: Nie
Interfejs inny: Nie
Praca w sieci: Nie
Technologia druku: termiczna atramentowa
Druk dwustronny: Nie
Maks. format noœnika: A4
RozdzielczoϾ wydruku mono: 1200 x 1200
RozdzielczoϾ wydruku kolor: 4800 x 1200
Maks. prêdkoœæ druku mono: 16
Maks. prêdkoœæ druku kolor: 12
Normatywny cykl pracy: 500
Podajniki papieru: 50 ark.
Maks. gramatura noœnika: 280
Materia³y eksploatacyjne: 21czarny (3ml), 22 kolor (3ml)
WysokoϾ: 182
SzerokoϾ: 422
G³êbokoœæ: 142
Waga: 2,04
tonery
Informacje dodatkowe: zawartoϾ opakowania :HP Deskjet D1360, tusz HP 21 czarny (3 ml), HP 22 kolor (3 ml)
Toner, barwny proszek. Stosowany w kserografii do otrzymywania obrazu kopiowanego orygina³u.
Toner zazwyczaj sk³ada siê z dwóch frakcji: wiêksze kulki szklane (œrednica kilkadziesi¹t µm) i bardzo drobnych odpowiednio zabarwionych kulek ¿ywicy termoplastycznej (œrednica ok 0,1 µm). W niektórych typach kserokopiarek stosuje siê ciek³e tonery. Toner wykorzystuje siê g³ównie w drukarkach laserowych i kserokopiarkach.
W ostatnich latach, wraz z popularyzacj¹ kolorowych drukarek laserowych, zauwa¿ono, ¿e wiele drukarek tego typu umieszcza na ka¿dym wydruku niewidoczne go³ym okiem dane o numerze seryjnym urz¹dzenia i aktualnej dacie. Rozwi¹zania takie zosta³y zaimplementowane na skutek porozumienia miêdzy producentami urz¹dzeñ a United States Secret Service, z obawy, ¿e takie drukarki bêd¹ u¿ywane do fa³szowania banknotów.
Poniewa¿ technologia ta mo¿e s³u¿yæ tak¿e do œledzenia i identyfikowania osób rozpowszechniaj¹cych dokumenty po prostu niewygodne dla osób trzecich, korporacji lub rz¹dów nie uznaj¹cych wolnoœci s³owa, a istnienie tego mechanizmu by³o ukryte przed u¿ytkownikami, organizacje takie jak Electronic Frontier Foundation protestuj¹ przeciwko takim rozwi¹zaniom i prowadz¹ kampanie edukuj¹ce konsumentów.
Drukarka HP CLJ 2600n
Obszar zastosowañ: biuro, ma³e grupy robocze
Systemy operacyjne: Microsoft Windows 98 SE i Me (tylko sterownik); Microsoft Windows 2000, XP 32-bitowy, Server 2003;
Apple Mac OS X od wersji 10.2
Najnowsze sterowniki do systemów Windows i Macintosh s¹ dostêpne na stronach internetowych http://www.hp.com/support/clj2600n
Format: A4
RozdzielczoϾ: RozdzielczoϾ 600 x 600 dpi z HP Imageret 2400
SzybkoϾ druku [mono A4]: Do 8 str./min w czerni
Czas wydruku pierwszej strony w kolorze: 20 s
Technologia Instant-on, eliminuj¹ca czas nagrzewania
SzybkoϾ druku [kolor A4]: Do 8 str./min w kolorze
Czas wydruku pierwszej strony w kolorze: 20 s
Technologia Instant-on, eliminuj¹ca czas nagrzewania
Obci¹¿enie miesiêczne: Do 35 000 stron miesiêcznie
Pamiêæ std./maks.: 16 MB
Jêzyk drukarki: Przetwarzanie druku w komputerze (”host-based”)
Interfejsy: 1 port Hi-Speed USB (zgodny ze specyfikacj¹ USB 2.0),
1 wbudowany serwer druku dla sieci Fast Ethernet (10/100Base-TX, RJ-45)
Podajnik papieru: Podajnik 1: Podajnik na 1 arkusz z priorytetem poboru
Podajnik 2: Uniwersalny podajnik na 250 arkuszy
Odbiornik papieru: do 125 arkuszy, 10 kopert, 50 przeŸroczy wydrukiem do do³u
Gramatura papieru: Od 60 do 176 g/m2; do 220 g/m2
Obs³ugiwane noœniki: Papier (zwyk³y, firmowy, dziurkowany, typu bond, kolorowy, szorstki, wstêpnie zadrukowany, ekologiczny), noœniki HP Glossy,
papier HP Cover, folia HP Color LaserJet Transparencies, etykiety, koperty, kartony, papier HP Laser Photo
Druk dwustronny: Rêczny
Wymiary [szer./ g³êb. / wys.]: Bez opakowania: 407 x 453 x 370 mm; z opakowaniem: 598 x 523 x 498 mm
Masa [kg]: Bez opakowania: 18,4 kg (z materia³ami eksploatacyjnymi); z opakowaniem: 23 kg
Gwarancja: Roczna gwarancja
Drukarka spe³ni potrzeby u¿ytkownika w ma³ym lub domowym biurze w zakresie tworzenia kolorowych dokumentów biznesowych oraz materia³ów marketingowych we w³asnym zakresie. Doskonale nadaje siê tak¿e do udostêpniania w ma³ych zespo³ach roboczych.
Twórz wspania³e, wysokiej jakoœci profesjonalne dokumenty kolorowe w niezwykle oszczêdny sposób.
WyraŸne szczegó³y i jednolite kolory zapewnia technologia HP Imageret 2400 oraz niezawodne materia³y eksploatacyjne HP.
Wiêcej mo¿liwoœci w tworzeniu materia³ów marketingowych dziêki imponuj¹cym kolorom.
Drukarka HP Color LaserJet umo¿liwia tworzenie niedrogich materia³ów marketingowych we w³asnym zakresie. Jest dostosowana cenowo do mo¿liwoœci biur domowych, zachowuj¹c wydajnoœæ odpowiedni¹ dla u¿ytkowników indywidualnych i zespo³ów roboczych.
Standardowo obs³uga papierów specjalnych i papierów HP do u¿ytku na co dzieñ.
Wygodna, niewielka, zapewniaj¹ca oszczêdnoœæ miejsca drukarka – prosta w konfiguracji, obs³udze i konserwacji.
Intuicyjny frontowy panel sterowania z dwuwierszowym, 16-znakowym wyœwietlaczem LCD do konfigurowania i zarz¹dzania drukark¹ oraz materia³ami eksploatacyjnymi.
W zestawie cztery kasety z tonerem HP: jedna czarna, trzy kolorowe z mo¿liwoœci¹ b³yskawicznej i ³atwej wymiany dziêki pojedynczej pokrywie.
Podawanie papieru poprzez przykryty pokryw¹ uniwersalny podajnik papieru na 250 arkuszy z mo¿liwoœci¹ rozbudowy o dodatkowy podajnik na 250 arkuszy.
Prosta œcie¿ka papieru zapewnia bezproblemowe drukowanie.
Wyj¹tkowo cicha, gotowa do pracy w sieci drukarka LaserJet zapewniaj¹ca niezmiennie wysok¹ wydajnoœæ, na której mo¿esz polegaæ.
Niski poziom ha³asu powoduje, ¿e obecnoœæ drukarki jest niemal niezauwa¿alna.
Krótki czas oczekiwania gwarantuje wbudowana technologia Instant-on, zapewniaj¹ca wydruk pierwszej kolorowej strony ju¿ w 20 sekund.
Szybki druk kolorowych lub czarno-bia³ych dokumentów z prêdkoœci¹ do 8 stron na minutê.
Wbudowany, zarz¹dzany z komputera interfejs sieciowy umo¿liwia ³atwe udostêpnianie, a 16 MB pamiêci i procesor 264 MHz pozwalaj¹ na bezproblemowy druk z³o¿onej dokumentacji w kolorze.
Wiêksza funkcjonalnoœæ dziêki sterownikom dla Microsoft Windows i Apple Macintosh.
Drukarka HP DJ 1360
Kod produktu: C9093A
Interfejs USB: USB 2.0
Interfejs Paralell: Nie
Intrfejs Ethernet: Nie
Interfejs inny: Nie
Praca w sieci: Nie
Technologia druku: termiczna atramentowa
Druk dwustronny: Nie
Maks. format noœnika: A4
RozdzielczoϾ wydruku mono: 1200 x 1200
RozdzielczoϾ wydruku kolor: 4800 x 1200
Maks. prêdkoœæ druku mono: 16
Maks. prêdkoœæ druku kolor: 12
Normatywny cykl pracy: 500
Podajniki papieru: 50 ark.
Maks. gramatura noœnika: 280
Materia³y eksploatacyjne: 21czarny (3ml), 22 kolor (3ml)
WysokoϾ: 182
SzerokoϾ: 422
G³êbokoœæ: 142
Waga: 2,04
Informacje dodatkowe: zawartoϾ opakowania :HP Deskjet D1360, tusz HP 21 czarny (3 ml), HP 22 kolor (3 ml)
Print head (g³owica drukuj¹ca) – ruchomy element drukarki uderzeniowej lub atramentowej, nanosz¹cy atrament na papier. Atrament jest przenoszony na papier z nas¹czonej taœmy. G³owice drukarek atramentowych zawieraj¹ wk³ady atramentowe i dysze, przez które wyrzucane s¹ krople atramentu.
W ostatnich latach, wraz z popularyzacj¹ kolorowych drukarek laserowych, zauwa¿ono, ¿e wiele drukarek tego typu umieszcza na ka¿dym wydruku niewidoczne go³ym okiem dane o numerze seryjnym urz¹dzenia i aktualnej dacie. Rozwi¹zania takie zosta³y zaimplementowane na skutek porozumienia miêdzy producentami urz¹dzeñ a United States Secret Service, z obawy, ¿e takie drukarki bêd¹ u¿ywane do fa³szowania banknotów.
Poniewa¿ technologia ta mo¿e s³u¿yæ tak¿e do œledzenia i identyfikowania osób rozpowszechniaj¹cych dokumenty po prostu niewygodne dla osób trzecich, korporacji lub rz¹dów nie uznaj¹cych wolnoœci s³owa, a istnienie tego mechanizmu by³o ukryte przed u¿ytkownikami, organizacje takie jak Electronic Frontier Foundation protestuj¹ przeciwko takim rozwi¹zaniom i prowadz¹ kampanie edukuj¹ce konsumentów.

Telefonia przyszłości,voip,bramka,telefonia

wtorek, Sierpień 7th, 2007

PSTN (ang. Public Switched Telephone Network) – publiczna komutowana
sieæ telefoniczna. Pocz¹tkowo bazuj¹ca na technologiach analogowych,
obecnie sieæ zrealizowana prawie w ca³oœci w oparciu o technologie cyfrowe.
Us³ugi PSTN obejmuj¹ us³ugi zarówno analogowe us³ugi POTS (akronim od Plain
Old Telephone Service), jak i cyfrowe ISDN.
Router to urz¹dzenie sieciowe, które okreœla nastêpny punkt sieciowy
do którego nale¿y skierowaæ pakiet danych (np. datagram IP).
Ten proces nazywa siê routingiem (rutingiem) b¹dŸ trasowaniem.
Routing odbywa siê w warstwie trzeciej modelu OSI.
Ró¿ne us³ugi mog¹ u¿ywaæ tych samych numerów portów pod warunkiem,
¿e korzystaj¹ z innego protoko³u TCP albo UDP chocia¿ niektóre us³ugi
korzystaj¹ jednoczeœnie z danego numeru portu i obydwu protoko³ów np.
DNS korzysta z portu 53 za pomoc¹ TCP i UDP jednoczeœnie. Poszczególne
numery portów przydzielone s¹ przez IANA, a aktualna ich lista znajduje
siê na stronie http://www.iana.org/assignments/port-numbers (dokument po ang.).
Router ten, gdy komputery z sieci lokalnej komunikuj¹ siê ze œwiatem,
dynamicznie t³umaczy adresy prywatne na adresy zewnêtrzne,
umo¿liwiaj¹c u¿ytkowanie Internetu przez wiêksz¹ liczbê komputerów
ni¿ posiadana liczba adresów zewnêtrznych.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.

telefon Voip,bramka
SIP (Session Initiation Protocol), jest to protokó³ (standard) w
telefonii VoIP umo¿liwiaj¹cy zestawianie po³¹czenia pomiêdzy jednym
lub wieloma u¿ytkownikami sieci IP, PSTN lub ISDN. Z poœród obecnie
stosowanych protoko³ów, SIP jest protoko³em dominuj¹cym, wypieraj¹c
stopniowo protokó³ H.323.
SIP jest odpowiedzialny za kwestie sygnalizacyjne w sieci i wymianê
komunikatów pomiêdzy urz¹dzeniami i sieciami, a wiêc za prawid³owe
zestawianie i roz³¹czanie po³¹czenia, za przesy³anie w sieci sygna³ów
np. dzwonienia lub zajêtoœci. Ponadto protokó³ ten jest noœnikiem dla
pakietów danych, w których zakodowany jest g³os lub inne informacje
multimedialne, przenoszonych za poœrednictwem protoko³u transportowego
RTP (Real-time Transport Protocol).

bramka Voip,telefonia
Protokó³ SIP ma wiele wspólnych cech z protoko³em HTTP, dziêki
czemu jego integracja z infrastruktur¹ bêd¹c¹ podbudow¹ dla
sieci Internet jest o wiele lepsza ni¿ innych protoko³ów. SIP
korzysta i jest wspierany przez system DNS i wykorzystuje do
adresacji podobne znaczniki jak standardy web lub poczty
elektronicznej. Domyœlnym portem jest dla niego port 5060,
który musi byæ otwarty w urz¹dzeniach sieciowych i firewall.
Aby po³¹czenia (sesje) u¿ytkowników telefonii VoIP wspieranej
przez protokó³ SIP mog³y byæ realizowane, niezbêdna jest do
tego odpowiednia infrastruktura sk³adaj¹ca siê z serwerów
przechowuj¹cych dane o u¿ytkownikach, nadzoruj¹cych gotowoœæ
i status u¿ytkowników do nawi¹zywania po³¹czeñ oraz podtrzymuj¹cych
nawi¹zane po³¹czenia. Dziêki takiej budowie sieci, ka¿dy u¿ytkownik
korzystaj¹cy z protoko³u SIP, mo¿e dowolnie zmieniaæ swoj¹ lokalizacjê,
maj¹c mo¿liwoœæ nawi¹zywania po³¹czeñ z dowolnego miejsca gdzie ma
dostêp do Internetu.
Po nawi¹zaniu po³¹czenia, SIP jest ca³y czas aktywny, przez co mo¿liwe
jest bie¿¹ce aktualizowanie informacji pomiêdzy u¿ytkownikami
po³¹czenia o parametrach tego po³¹czenia, u¿ywanych adresach
IP, jak równie¿ mo¿liwe jest pod³¹czenie nowych u¿ytkowników i
utworzenie telekonferencji.
Telefonia VoIP (Voice over IP) jest to telefonia wykorzystuj¹ca
technologie umo¿liwiaj¹ce kodowanie mowy (dŸwiêku) i przesy³anie
go za poœrednictwem sieci z komutacj¹ pakietów (np. Internet) do
innego u¿ytkownika tej sieci lub te¿ do u¿ytkownika tradycyjnej
telefonii (analogowej lub ISDN).
Za pomoc¹ tej technologii mowa (dŸwiêk) zamieniany jest na sygna³
cyfrowy, nastêpnie jest kompresowany i dzielony na pakiety.
Pakiety te, dziêki odpowiedniej adresacji realizowanej dziêki
zastosowaniu odpowiednich protoko³ów wymiany danych, s¹
przesy³ane poprzez sieæ publiczn¹ (Internet) lub wydzielon¹
(firmow¹, korporacyjn¹) razem z innymi danymi i pakietami
danych do miejsca docelowego, w którym s¹ odbierane i
odkodowywane (³¹czenie pakietów, dekompresja, przetworzenie
sygna³u cyfrowego na mowê).
Najczêœciej praktykowane jest wykorzystanie VoIP do realizacji po³¹czeñ zagranicznych,
których koszt jest wielokrotnie mniejszy ni¿ w telefonii
tradycyjnej czy komórkowej.
Poszczególne systemy ró¿ni¹ siê nie tylko cen¹ po³¹czeñ,
ale równie¿ sposobem “pod³¹czenia” siê.
W przypadku kart zdrapek po³¹czenia wykonuje siê poprzez
numery dostêpowe/po³¹czenia dodzwaniane (typu 0-801, ale
równie¿ zwyk³e numery “stacjonarne” oferowane przez
niektórych operatorów VoIP).
W przypadku telefonu IP, bramki VoIP lub programu
(typowego VoIP lub komunikatora internetowego) po³¹czenie
wykonujemy korzystaj¹c z posiadanego ³¹cza internetowego
(istnieje mo¿liwoœæ wykupienia towarzysz¹cego numeru
telefonii stacjonarnej, co pozwala na odbieranie rozmów
przychodz¹cych). Obecnie dla tego typu po³¹czeñ mamy
mo¿liwoœæ dzwonienia na dowolny numer telefoniczny na
ca³ym œwiecie (niektórzy operatorzy ograniczaj¹ mo¿liwoœæ
po³¹czeñ na p³atne infolinie i telefony alarmowe).
Oprócz p³atnoœci pre-paid (op³acone z góry) niektórzy
operatorzy oferuj¹ równie¿ wersje post-paid (op³ata
po wykonaniu us³ugi).
Najczêœciej praktykowane jest wykorzystanie VoIP do realizacji po³¹czeñ zagranicznych,
których koszt jest wielokrotnie mniejszy ni¿ w telefonii
tradycyjnej czy komórkowej.
Poszczególne systemy ró¿ni¹ siê nie tylko cen¹ po³¹czeñ,
ale równie¿ sposobem “pod³¹czenia” siê.
W przypadku kart zdrapek po³¹czenia wykonuje siê poprzez
numery dostêpowe/po³¹czenia dodzwaniane (typu 0-801, ale
równie¿ zwyk³e numery “stacjonarne” oferowane przez
niektórych operatorów VoIP).
W przypadku telefonu IP, bramki VoIP lub programu
(typowego VoIP lub komunikatora internetowego) po³¹czenie
wykonujemy korzystaj¹c z posiadanego ³¹cza internetowego
(istnieje mo¿liwoœæ wykupienia towarzysz¹cego numeru
telefonii stacjonarnej, co pozwala na odbieranie rozmów
przychodz¹cych). Obecnie dla tego typu po³¹czeñ mamy
mo¿liwoœæ dzwonienia na dowolny numer telefoniczny na
ca³ym œwiecie (niektórzy operatorzy ograniczaj¹ mo¿liwoœæ
po³¹czeñ na p³atne infolinie i telefony alarmowe).
Oprócz p³atnoœci pre-paid (op³acone z góry) niektórzy
operatorzy oferuj¹ równie¿ wersje post-paid (op³ata
po wykonaniu us³ugi).
Protoko³y VoIP
Wiêkszoœæ implementacji VoIP wykorzystuje RTP.
Niektóre protoko³y VoIP:
· SIP (bêdzie oficjalnym protoko³em
zaproponowanym przez IETF, bardzo popularny)
· H.323 (bardzo popularny)
· Skinny Client Control Protocol
· Megaco
· Jingle
Metody kompresji mowy [edytuj]
Do najczêœciej u¿ywanych metod kompresji
mowy w telefonii VoIP nale¿¹:
· GSM (RPE-LTP)
· G.729 (CS-ACELP)
· G.723.1 (ACELP)
· G.711 (PCM)
· G.726 (ADPCM)
VoIP sprzêtowy [edytuj]
Najsprawniejsza forma wykorzystania VoIP to
urz¹dzenia niezale¿ne od komputera. Tego typu
urz¹dzeniami s¹ bramka VoIP i telefon VoIP.
Oprogramowanie [edytuj]
Oprogramowanie mo¿na podzieliæ na trzy g³ówne grupy.
Pierwsza, to programy stworzone z myœl¹ o komunikacji
g³osowej. Druga grupa to komunikatory internetowe,
których funkcjonalnoœæ zosta³a poszerzona o mo¿liwoœæ
przekazywania g³osu. Trzeci¹ grupê stanowi¹ serwery
s³u¿¹ce do obs³ugi po³¹czeñ VoIP i centralek PBX.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.
S³aby popyt na telefoniê internetow¹ w USA powoduje,
¿e operatorzy niechêtnie inwestuj¹ w technologiê VoIP.
Trac¹ na tym dostawcy us³ug VoIP, tacy jak Vonage czy
SunRocket. Zamiast skupiaæ siê na nowej technologii
amerykañscy operatorzy wydaj¹ swoje miliardy na rozwój
us³ug trzeciej generacji, czyli np. mo¿liwoœæ odtwarzania
wideo w telefonach komórkowych. Jednak na d³u¿sz¹ metê
ca³kowita rezygnacja z inwestowania w VoIP mo¿e nie wyjœæ
im na dobre. Nie mo¿na bowiem ca³kowicie ignorowaæ nowych
technologii.
Zalety w porównaniu z telefoni¹ tradycyjn¹:
· niezale¿noœæÃ‚· od operatorów/monopolistów pañstwowych (swoboda wyboru
a potencjalnie tak¿e wiêksza prywatnoœæÃ‚· )
· bezp³atne rozmowy wewn¹trz sieci operatora
· ni¿szy koszt po³¹czeñ z telefoni¹ stacjonarn¹
(zwykle dopiero przy po³¹czeniach zagranicznych)
· pe³na mobilnoœæÃ‚· u¿ytkownika
(problem roamingu ma ograniczone znaczenie)
· niski koszt infrastruktury (w porównaniu
z tradycyjnymi liniami telefonicznymi)
· integracja z przysz³oœciowymi us³ugami
takimi jak przesy³anie danych czy obrazu
Wady w porównaniu z telefoni¹ tradycyjn¹:
· wiêksza zawodnoœæÃ‚· us³ug
· koniecznoœæÃ‚· posiadania dodatkowego
(dzisiaj) sprzêtu lub oprogramowania i ³¹cza internetowego
· przy realizacji sprzêtowej wiêksze koszty zakupu
(np. aparatów) dla u¿ytkownika koñcowego
Z VoIP korzystaæ mo¿na do po³¹czeñ z:
· innymi u¿ytkownikami VoIP
· u¿ytkownikami telefonii stacjonarnej i komórkowej
Osi¹gn¹æ to mo¿na:
· korzystaj¹c z tzw. kart zdrapek pre-paid do
wykonywania rozmów miêdzynarodowych
· u¿ywaj¹c telefonu IP lub bramki VoIP
skonfigurowanych do u¿ycia dla jednego lub wielu operatorów VoIP
· wykorzystuj¹c komputer przy³¹czony do
internetu z odpowiednim oprogramowaniem komunikacyjnym.

Laptop,PDA-zasilanie

wtorek, Sierpień 7th, 2007

Akumulator kwasowo-o³owiowy rodzaj akumulatora elektrycznego, opartego na ogniwach galwanicznych zbudowanych z elektrody o³owiowej, elektrody z tlenku o³owiu (IV) (PbO2) oraz ok. 37% roztworu wodnego kwasu siarkowego, spe³niaj¹cego rolê elektrolitu.
Akumulator o³owiowy zosta³ wynaleziony przez francuskiego fizyka Gastona PlantÃ?©, w 1859 r. Mimo, wielu jego wad, jest to wci¹¿ najbardziej popularny rodzaj akumulatorów elektrycznych. Wystêpuje w niemal wszystkich samochodach, a tak¿e wielu innych pojazdach. Oprócz tego stanowi czêsto jeden z elementów awaryjnego zasilania budynków, zak³adów przemys³owych, szpitali, centrali telefonicznych i polowych systemów oœwietleniowych.
akumulatory do laptopów
W zale¿noœci od sk³adu elektrolitu i budowy elektrod rozró¿nia siê nastêpuj¹ce rodzaje akumulatorów:
Akumulator kwasowo-o³owiowy (akumulator Plantego) – w którym elektrolitem jest roztwór kwasu siarkowego, katoda wykonana jest z o³owiu (z dodatkami), w formie siatki, zaœ anoda jest wykonana z tlenku o³owiu(IV) PbO2 immobilizowanego na ramce o³owianej – tego rodzaju akumulatory s¹ masowo wykorzystywane w samochodach. Zalet¹ akumulatora o³owiowego jest zdolnoœæ roz³adowania du¿ym pr¹dem przez krótki czas, prostota uk³adu ³adowania, niska cena w stosunku do pojemnoœci. Wad¹ jest znaczna masa przypadaj¹ca na jednostkê pojemnoœci.
Akumulator NiCd – zwany te¿ wtórn¹ bateri¹ alkaliczn¹ – w której elektrody s¹ wykonane z wodorotlenku niklu i wodorotlenku kadmu, zaœ elektrolitem s¹ pó³p³ynne lub sta³e substancje o ró¿nych sk³adzie chemicznym u ró¿nych producentów, ale zawsze posiadaj¹cym silnie zasadowy (inaczej alkaliczny) odczyn.
Akumulator NiMH – ulepszona odmiana akumulatorów NiCd, w których jedna z elektrod jest wykonana z niklu, zaœ druga elektroda ze spieku metali ziem rzadkich w atmosferze wodoru. Rolê klucza elektrolitycznego spe³nia g¹bczasta struktura nas¹czona substancjami alkalicznymi oraz z³o¿onym chemicznie katalizatorem. System elektrochemiczny jest zdolny do absorpcji wydzielaj¹cych siê podczas ³adowania gazów, szczególnie wodoru, dziêki czemu akumulator mo¿e byæ ca³kowicie szczelny i charakteryzowaæ siê d³ug¹ ¿ywotnoœci¹.
Akumulator Li-ion – w których jedna z elektrod jest wykonana z porowatego wêgla a druga z tlenków metali, zaœ rolê elektrolitu pe³ni¹ z³o¿one chemicznie sole litowe rozpuszczone w mieszaninie organicznych rozpuszczalników.
Akumulator litowo-polimerowy – odmiana akumulatorów Li-ion, w których ciek³y elektrolit jest zast¹piony sta³ym elektrolitem polimerowym wykonanym z np. g¹bek na bazie poliakrylonitrylu.
Sprawnoœæ akumulatora, czyli stosunek energii oddanej podczas pracy do energii w³o¿onej do akumulatora w procesie ³adowania, jest zawsze mniejsza od jednoœci. W wiêkszoœci akumulatorów sprawnoœæ jest rzêdu 60%.
Laptop ASUS R1F pozwala na szybk¹ zmianê trybu pracy z notebooka
w tabliczkê do pisania i odwrotnie. Wbudowany czytnik
odcisku palców gwarantuje natychmiastow¹ i bezbolesn¹
biometryczn¹ identyfikacjê u¿ytkownika zapewniaj¹c
wy¿szy poziom bezpieczeñstwa.
Rewolucja w mobilnej rozrywce – technologia mobilna Intel
Centrino Duo w R1F- to gwarancja najwy¿szych osi¹gów wœród
komputerów przenoœnych, nowych funkcji zwi¹zanych ze
standardem HD i d³u¿szego czasu pracy na bateriach.
akumulatory do PDA
G³ówni producenci sprzêtu dla systemu Pocket PC (wg kolejnoœci alfabetycznej):
BlackBerry
Blaupunkt
Fujitsu Siemens Computers
Hewlett-Packard
G³ówni producenci sprzêtu dla systemu Palm OS:
Palm, Inc. (dawniej przejœciowo zwany “palmOne”)
Sony – urz¹dzenia Sony CliÃ?©
Handspring – do 2004 r. (wch³oniêty przez palmOne)
Typowy akumulator samochodowy jest zbudowany z 6 ogniw o³owiowo-kwasowych po³¹czonych szeregowo. Ka¿de ogniwo generuje si³ê elektromotoryczn¹ równ¹ 2,1 V. Ca³y akumulator generuje zatem napiêcie znamionowe równe 12,6 V.
Pojedyncze ogniwo sk³ada siê z:
anody wykonanej z metalicznego o³owiu – (-) – w trakcie poboru pr¹du i (+) w trakcie ³adowania
katody wykonanej z PbO2 – (+) – w trakcie poboru pr¹du i (-) w trakcie ³adowania
elektrolitu – którym jest wodny, ok. 37% roztwór kwasu siarkowego z rozmaitymi dodatkami.
Historia palmtopa [edytuj]
Pierwszym urz¹dzeniem mog¹cym przypominaæ dzisiejsze palmtopy by³ Psion Organizer, który powsta³ w 1984 r. Wygl¹dem i funkcjonalnoœci¹ przypomina³ rozbudowany kalkulator. W 1989 r. powsta³y dwa urz¹dzenia: Atari Portfolio oraz Pocket PC (nie maj¹cy nic wspólnego z urz¹dzeniami Pocket PC pracuj¹cymi pod kontrol¹ systemu Windows CE).
Portfolio by³ rozmiarów kasety wideo. Posiada³ 63 klawisze oraz ekran o rozdzielczoœci 240×60 pikseli, co dawa³o w trybie tekstowym 40×8 znaków tekstu. Pracowa³ pod systemem DIP-DOS 2.11. Posiada³ procesor 80C88 pracuj¹cy z czêstotliwoœci¹ 4,91 MHz. Mia³ 128 KB pamiêci RAM rozszerzalnej do 1 MB oraz 256 KB ROM na której znajdowa³y siê: edytor tekstów, arkusz kalkulacyjny, alarm, schowek na dane, ksi¹¿ka adresowa.
Bardziej zaawansowanym palmtopem w porównaniu do Atari Portfolio by³ Pocket PC, który mia³ prawie 2 razy szybszy procesor, 640 KB pamiêci i ekran o rozdzielczoœci 640×200 pikseli. Pracowa³ pod DOS-em w wersji 3.3. Dziêki z³¹czu PCMCIA mo¿liwe by³o rozszerzenie pamiêci oraz pod³¹czenie modemu czy karty sieciowej. Zarówno Atari Portfolio jak i Pocket PC by³ kompatybilny z IBM PC.
W 1991 firma HP wyda³a model 95LX. Rozdzielczoœæ ekranu to 128×240, a iloœæ znaków to 16×40. Mimo up³ywu lat procesor by³ s³abszy od Pocket PC. By³ taktowany z czêstotliwoœci¹ 5.37 MHz. Dane standardowo by³y przechowywane w 512 Kb lecz by³o mo¿liwe do³¹czanie kart rozszerzaj¹cych o pojemnoœciach 1 MB, 2 MB a nawet na 4 MB. Takie rozwi¹zanie nie by³o zbyt dobre poniewa¿ pod od³¹czeniu kart zawartoœæ na nich by³a kasowana. HP95 LX posiada³ port podczerwieni, dziêki czemu móg³ pracowaæ jako pilot do telewizora.
W tym samym roku Psion wyda³ palmtop z serii 3. Sercem by³ procesor Nec V30 4.7 MHz, co nie by³o rewolucyjnym rozwi¹zaniem. Zasila³y go dwie baterie AAA lub bateria litowa. Rozdzielczoœæ ekranu to 240×80. Bardzo wa¿nym rozwi¹zaniem by³o zainstalowanie systemu SIBO, który wyewoluowa³ w Symbiana, stosowanego w telefonach komórkowych.
bateria do PDA
W roku 1993 firma Apple wyda³a palmtop o nazwie Newton Orginal MessagePad(OMP)a nastêpnie Message Pad 100. Cechowa³ go szybki jak na tamte czasy procesor ARM 610 o czêstotliwoœci taktowania 20 MHz. Posiada³ 4 MB pamiêci ROM oraz 640 KB RAMU. Urz¹dzenie posiada³o port PCMCIA. W przeciwieñstwie do innych urz¹dzeñ tego typu nie posiada³ klawiatury. Tekst pisa³o siê na ekranie, a nastêpnie program rozpoznaj¹cy tekst wprowadza³ go do pamiêci. Nie by³o to dobre rozwi¹zanie poniewa¿ MessagePad M100 rozpoznawa³ tylko angielskie s³owa. S³ownik mieœci³ 13000 s³ów, a u¿ytkownik móg³ dodaæ jeszcze 1000 w³asnych. Aplikacje wybiera³o siê klikaj¹c na ikonê. Urz¹dzenie by³o wyposa¿one w port podczerwieni oraz port szeregowy, co umo¿liwia³o komunikacjê z komputerami kompatybilnymi z IBM PC.
Rok 1996 przyniós³ PalmPilota 1000 wyprodukowanego przez firmê US Robotics. Wyposa¿ony by³ w procesor DragonBall firmy Motorola z czêstotliwoœci¹ taktowania zaledwie 16 MHz. Ten palmtop posiada³ 128 KB pamiêci RAM i wyœwietlacz o rozdzielczoœci 160×160, co te¿ nie by³o imponuj¹ce. Pracowa³ pod systemem Palm OS 1.0. To oprogramowanie by³o bardzo funkcjonalne i do dnia dzisiejszego jest modernizowane.
Odpowiednikiem Palm OS napisanym przez Microsoft by³ Windows CE. Prace nad tym systemem zapocz¹tkowano w roku 1992, jednak urz¹dzenia nie by³y w stanie zapewniæ p³ynnej pracy programów. Postanowiono prace nad projektem powierzyæ grupie Pegasus co zaowocowa³o w roku 1996 podpisaniem przez firmy Casio, HP, LG, NEC i Philips umowy, która umo¿liwia³a zastosowanie systemu Windows CE w palmtopach tych firm.
W roku 1997 jako jeden z pierwszych z systemem Microsoftu powsta³ komputer narêczny firmy HP o symbolu 300LX. Napêdza³ go procesor SH3 44 MHz. Posiada³ on 2MB RAM i 5 MB ROM, który by³ uaktualniany. Urz¹dzenie posiada³o wyœwietlacz o rozdzielczoœci 640×240, dotykowy ekran klawiaturê i g³oœnik. Oprogramowanie zawiera³o takie aplikacje jak: Pocket Word, Pocket Excel, Pocket Inbox, Pocket Internet Explorer.
W roku 1999 firma HP wypuœci³a na model Jornada 420. Ten palmtop posiada³ kolorowy wyœwietlacz, co by³o prze³omowym rozwi¹zaniem.
baterie do laptopów
Akumulator w liczbach
Typowy akumulator samochodowy, z³o¿ony z 6 ogniw posiada:
si³ê elektromotoryczn¹ = 12,6 V
Minimalne napiêcie (wskazuj¹ce na stan g³êbokiego roz³adowania) – 11,8 V
Prawid³owe napiêcie ³adowania – minimalne: 13,2 V – maksymalne 14,4 V
Napiêcie prze³adowania – wystêpuj¹ce w trakcie wydzielania wodoru > 14,4 V
Laptopy s¹ zbudowane przewa¿nie jako pojedyncze niewielkie
zamykane urz¹dzenia, w których znajduj¹ siê wszystkie podzespo³y
wewnêtrzne (procesor, pamiêæ, itd.), wybrane wejœcia dla noœników
(CD-ROM, DVD-ROM, dyskietki), urz¹dzenia komunikacji
z u¿ytkownikiem (klawiatura, ekran TFT oraz TrackPoint
lub touchpad). Ekran notebooka jest wykonany w
technologii TFT o rozmiarze (12-19 cali).
Laptopy maj¹ wewnêtrzne akumulatory pozwalaj¹ce na
kilka godzin pracy bez napiêcia sieciowego
(w popularnych urz¹dzeniach zwykle nieco ponad
godzinê, w najwy¿szej jakoœci laptopach po
uruchomieniu wszystkich opcji oszczêdzania nawet 8h),
oraz zewnêtrzne zasilacze umo¿liwiaj¹ce pracê oraz
³adowanie akumulatorów z sieci elektrycznej.
Istniej¹ tak¿e ³adowarki pod³¹czane do gniazda
zapalniczki w samochodzie.
Pocz¹tkowo istnia³ umowny podzia³ komputerów
przenoœnych pomiêdzy laptop (wiêkszy i ciê¿szy)
oraz notebook (wymowa notbuk, mniejszy i ³atwiejszy
do przenoszenia). W chwili obecnej obydwa te okreœlenia
funkcjonuj¹ wymiennie.
Masa wspó³czesnego (rok 2005) laptopa waha siê
zazwyczaj w granicach od 1 do 4 kilogramów.
Notebooki mniejsze od kartki papieru formatu A4
i wa¿¹ce oko³o 1 kg okreœla siê mianem ang. subnotebook,
a te ciê¿sze, wa¿¹ce oko³o 5 kg – ang. desktop replacement
(DTR, dos³ownie: zastêpstwo komputera biurkowego).

rury PE,złączki,fts,kształtki

niedziela, Sierpień 5th, 2007

W przypadkach szczególnych stosowane bywaj¹ rury o kszta³cie
przekroju innym ni¿ pierœcieniowy – np. kwadratowym lub
prostok¹tnym. Rury takie, np. do t³oczenia powietrza w
systemach wentylacyjnych, maj¹ zazwyczaj du¿e rozmiary
poprzeczne i w³aœciwsz¹ wobec nich nazw¹ mo¿e byæ –
zamiast np. “rura wentylacyjna” – okreœlenie “kana³ wentylacyjny”.
Kszta³tki rurowe PE:
rury PE,kszta³tki
Kolana z gwintem wewnêtrznym -œrednice od 20 do 63.
Z³¹czka PE/GZ 32/1 1/4″
Kolano PE/PE 20
Trójnik PE/PE 32
Trójnik PE/GW 25/3/4″
Kolano PE/GW 32/1″
Kolano PE/PE 32
Kolano PE/GW 20/1/2″
Kolano PE/GW 32/1 1/4″
Kolano PE/GW 32/1″
Kolano PE/GW 40/1 1/2″
Kolano PE/GW 40/1 1/4″
Kolano PE/GW 40/1″
Kolano PE/GW 50/1 1/2″
Kolano PE/GW 50/2″
Kolano PE/GW 63/2″
Kolano PE/GZ 20/1/2″
Z³¹czki ciœnieniowe z do rury PE s³u¿¹ do ³¹czenia ich stosowanych
w instalacjach wodoci¹gowych, jak te¿ przy budowie
sieci telekomunikacyjnych i ruroci¹gów œwiat³owodowych.
Maj¹ równie¿ rozleg³e przeznaczenie do ³¹czenia ruroci¹gów
w dziedzinach rolniczych i przemys³owych.

złączki,fts
BUDOWA ZÅ?Ä„CZEK SKRĘCANYCH
1. Korpus z wewnêtrznym ogranicznikiem przesuwu rury – polipropylen
2. Nakrêtka – polipropylen,
3. Tuleja zaciskowa – poliformaldehyd,
4. Uszczelka typu O-RING – guma, typ NBR
DANE TECHNICZNE
œrednica – 20-63 mm
ciœnienia – PN 20
œrednica – 75-110 mm
ciœnienia – PN 10
kolor – czarny
Temperatura przechowywania, transportu, instalowania i eksploatacji
przechowywanie i transport od -40 °C do +85 °C
instalowanie od -5 °C do + 50 °C
eksploatacja od -10 °C do +85 °C

Bookmarks








Tag cloud widget powered by nktagcloud